Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήπειρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήπειρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Τα άρρωστα πλατάνια κίνδυνος για το Ηπειρωτικό περιβάλλον!

Το πρόβλημα κυρίως εντοπίζεται σε Καλαμά και Αχέροντα.
Τι συνιστά το Ινστιτούτο Δασικών Οικοσυστημάτων του Υπ. Αγροτ. Ανάπτυξης.
Απειλούνται ολόκληρες παραποτάμιες εκτάσεις.


Σε πολύ σοβαρό πρόβλημα, που άμεσα πρέπει να λυθεί από την ίδια την Πολιτεία εξελίσσεται η νόσος των πλατάνων, που πλήττει τα δάση της Ηπείρου, «χτυπώντας» έτσι το ευαίσθητο οικοσύστημα και το περιβάλλον της περιοχής μας.

Η νόσος που ονομάζεται Ceratocystis platani διαδίδεται με ταχείς ρυθμούς και σύμφωνα με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, στην Ήπειρο σημαντικό πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι περιοχές κοντά στον ποταμό Καλαμά (τόσο σε Γιάννινα, όσο και σε Θεσπρωτία) καθώς και στον ποταμό Αχέροντα. Σε οικοσυστήματα δηλαδή ευαίσθητα, στα οποία η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να είναι το πρώτο και κύριο μέλημα.
Το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης), με έγγραφό του στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας έχει «χτυπήσει καμπανάκι» για τη διάδοση της ασθένειας, που οφείλεται ως επί το πλείστον σε εργαλεία κοπής δέντρων και σε σκαπτικά μηχανήματα, τα οποία προηγουμένως έχουν χρησιμοποιηθεί σε περιοχές που υπήρχε η νόσος.

Στην Ήπειρο…
Στο θέμα έχει αναφερθεί και παλαιότερα ο «Π.Λ.», όμως τώρα έρχεται το ίδιο το Υπουργείο να χτυπήσει… κόκκινο συναγερμό. Όπως αναφέρεται στο έγγραφο, μετά τους σχετικούς ελέγχους για το 2012 παρατηρήθηκαν εκτεταμένες προσβολές σε φυσικά οικοσυστήματα πλατάνου αρκετών περιοχών της Ηπείρου, που εντοπίζονται στις Περιφερειακές Ενότητες Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας.
Στον ποταμό Καλαμά η ασθένεια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις με τα νεκρά δένδρα να αριθμούνται σε χιλιάδες! «Εντοπίστηκαν πάρα πολλές νέες εστίες προσβολής, οι οποίες θα συνεχίσουν να διευρύνονται, με τη νέκρωση όλων των δένδρων πλατάνου σε αυτές τις θέσεις. Οι συνέπειες της ασθένειας στο εγγύς μέλλον αναμένεται να είναι τραγικές στον συγκεκριμένο ποταμό, με καταστροφή του μεγαλύτερου τμήματος της παρόχθιας βλάστησης των πλατάνων» αναφέρει η έκθεση που υπογράφει ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Γιώργος Καρέτσος.

Στη Βουνοπλαγιά…
Η ασθένεια έχει επίσης εντοπιστεί στη Βουνοπλαγιά, που είναι σε μικρή σχετικά απόσταση από τη Λίμνη των Ιωαννίνων. Οι επεμβάσεις που έγιναν από το Δασαρχείο Ιωαννίνων σε συγκεκριμένες περιοχές είχαν πολύ καλά αποτελέσματα στον περιορισμό της ασθένειας.
Ακόμη, υπογραμμίζεται ότι στην περιοχή ευθύνης του Δασαρχείου Κόνιτσας παρατηρήθηκαν αρκετές νέες εστίες προσβολής, οι οποίες προς το παρόν είναι περιορισμένης έκτασης. Πρέπει επίσης και σε αυτήν την περιοχή να εφαρμοστούν άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της ασθένειας, για να αποφευχθεί η επέκτασή της. Να σημειωθεί ότι αν και είναι σε αρχικά στάδια η ασθένεια στην περιοχή, τα σημεία όπου αυτή εντοπίζεται είναι σε νευραλγική θέση, δηλαδή δίπλα στη συμβολή του ποταμού Αώου με τον Βοϊδομάτη και τον Σαραντάπορο.

Η διάδοση…
Ένας συχνός τρόπος διάδοσης της ασθένειας είναι με μηχανήματα εκσκαφής, που χρησιμοποιούνται σε ποτάμια ή δρόμους με προσβεβλημένα δένδρα και στη συνέχεια μεταφέρονται σε άλλες περιοχές δημιουργώντας νέες εστίες προσβολής. Κατά πάσα πιθανότητα η ασθένεια μεταφέρθηκε στην Ήπειρο με μηχανήματα εκσκαφής, που είχαν χρησιμοποιηθεί προηγουμένως σε περιοχή της Πελοποννήσου.
Επίσης, η νόσος διαδίδεται με εργαλεία κοπής δένδρων (αλυσοπρίονα, πριόνια, τσεκούρια κ.λπ.), καθώς και με την υλοτομία και τη διακίνηση ξύλου από προσβεβλημένα δένδρα για καυσόξυλα! «Η ενημέρωση των κατοίκων για τον κίνδυνο διάδοσης της ασθένειας θα μπορούσε να αποτρέψει τέτοιες ενέργειες» τονίζει η έκθεση.

Να περιοριστούν…
Με αυτά ως δεδομένα, είναι απολύτως απαραίτητο να περιοριστούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες σε σημεία που φύονται πλατάνια. «Η με οποιονδήποτε τρόπο πλήγωση των δένδρων ή του ριζικού τους συστήματος μπορεί να έχει ως συνέπεια την προσβολή τους από την ασθένεια» αναφέρει το έγγραφο.
Και συνεχίζει σημειώνοντας πως οι εκδηλώσεις που διεξάγονται σε παραποτάμιες θέσεις με πλατάνια, όπως καλοκαιρινά φεστιβάλ, με παράλληλες δραστηριότητες μπορούν να συντελέσουν στην περαιτέρω διάδοση της ασθένειας.
Τέλος, το Ινστιτούτο συμβουλεύει, ότι η διάδοση της ασθένειας μπορεί να αποφευχθεί με απολύμανση των εργαλείων που χρησιμοποιούνται για την υλοτομία ή την κλάδευση δένδρων πλατάνου. 

.proinoslogos.gr
17/1/13

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2013

Το Μέτσοβο πρωτοπορεί στη θέρμανση με βιοαέριο

Μέσω του ΕΣΠΑ με τη συμβολή του Ε.Μ.Π.
Ο Δήμος θα εξοικονομεί 100.000 ευρώ ετησίως.

Τι σημαίνει όμως η θέρμανση με τη μέθοδο της καύ-σης βιομάζας.
 
Πρωτοπόρο αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά το Μέτσοβο!
Η Ηπειρώτικη κωμόπολη γίνεται η πρώτη στην Ελλάδα που θα θερμάνει δημόσια κτίρια με βιοαέριο, εξοικονομώντας με αυτόν τον τρόπο πολλά χρήματα, τα οποία θα έπρεπε να ξοδέψει για πετρέλαιο θέρμανσης και ρεύμα! Πρόκειται για την υλοποίηση προγράμματος, μέσω του ΕΣΠΑ, το οποίο έχει προϋπολογισμό 2,2 εκ. ευρώ, έχει σχεδιαστεί από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το φθινόπωρο.


Τι σημαίνει όμως η θέρμανση με τη μέθοδο της καύ-σης βιομάζας; Όπως προβλέπεται, ο χώρος στον οποίο θα εγκατασταθεί η μονάδα θα είναι εκεί που βρίσκονται τα παλιά σφαγεία Μετσόβου.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών, εκεί θα καταλήγουν κάθε χρόνο περίπου 6000 τόνοι οργανικών αποβλήτων, δηλαδή κοπριές από πτηνοτροφεία, κλαδέματα από γεωργικές καλλιέργειες, καθώς και υπολείμματα από την παραγωγή του γνωστού τυριού «Μετσοβόνε» και του κρασιού «Κατώγι».

Η διαδικασία…
Στη συνέχεια, τα απόβλητα θα τεμαχίζονται και θα αναδεύονται για να μετατραπούν σε ομοιογενές μείγμα. Θα ακολουθήσει η διαδικασία παστερίωσης, με τα απόβλητα να παραμένουν σε θερμοκρασία 70 βαθμών Κελσίου για 15 ημέρες.
Έπειτα θα ακολουθεί η διαδικασία της αναερόβιας συγχώνευσης, δηλαδή το μείγμα της βιομάζας θα μένει αποκλεισμένο από τον αέρα. Τέλος, το βιοαέριο θα διοχετεύεται σε μηχανή εσωτερικής καύσης, ώστε να παράγεται η ενέργεια.
Να σημειωθεί, ότι η εγκατεστημένη ισχύς της μονάδας είναι 400 κιλοβάτ και μέσω σωληνώσεων, η ενέργεια θα διοχετεύεται στον βιολογικό καθαρισμό του Δήμου, αλλά και στα σχολικά κτίρια του Μετσόβου.

100.000 ευρώ το χρόνο
Για να αντιληφθεί κανείς τη σημασία του εγχειρήματος, αρκεί να σημειωθεί, ότι ο Δήμος θα γλυτώνει 100.000 ευρώ το χρόνο, που τώρα ξόδευε για ρεύμα και πετρέλαιο θέρμανσης. Όπως είναι λογικό, αυτά τα χρήματα, μπορούν να διατεθούν για άλλους σκοπούς και ανάγκες του Δήμου Μετσόβου.
Την πρωτοποριακή αυτή μέθοδο της τηλεθέρμανσης, όπως ονομάζεται, παρουσίασε και μάλιστα με ολοσέλιδο ρεπορτάζ της και η «Real News» της περασμένης Κυριακής. «Παρά τη μεγάλη του σημασία, το σχέδιο είναι πιλοτικό. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε περαιτέρω την καύση της βιομάζας, ώστε μελλοντικά να καλύπτει το 100% των ενεργειακών αναγκών που έχουν τα δημόσια κτίρια του Μετσόβου» δήλωσε στην εφημερίδα ο δήμαρχος Νίκος Τσομπίκος.
 .proinoslogos.gr
1/1/12
---
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Σας τα 'παν άλλοι;

Tου Θοδωρή Παντούλα
-«Nα τα πούμε»;
-«Nα τα πείτε», μας αποκρίνονταν.
Kι εμείς τα λέγαμε συνεχίζοντας, εν αγνοία μας, μια παλιά, προχριστιανική παράδοση. «Xριστός γεννάται». Nέο κρασί σε παλιούς ασκούς.
Mπορεί τα κάλαντα να πήραν την ονομασία τους από τις ρωμαϊκές καλένδες αλλά την καταγωγή τους την έλκουν από την ομηρική εποχή κι άσε τους όψιμους θιασώτες της ασυνέχειας να σκανδαλίζονται με την μορφολογική συνέχεια και το ήθος της ημετέρας εμπειρίας.
«Nα τα πούμε»; …
Tα λέγαμε ακέρια. Oλόκληρα. Aπό την αρχή ίσα με το τέλος. Iστορούσαμε το γεγονός και λέγαμε και παινέματα στους νοικοκυραίους. «Σ’ αυτό το σπίτι πού ’ρθαμε πέτρα να μην ραγίσει». Ξυπνάγαμε αξημέρωτα. Nτυμένοι βαριά με σκούφους και κασκόλ, που θα μας φύλαγαν από το πρωινό κρύο.


Παιδιά της Aθήνας εμείς γυρνάγαμε στα χωριά των γονιών μας κι ανακαλύπταμε συγγενείς και φίλους. Άλλα κάλαντα στην Ήπειρο, άλλα στην Πελοπόννησο. Mαθαίναμε γρήγορα κι όταν μπερδευόμαστε είχαμε την συμπάθεια των ακροατών μας. Eκ γενετής εσωτερικοί πρόσφυγες. «Tίνος είστε εσείς;», μας ρώταγαν όσοι δεν μας ήξεραν. Mας έβαζαν σπίτι τους -όχι στην εξώθυρα.
«Πώς μεγαλώσατε έτσι;». Kαι μας μπούκωναν γλυκά κι ευχές. Mας χαρτζιλίκωναν κι από το υστέρημά τους. Δεν είχαν έρθει ακόμη οι επιδοτήσεις κι ο κόσμος τότε στα χωριά ζούσε από την δουλειά του κι όχι από την επιδότηση της αεργίας του. Δεν μας ένοιαζαν όμως τα λεφτά. Mας έφταναν τα χάδια στις κουρεμένες κεφαλές μας. Γυρνάγαμε όλο το χωριό κι όταν τελειώναμε κάναμε ταμείο για ν’ αγοράσουμε δώρα για τους δικούς μας -όχι δικά μας. Στο σχολείο και στο σπίτι μας μάς μάθαιναν ότι υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν τις γιορτές όσα εμείς, κι έπρεπε να τα νοιαστούμε. Kαι τα νοιαζόμαστε. Kαι δίναμε και σε παιδιά λιγότερο τυχερά από εμάς. Στα φτωχά χωριά μας πάντως δεν υπήρχαν επαίτες -ίσως να μην υπήρχαν και άνθρωποι μόνοι τους. Για όσους θα μας έδιωχναν ξέραμε δίστιχα που ποτέ όμως δεν χρειάστηκε να πούμε. Tις χρονιές που δεν μπορούσαμε να γυρίσουμε στους γενέθλιους τόπους των γονιών μας τα λέγαμε στην Aθήνα. «Nα τα πούμε»; Mας κοιτάζαν από το «ματάκι» της πόρτας. «Nα τα πείτε». Tα λέγαμε κολοβά. Mας έβαζαν και κάποια κέρματα στο χέρι κι όξω από την πόρτα. Oύτε χάδια, ούτε γλυκά, ούτε κουβέντες, ούτε ευχές. Δεν κακοκαρδιζόμαστε όμως. Ήταν Xριστούγεννα. «Aυτές οι μέρες το ’χουνε κι αυτές οι εβδομάδες/ να τραγουδάνε τα παιδιά, να χαίροντ’ οι μανάδες».
Kάθε χρόνο λιγοστεύουν τα κάλαντα, λιγοστεύουν και οι καλαντιστές. Kι αυτοί που τα λένε, τα λένε δίχως μετοχή. Tα λένε μόνο για τους φιλοδωρήσεις. Mε κοιτούν απορημένοι που δεν τους διακόπτω. Σταματούν. Δεν ξέρουν παρακάτω. «Yπάρχει κι άλλο», με ρωτούν.
Παλιά υπήρχε. Tώρα δεν υπάρχει.
Παλιά υπήρχαν ενορίες, δηλαδή κοινότητες. Tώρα δεν υπάρχουν. Παλιά υπήρχαν γιορτές. Tώρα δεν υπάρχουν. Tώρα υπάρχουν happenig. Kαι σε αυτά τα happening δεν χρειάζονται παιδιά που να τα λένε, γιατί τα παίζουν τα cd.
Σταμάτησα να τα λέω στα δεκατρία μου. Eίχα μεγαλώσει. Zήλευα όμως τους μικρούς που συνέχιζαν. Tώρα γίναν τα δικά μου παιδιά καλαντιστές. Tα λένε στην πολυκατοικία και συνοδεία ενηλίκου στην γειτονιά και στους συγγενείς. Aλλάξαν οι εποχές και πού να τα αφήσεις να γυρνούν μέσα στην πόλη μόνα τους.
«Nα τα πούμε», ρωτάνε.
«Mας τα παν άλλοι», τους αποκρίνονται. Στεναχωριούνται για λίγο αλλά συνεχίζουν. Nα πάμε και λίγο πιο κάτω, παρακαλούν.
Πιο κάτω είναι τα στολισμένα καταστήματα, η αγοραία χαρά, η υποχρεωτική κατανάλωση μιας παράδοσης που εκφυλίζεται σε καταναλωτική υστερία. Πιο κάτω είναι τα πάμφωτα, δίχως Xριστό, Xριστούγεννα. 



23/12/12
----
ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

Χριστουγεννιάτικα έθιμα Θράκης 

---

Ευχές….Und ich dachte immer

 

 

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...