Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Αλιεία εκ μέρους των Σκοπίων μέσα στο Αιγαίο Πέλαγος : Ερώτηση περί Συμφωνίας λόγω ΑΟΖ

Αλιεία εκ μέρους των Σκοπίων μέσα στο Αιγαίο Πέλαγος
Η ερώτηση είναι απλή, χωρίς να είναι απλοϊκή. Ποιος είναι ο λόγος μετά από διαπραγματεύσεις που αφορούσαν επίσημα το θέμα της νέας ονομασίας των Σκοπίων να υπάρχει η ελληνική ΑΟΖ; Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 13 της Συμφωνίας έχει ως εξής:

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

ΥΠΕΞ: Η Ελλάδα δεν συζητά θέμα "τσάμικου"

Η Ελλάδα δεν συζητά θέμα "τσάμικου" δηλώνει το υπουργείο Εξωτερικών σε μια κίνηση προκειμένου να αποκαταστήσει "την αλήθεια για το ακριβές περιεχόμενο ελληνο-αλβανικού διαλόγου".

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Αποδεκτό από τον Υπουργό ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, το αίτημα της ENEL για τις χερσαίες περιοχές σε Άρτα-Πρέβε​ζα, Αιτωλοακαρ​νανία και ΒΔ Πελοπόννησ​ο

ΥΠΕΚΑ, 21/5/14
.
Δεκτή έγινε από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, η εισήγηση της Διεύθυνσης Πετρελαϊκής Πολιτικής του ΥΠΕΚΑ για την αποδοχή και των τριών αιτήσεων ενδιαφέροντος που είχε καταθέσει στα μέσα Απριλίου η εταιρία ENELTRADESpA, για την παραχώρηση δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων σε τρεις χερσαίες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με την πρόνοια του Ν. 2289/1995 που δίνει τη δυνατότητα σε ενδιαφερόμενους επενδυτές, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για περιοχές που είναι ελεύθερες και όχι δεσμευμένες με οποιονδήποτε τρόπο, ανά την Ελληνική επικράτεια. 

Με Υπουργική απόφαση θα καθοριστούν οι ακριβείς συντεταγμένες και οι Χάρτες των υπό παραχώρηση περιοχών και ακολούθως - σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία - το Ελληνικό Δημόσιο θα απευθύνει Διεθνή Δημόσια Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για την παραχώρηση Δικαιώματος Έρευνας και Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων στις τρεις αιτούμενες χερσαίες περιοχές, με δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αναμένεται το αργότερο εντός του Ιουλίου.

Προθεσμία υποβολής προσφορών για τυχόν άλλους ενδιαφερόμενους, ορίζονται οι ενενήντα (90) ημέρες από την δημοσίευση της πρόσκλησης στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΗENELTRADESpA, σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στις αιτήσεις της, λειτουργεί σαν Διαχειριστής (Operator) στην Ιταλία μέσω της θυγατρικής της ENEL LONGANESI DEVELOPMENT, ενώ σαν μέλος κοινοπραξιών διατηρεί παραχωρήσεις στην Αλγερία και στην Αίγυπτο. Στην Ελλάδα δραστηριοποιείται ήδη αρκετά χρόνια στον τομέα των ΑΠΕ, μέσω της  θυγατρικής της εταιρείας ENEL GREEN POWER, με πολυάριθμο προσωπικό.

Οι αιτήσεις της εταιρείας ENEL TRADE SpA προς το ΥΠΕΚΑ περιλαμβάνουν τρεις περιοχές ενδιαφέροντος:

α) Την χερσαία περιοχή «Άρτα – Πρέβεζα» (Block of Interest 1),
β) Την χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία» (Block of Interest 2) και
γ) την χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος» (Block of Interest 3).

Δύο από τις προαναφερθείσες αιτούμενες περιοχές, η «Αιτωλοακαρνανία» και η «Βορειοδυτική Πελοπόννησος», αποτέλεσαν αντικείμενο παραχώρησης για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στον Πρώτο Γύρο Παραχωρήσεων που διενεργήθηκε από την ΔΕΠ-ΕΚΥ την περίοδο 1995-1996.

Η τρίτη περιοχή «Άρτα – Πρέβεζα», οριοθετείται γεωγραφικά στα βόρεια από την υπό παραχώρηση περιοχή «Ιωάννινα» (Open Door 2012) και στα νότια από τον Αμβρακικό Κόλπο και την αιτούμενη προς παραχώρηση περιοχή «Αιτωλοακαρνανία», ενώ τμήματα της περιοχής αυτής είχαν παραχωρηθεί παλαιότερα σε ΔΕΠ και ΔΕΠ-ΕΚΥ.

Αναφορικά με το επίπεδο γεωεπιστημονικής γνώσης των ανωτέρω περιοχών, από παλαιότερες έρευνες των ΔΕΠ, ΔΕΠ-ΕΚΥ και διαφόρων άλλων εταιρειών που είχαν κατά καιρούς λάβει επισήμως παραχωρήσεις στη Δυτική Ελλάδα, την επανεπεξεργασία που έχει πραγματοποιηθεί σε μέρος των στοιχείων από τις παραπάνω έρευνες, καθώς και τις νεότερες καταγραφές που προέκυψαν από την περίοδο των παραχωρήσεων του πρώτου γύρου (1997-2001), υπάρχουν σημαντικά γεωλογικά, τεκτονικά και πολυάριθμα γεωφυσικά δεδομένα (σεισμικά, αερομαγνητικά, μαγνητοτελλουρικά, βαρυτικά, κ.α.), καθώς και εκθέσεις, τα οποία υποδεικνύουν σημαντικό αριθμό από ενδιαφέρουσες, ρηχές αλλά και βαθιές, δομές προς διερεύνηση.

Επιπροσθέτως, από τις πηγαίες επίγειες αναβλύσεις πετρελαίου (oil-seeps), αλλά και τον ικανό αριθμό γεωτρήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στη Δυτική Ελλάδα, διαπιστώνεται η ύπαρξη ενεργών πετρελαϊκών συστημάτων. Επίσης, η ανάλυση ιζηματογενών λεκανών των περιοχών της δυτικής Ελλάδας (π.χ. Άρτας, Βοτσαράς) αποδεικνύει την ωριμότητα των πετρελαϊκών συστημάτων (thermalmaturity), υποδεικνύοντας τη δυναμικότητά τους τόσο για πετρέλαιο όσο και αέριο. Απόδειξη των ανωτέρω αποτελούν, η ανακάλυψη πετρελαίου και αερίου στο Κατάκολο (ΒΔ Πελοπόννησος), αλλά και ο εντοπισμός πετρελαίου στη γεώτρηση Αιτωλικό #1 (Αιτωλοακαρνανία).

ypeka.gr
21/5/14
--
-

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Εκδήλωση ενδιαφέροντος από την Ιταλική “ENEL GROUP” για έρευνες Υδρογονανθράκων σε Ήπειρο & Δυτική Ελλάδα. - ΥΠΕΚΑ

ΥΠΕΚΑ, 22-4-14
Τρεις αιτήσεις για έρευνες Υδρογονανθράκων σε ισάριθμες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας και της Ηπείρου, με τη διαδικασία της άμεσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος (expressionofinterest), υπέβαλε προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ο Ιταλικός ενεργειακός Όμιλος “ENEL GROUP”.

Με τις αιτήσεις που κατέθεσε, η εταιρία ζητά την έναρξη της σχετικής διαδικασίας προκήρυξης, όπως προβλέπεται από το Ν.4001/2011. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, επενδυτές ή ενδιαφερόμενα σχήματα μπορούν να υποβάλλουν αίτηση, προσδιορίζοντας τα γεωγραφικά όρια των περιοχών που εκτιμούν ότι πιθανώς φιλοξενούν κοιτάσματα Υ/Α.

Το ενδιαφέρον της “ENEL GROUP” αφορά αποκλειστικά σε χερσαία τμήματα της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για :


- Την περιοχή (block) της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, η οποία είχε περιληφθεί στον 1ο γύρο παραχωρήσεων το 1996 και επεστράφη στο Ελληνικό Δημόσιο μετά από την πραγματοποίηση δύο ρηχών γεωτρήσεων.
- Την περιοχή (block) της Αιτωλοακαρνανίας, η οποία επίσης είχε συμπεριληφθεί στον 1ο γύρο του 1996 και επεστράφη μετά την εκτέλεση δύο ρηχών γεωτρήσεων.
- Την περιοχή Πρέβεζας-Άρτας, που οριοθετείται γεωγραφικά μεταξύ του block της Αιτωλοακαρνανίας και του block των Ιωαννίνων, το οποίο είναι προς παραχώρηση μέσω της διαδικασίας του “open door”.     

Είχε προηγηθεί, στις 7 Μαρτίου 2014, επίσκεψη υψηλόβαθμων εκπροσώπων της Διοίκησης του Ιταλικού Ομίλου στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κατά την οποία υπήρξε συζήτηση και αξιολόγηση για πιθανές αμοιβαία επωφελείς δυνατότητες ευκαιριών, αναφορικά με την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στον ελλαδικό χώρο.

Το ΥΠΕΚΑ, άρχισε ήδη να επεξεργάζεται τα αιτήματα της “ENEL GROUP” και τις προσεχείς ημέρες οι αρμόδιες Υπηρεσίες θα εισηγηθούν σχετικά στον Υπουργό ΠΕΚΑ.
Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 156 (παρ. 10) του νόμου 4001/2011, το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων δύναται να παραχωρείται για λογαριασμό του Δημοσίου μετά από αίτηση ενδιαφερομένου, για περιοχή η οποία δεν περιλαμβάνεται σε άλλη διακήρυξη. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή, εκδίδεται διακήρυξη που εγκρίνεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και αποστέλλεται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προθεσμία υποβολής προσφορών για τις υπό παραχώρηση περιοχές από άλλους πιθανούς ενδιαφερόμενους, είναι τουλάχιστον ενενήντα (90) ημέρες από την τελευταία δημοσίευση.

Αναφερόμενος στην εξέλιξη, ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η απόφαση που έλαβε η EnelGroup, μια εταιρία εγνωσμένου κύρους και φερεγγυότητας στον τομέα της ενέργειας διεθνώς, καταδεικνύει και το αυξανόμενο ενδιαφέρον της πετρελαϊκής κοινότητας για την Ελλάδα. Δεν είναι απλά μία ακόμη θετική είδηση, αλλά μία ψήφος εμπιστοσύνης στην μεγάλη εθνική προσπάθεια που έχουμε δρομολογήσει, για αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.
Μετά την διαδικασία του “opendoor” που βρίσκεται στο τελικό στάδιο πριν τις τελικές υπογραφές των συμβάσεων, την ολοκλήρωση των σεισμικών ερευνών μη αποκλειστικής χρήσης που θα καταλήξουν στον μεγάλο γύρο παραχωρήσεων εντός του 2014, πλέον με την αίτηση άμεσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος που κατατέθηκε σήμερα ενεργοποιείται και ο τρίτος βραχίονας του νέου Ν.4001/2011 για τις έρευνες και την εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων στη χώρα μας.

Με ολοκληρωμένη πολιτική και συστηματική δουλειά, διασφαλίζουμε συνθήκες  ομαλότητας και σταθερό επιχειρηματικό πλαίσιο, σε έναν τομέα που θα έχει ραγδαία ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Στέλνουμε ένα ακόμα αισιόδοξο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία και συνεχίζουμε την προσπάθεια, με υπευθυνότητα, διαφανείς όρους και σεβασμό στο περιβάλλον.».......http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=785&sni[524]=3075&language=el-GR
22/4/14

--
-

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Κομισιόν: «Έπεσαν» οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου

Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τις εγκαταστάσεις που συμμετέχουν στο σύστημα εμπορίας εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ETS) μειώθηκαν κατά 2% για το 2012, σύμφωνα με την Κομισιόν, η οποία ωστόσο τόνισε ότι παράλληλα αυξήθηκε το πλεόνασμα των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων.

«Τα καλά νέα συνίστανται στο ότι οι εκπομπές μειώθηκαν περαιτέρω το 2012. Τα άσχημα νέα, στο ότι η ανισορροπία προμήθειας-ζήτησης επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω χρήσης-ρεκόρ των διεθνών πιστωτικών μορίων», δήλωσε η επίτροπος αρμόδια για θέματα Δράσης για το Κλίμα Κόνι Χέντεγκαρντ, σημειώνοντας ότι παρατηρείται πλεόνασμα περίπου δύο δισεκατομμυρίων δικαιωμάτων.



«Τα μεγέθη αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη να δράσει άμεσα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος» πρόσθεσε.

To ETS καλύπτει πάνω από 12.000 σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και βιομηχανικές εγκαταστάσεις στα 27 κράτη-μέλη, καθώς και στη Νορβηγία και στο Λιχτενστάιν. Από πέρυσι καλύπτει επίσης τις εκπομπές των αεροσκαφών που εκτελούν δρομολόγια μεταξύ αυτών των χωρών καθώς και σε στενά συνδεδεμένες περιοχές.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, οι εξακριβωμένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από σταθερές εγκαταστάσεις (εκτός από της Κύπρου και του Λιχτενστάιν, που δεν παρείχαν στοιχεία) συνέχισαν να μειώνονται, πέφτοντας στα 1.867 εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2. Οι εξακριβωμένες εκπομπές που δήλωσαν οι αεροπορικές εταιρείες ανήλθαν σε περίπου 84 εκ. τόνους.

.elzoni.gr
22/5/13

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Το ΝΑΤΟ δε θα επεκτείνει την παρουσία του στην Αρκτική

Η βορειοατλαντική συμμαχία δε σκοπεύει να επεκτείνει τη στρατιωτική της παρουσία στην Αρκτική, δήλωσε σήμερα Τετάρτη στο Όσλο ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν στη διάρκεια της διήμερης επίσκεψής του στη Νορβηγία.


«Η Αρκτική είναι μία δύσκολη περιοχή. Σε αυτήν απαιτείται συνεργασία, και όχι αντιπαράθεση.


 Κι εγώ ελπίζω, ότι η συνεργασία σε αυτήν την περιοχή θα συνεχιστεί», - δήλωσε ο γενικός γραμματέας.

 
Σύμφωνα με δυτικά ΜΜΕ, στο παρελθόν η Ρωσία, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είχαν εκδηλώσει την πρόθεσή τους να ενισχύσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Αρκτική για την προστασία των δικαιωμάτων τους στην περιοχή.
8/5/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Χάνει την υπομονή της η Woodside με τους Ισραηλινούς


Χάνει την υπομονή της η εταιρεία Woodside αφού μήνα με το μήνα φαίνεται να μετανιώνει πικρά την απόφαση της για εμπλοκή στο οικόπεδο Λεβιάθαν, λόγω των διαφόρων καθυστερήσεων που παρατηρούνται.
Οι εταιρείες που ασχολούνται με το φυσικό αέριο, δίνουν μάχη με το χρόνο, την ίδια ώρα που τόσο η Αμερικανοί, όσο και οι Κινέζοι, απειλούν ότι την επόμενη δεκαετία θα πλασάρουν στις αγορές φθηνό φυσικό αέριο[1]***. Είναι για αυτό που όλες οι εταιρείες, προσπαθούν να κλείσουν άμεσα μακροπρόθεσμα συμβόλαια σε αξιόλογα οικόπεδα σε όλο τον κόσμο, πριν οι τιμές υποχωρήσουν σημαντικά.
Τα τελευταία χρόνια, τα οικόπεδα της Μοζαμβίκης έχουν καταστεί τα ιδανικότερα, ενώ αναλυτές ανέφεραν στο περιοδικό Globes, ότι στο παιχνίδι αυτό αναμένεται να εισέλθει και ο Λίβανος τον επόμενο χρόνο. Όλες οι εταιρείες κολοσσοί ήδη έχουν επιδείξει σοβαρό ενδιαφέρον για τον Α’ γύρο αδειοδότησης του Λιβάνου.

Επικρίσεις στην Ισραηλινή κυβέρνηση
Εταιρείες και άλλοι παράγοντες πάντως, φέρονται δυσαρεστημένοι από την συμπεριφορά της κυβέρνησης του Ισραήλ, η οποία σύμφωνα με τους ίδιους, συμπεριφέρεται σαν να είναι η μοναδική κυβέρνηση στη χώρα που έχει φυσικό αέριο. Είναι για αυτό που όσο περνά ο χρόνος, η εταιρεία Woodside θεωρεί ότι η συμφωνία για το οικόπεδο Λεβιάθαν, ήταν λανθασμένη και θα κοστίσει ακριβά στην εταιρεία, αφού θα μπορούσε να βρει άλλες ευκαιρίες σε άλλες χώρες.
Η Woodside, έχει το 30% των δικαιωμάτων του Λεβιάθαν, το οποίο κόστισε στην εταιρεία 1,25 δις δολάρια. Λίγο μετά την υπογραφή του συμβολαίου, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είχε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου, από τον οποίο ζήτησε χρονοδιάγραμμα για το πότε θα εγκριθεί η εξαγωγή φυσικού αερίου από το Λεβιάθαν. Αν και η αρχική απάντηση του Πρωθυπουργού ήταν σε τρεις μήνες, το όλο θέμα φαίνεται να παίρνει παράταση με αποτέλεσμα η εταιρεία σήμερα να κάνει λόγω για ασυνέπεια της χώρας έναντι των ξένων επενδύσεων, ενώ πληροφορίες του περιοδικού Globes, αναφέρουν ότι η ίδια δυσαρέσκεια υπάρχει και από πλευράς Noble.

Μάθημα για την Κύπρο;
Η όλη υπόθεση πάντως, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και από τη δική μας κυβέρνηση, η οποία καλείται να επισπεύσει τις διαδικασίες που αφορούν την υπογραφή συμφωνιών, ώστε να προλάβει την αναμενόμενη πλέον μείωση των τιμών φυσικού αερίου. Την ίδια ώρα η συνέπεια στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, είναι σημαντικός παράγοντας αφού οι εταιρείες αυτές επενδύουν σημαντικά κεφάλαια τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν είναι διατεθειμένες να ρισκάρουν.

  Νικόλας Ζαννέττος  
Ημερομηνία: Απρίλιος 24, 2013 11:48
 .sigmalive.com
24/4/13 
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

  
----

***Σχιστολιθικό Φυσικό Αέριο

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Αρκτική: «Όχι» στις γεωτρήσεις, λένε έμπιστοι του Ομπάμα



---
«Στον πάγο» κινδυνεύουν να μπουν τα σχέδια της Shell για γεωτρήσεις στην Αρκτική, μετά από σειρά περιστατικών που κατέδειξαν την επικινδυνότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος για το περιβάλλον.
Επιπλέον, δύο σύμμαχοι και πρώην στενοί συνεργάτες του Μπαράκ Ομπάμα, ένωσαν τη φωνή τους με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στις εξορύξεις για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική.

Η Κάρολ Μπράουνερ, σύμβουλος του Ομπάμα σε θέματα κλίματος την περίοδο 2009-2011, και ο Τζον Ποντέστα, ο ελληνο-ιταλικής καταγωγής πρώην προσωπάρχης του αμερικανού προέδρου, υπογράφουν άρθρο στην ιστοσελίδα του Bloomberg, όπου διατυπώνουν την πεποίθησή τους πως δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος διεξαγωγής γεωτρήσεων στην περιοχή.
«Είμαστε ανοιχτοί στην ανάπτυξη θαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αρκτική, υπό την προϋπόθεση ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες και η κυβέρνηση θα επέβαλλαν επαρκή μέτρα ασφαλείας, διασφαλίζοντας ότι υπάρχουν οι κατάλληλες δυνατότητες αντιμετώπισης [ενός ατυχήματος] και κατανοώντας καλύτερα πώς συμπεριφέρεται το πετρέλαιο σε παγωμένα ύδατα», γράφουν οι Μπράουνερ και Ποντέστα, στο άρθρο τους με τίτλο «γιατί πλέον είμαστε αντίθετοι στις γεωτρήσεις στην Αρκτική».
«Έπειτα από μια σειρά ατυχών συμβάντων και λαθών, αλλά και λόγω των αφόρητων καιρικών συνθηκών, έχει καταστεί σαφές ότι δεν υπάρχει ασφαλής και υπεύθυνος τρόπος να γίνουν εξορύξεις για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στον Αρκτικό Ωκεανό», εξηγούν.
Τα τελευταία έξι χρόνια, η Shell έχει δαπανήσει σχεδόν 5 δισεκατομμύρια δολάρια προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα τεράστια κοιτάσματα της περιοχής. Πριν από λίγες ημέρες ωστόσο, και στον απόηχο της προσάραξης εξέδρας, σε αβαθή στην Αλάσκα, η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε επαναξιολόγηση των σχεδίων του ομίλου για γεωτρήσεις στον Αρκτικό Ωκεανό.
Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, περιβαλλοντικές οργανώσεις αξιολογούν θετικά την αλλαγή στάσης των συντακτών του άρθρου, οι οποίοι είναι πλέον στελέχη του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο, μιας δεξαμενής σκέψης που ασκεί επιρροή στη Ουάσιγκτον. «Οι αγγελιαφόροι είναι αυτοί που καθιστούν αυτό το άρθρο γνώμης τόσο σημαντικό», δήλωσε στον Guardian ο Μάικλ Λίβαϊν από την οργάνωση Oceana.
Την περασμένη εβδομάδα, ο απερχόμενος υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ Κεν Σάλαζαρ παραδέχθηκε ότι ουδέποτε ένιωθε «άνετα» με τις προετοιμασίες της Shell για τις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην Αρκτική.
Οι Μπράουνερ και Ποντέστα καλούν τώρα την κυβέρνηση να μην παραχωρήσει νέα άδεια φέτος στη Shell ή στις υπόλοιπες εταιρείες που «φλερτάρουν» με την ιδέα των γεωτρήσεων στον Αρκτικό Ωκεανό.
Ο όμιλος δεν έχει μέχρι στιγμής εκδώσει σχετική ανακοίνωση.
 .naftemporiki.gr
21/1/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:



 

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Η μάχη για τα δικαιώματα στην Αρκτική

Η Μόσχα ετοιμάζεται να καταθέσει στην επιτροπή του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, αποδείξεις που θα της επιτρέψουν να διευρύνει τα χωρικά ύδατα στην Αρκτική και κατ’ επέκταση, ν’ ασκήσει δικαιώματα στα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα του αρκτικού βυθού. Προηγούμενη αίτηση της χώρας είχε απορριφθεί, λόγω έλλειψης ικανοποιητικών γεωλογικών δειγμάτων. Τώρα, όμως, αυτά ελήφθησαν χάρη στην μυστική αποστολή του πυρηνικού βαθυσκάφους AC-12 Loshárik.


Η αποστολή στον Βόρειο Πόλο πραγματοποιήθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο του επιστημονικού ερευνητικού προγράμματος Arktika-2012. Οι εργασίες διήρκεσαν 20 ημέρες και όλες έγιναν σε βάθος από 2.500 ως 3.000 μέτρα. Το βαθυσκάφος συνέλεξε δείγματα του υποθαλάσσιου εδάφους με βραχίονες, με τον βυθοκόρο -σύστημα εκσκαφέα για τον καθαρισμό του πετρώματος- με την κάμερα και τον υδροστατικό σωλήνα που διαθέτει. Τα αποτελέσματα από τα γεωλογικά δείγματα θα γνωστοποιηθούν, στις αρχές του 2013, και τότε υπολογίζεται να παραδοθούν και στον ΟΗΕ.

Ισχυρές αποδείξεις

Μέχρι πρότινος, δεν είχε σημειωθεί κάποια πρόοδος στη διαμάχη Νορβηγίας, Καναδά, ΗΠΑ, Δανίας και Ρωσίας, σχετικά με τη ζώνη δικαιωμάτων στην Αρκτική, αφού πέρα από πολιτικές διακηρύξεις, ουδείς από τους ενδιαφερόμενους είχε κατορθώσει ν’ αποδείξει με πραγματικά στοιχεία τις θέσεις του. Έτσι λοιπόν, στο τραπέζι των συζητήσεων, τίθεται πλέον ένα ισχυρό επιχείρημα, αφού, ουδείς στον κόσμο είχε καταφέρει ως τώρα, να ανασύρει από τον πυθμένα του ωκεανού πραγματικά δείγματα εδάφους. Όπως αυτά που να αποδεικνύουν και τυπικά την ορθότητα των ισχυρισμών της Ρωσίας.

Κεντρικός ήρωας της όλης ιστορίας, είναι το πυρηνοκίνητο βαθυσκάφος AC-12 Loshárik (NORSUB-5 σύμφωνα με την κωδικοποίηση του ΝΑΤΟ) είναι παντελώς άγνωστος. Κι αυτό επειδή το συγκεκριμένο σκάφος κατασκευάστηκε ύστερα από μυστική παραγγελία της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του υπουργείου Άμυνας, και η ύπαρξή του δεν αναγνωρίστηκε ποτέ δημόσια. Ωστόσο, στην εδαφική διαμάχη η Ρωσία αποφάσισε να αποκαλύψει όλα τα χαρτιά της.

Προς τιμήν του παιδικού ήρωα Loshárik

Λόγω του εκκεντρικού σχήματος του σκάφους, το οποίο έχει συναρμολογηθεί από τμήματα τιτανίου σφαιρικής μορφής, η ομάδα των ανθρώπων που το δημιούργησε του έδωσε το όνομα Loshárik, παρμένο από το αστείο μικρό αλογάκι, που είναι πρωταγωνιστής στα παιδικά κινούμενα σχέδια και είναι φτιαγμένο από σφαιρίδια.

Όπως αναφέρουν οι σχεδιαστές, το βαθυσκάφος έχει τη δυνατότητα να να αντέχει την τεράστια πίεση του νερού σε βάθη ως 6.000 μέτρα, χάρη στο ασυνήθιστο σχήμα του κυρίου σώματος. Το μήκος του είναι 60 μέτρα και διαθέτει έναν μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα με μία εντελώς νέου τύπου συσκευή παραγωγής ατμού, την КТП-7i Phoenix. Ο αντιδραστήρας επιτρέπει στο βαθυσκάφος να αναπτύσσει ταχύτητα μέχρι 30 κόμβους (περίπου 60 χλμ/ώρα) και παράλληλα, του προσφέρει σχεδόν απεριόριστο χρόνο παραμονής στη θάλασσα. Το πλήρωμα του βαθυσκάφους αποτελείται από 25 αξιωματικούς.

Το βαθυσκάφος Loshárik δεν διαθέτει οπλισμό, παρ’ όλα αυτά όμως αποτελεί σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια πολλών κρατών του κόσμου, διότι μπορεί να εκτελεί επιχειρήσεις κατασκοπείας και δολιοφθοράς σε βάθη που είναι απρόσιτα, για όλα ανεξαιρέτως τα σκάφη στον κόσμο. Ποιές είναι αυτές οι αποστολές; Για παράδειγμα, με τους βραχίονές του μπορεί όχι μόνο να συλλέγει δείγματα εδάφους, αλλά και να καταστρέφει τηλεπικοινωνίες, ή αντίθετα, να διασπείρει εξοπλισμό ακουστικής παρακολούθησης ο οποίος, ακόμη και αν ανιχνευτεί, είναι αδύνατο να αφαιρεθεί εξαιτίας του μεγάλου βάθους.

Πηγή Russia Beyond the Headlines
  Κ. Μπετινάκης
.zougla.gr
13/12/12
---
ΣΧΕΤΙΚΑ:

3. Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Νέες στρατηγικές -- προοπτικές της ΑΟΖ".
Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δήμου Βέροιας.(VIDEO)



----

---

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Arctic ice melt hits new record

----
By CCTV correspondent Jay Gray
Scientists have released the newest data on changing conditions in the Arctic. Even though the frozen region is a long way from populated areas, experts believe changes there are already affecting conditions in many countries.

There is an almost haunting beauty to the barren fields of snow and ice. That stretch for miles across the Arctic. But scientists say the picture here is changing. The landscape slowly but steadily melting away.
Martin Jeffries, co-editor of Arctic Report Card, said,"If we are not already there, we are surely on the verge of seeing a new Arctic."
In an on-line web conference this afternoon, NOAA released it’s latest data on Arctic condition, which shows a continuing increase in water temperatures.And all-time record lows in the amount of snow and ice in the region.
Martin Jeffries said,"We are surely on the verge of seeing a new Arctic. We can expect to see continued widespread and sustained change, with new record highs and new record lows - depending on the variable you are looking at throughout the Arctic environment system."
97 percent of the ice sheet covering green land thawed this July. Another record. That area is losing ice 5 times faster than it was in the early 90s.
Jane Lubchenco, US Under Secretary of Commerce for Oceans and Atmosphere, said,"We know that melting ice in green land can contribute to sea level rise around the world"
In the last two decades, those levels have grown by 20 percent. A trend that scientists say long-term could be devastating.
Thomas Wagner, NASA Cryosphere Program scientist, said,"Most of the people around the world live in coastal areas it’s where most of your major cities are because that’s where ports are and they are at sea level so even small changes in sea level rise can displace millions of people."
A group that includes more than half of the US population which lives within 50 miles of the coast.
 .cntv.cn
6/12/12
-----
ΣΧΕΤΙΚΑ:

3. Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Νέες στρατηγικές -- προοπτικές της ΑΟΖ".
Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δήμου Βέροιας.(VIDEO)

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Η μάχη για την Αρκτική ξεκίνησε/ The Battle for the Arctic

Αλεξέι Μιχαΐλοφ, Βλαντίμιρ Βολόσιν 
(εφημερίδα "Izvestia")
Η μάχη για τα κυριαρχικά δικαιώματα στον υποθαλάσσιο πλούτο της Αρκτικής, ξεκίνησε. Η Ρωσία ήδη έστειλε το νέο πολεμικό πυρηνικό βαθυσκάφος «Καλίτκα», σε δοκιμαστική αποστολή στα βάθη του Αρκτικού ωκεανού.
Το μοναδικό στο είδος του βαθυσκάφος, ακούμπησε το βυθό του Βόρειου Παγωμένου ωκεανού, “σφραγίζοντας” τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ρωσίας επί του υποθαλάσσιου υψώματος Μεντελέγιεφ. Το πυρηνικό βαθυσκάφος “Καλίτκα”, με το προσωνύμιο “Λοσάρικ” (από την ονομασία ενός μικρού αλόγου, πρωταγωνιστή μιας παιδικής ταινίας κινουμένων σχεδίων με κούκλες, της δεκαετίας του 1970), συμμετείχε στην ερευνητική αποστολή “Αρκτικα – 2012”, για τη διενέργεια υποβρύχιων γεωτρήσεων στην υποθαλάσσια οροσειρά Μεντελέγιεφ, στον αρκτικό ωκεανό.



Όπως δήλωσαν στελέχη του υπουργείου Άμυνας, το τεχνολογικά καινοτόμο σκάφος βοήθησε στο να διενεργηθούν με ακρίβεια οι γεωτρήσεις που έγιναν από τα παγοθραυστικά “Kapitan Dranitsin” και “Dixon”, για τον καθορισμό των εξωτερικών ορίων της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Ρωσίας. “Συλλέξαμε ένα τεράστιο πλήθος γεωλογικών ευρημάτων. Μαζέψαμε πάνω από 500 kg κομματιών από κατηγοριοποιημένα τμήματα ορεινών βράχων. Τα αποτελέσματα της αποστολής μας θα αποτελέσουν τη βασική τεκμηρίωση στην αίτησή μας προς την επιτροπή του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, προκειμένου να πιστοποιηθεί η συνέχιση της υφαλοκρηπίδας της Ρωσίας (υποθαλάσσια). Παλιά είχε απορριφθεί, λόγω έλλειψης γεωλογικών δειγμάτων. Το ίδιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της υφαλοκρηπίδας”, είπε. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του υπουργείου Περιβάλλοντος, οι υποθαλάσσιες οροσειρές Λομονόσοφ και Μεντελέγιεφ, διαθέτουν αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε ποσότητες πάνω από 5 δισεκατομμύρια τόνους ισοδύναμου πετρελαίου (ΤΙΠ).

Κατά τη διάρκεια της αποστολής εξερευνήθηκε όλη η οροσειρά και ανοίχθηκαν τρία πηγάδια σε δύο τοποθεσίες για δειγματοληψία εδάφους. Το σκάφος “Καλίτκα” έκανε εργασίες σε βάθος 2,5 - 3 km για 20 ημέρες. Λόγω του πυρηνικού αντιδραστήρα που διαθέτει, και της μοναδικής ατράκτου από τιτάνιο, το σκάφος μπορεί να μείνει κάτω από το νερό για πολύ περισσότερο χρόνο από ότι τα πολιτικά βαθυσκάφη που χρησιμοποιούν μπαταρίες. Η “Καλίτκα” είναι το στρατηγικό υποβρύχιο του έργου 667, “Καλμάρ” (Καλαμάρι). Στο υποβρύχιο έγιναν μετατροπές στους σωλήνες εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων και το βαθυσκάφος στερεώνεται στο κάτω μέρος του υποβρυχίου.

Οι εξερευνητές της αβύσσου

“Η ανάγκη για τη χρήση ενός τέτοιου μηχανήματος είναι μεγάλη. Στη Ρωσία, εκτός από το σκάφος “Λοσάρικ”, σε βάθος 2 - 3 km, μπορεί να καταδυθούν μόνο τα βαθυσκάφη για πολύ μεγάλα βάθη, “Mir”. Στην τελευταία αποστολή, με επικεφαλής τον Αρτούρ Τσιλινγκάροφ, χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο “Mir”. Τώρα όμως, έπρεπε να εκτελεστούν πιο πολύπλοκες και χρονοβόρες υποβρύχιες εργασίες. Τα “Mir” όμως, δεν έχουν μεγάλη αυτονομία κινήσεων. Γι' αυτό, αποφασίστηκε να χρησιμοποιήσουν το “Λοσάρικ”, εξήγησε.

Το “Mir” δουλεύει με μπαταρίες που του παρέχουν αυτονομία 72 ωρών, ενώ το “Λοσάρικ” είναι ένα αυτόνομο και πλήρες υποβρύχιο με πυρηνικό αντιδραστήρα, που επιτρέπει την αυτόνομη λειτουργία του για αρκετούς μήνες. Έχει χώρο για ανάπαυση του πληρώματος, χώρους γραφείων, κουζίνα, κλπ. Και το εντυπωσιακότερο είναι ότι ο φρέσκος αέρας και το νερό παρέχονται με τεχνολογίες που είναι ισάξιες στην καινοτομία τους και στην λειτουργικότητα, με αυτές των διαστημικών σταθμών. Τα “Mir”, αντίθετα, είναι στην πραγματικότητα “τουριστικά” βαθυσκάφη για βόλτα και διασκέδαση. Οι βραχίονες είναι αδύναμοι, με περιορισμένες κινήσεις και δεν μπορείς να προσθέσεις μηχανήματα για εργασίες βαθυμετρίας, εξήγησε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας.
.rbth.gr
3/12/12
---
ΣΧΕΤΙΚΑ:


3. Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Νέες στρατηγικές -- προοπτικές της ΑΟΖ".
Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δήμου Βέροιας.(VIDEO)

   

-

 --------

 ----

Russia in the Arctic: Economic Interests Trump Military Ambitions

A recent mission by a Russian nuclear submarine to the floor of the Arctic Ocean has threatened to reignite the media narrative that regional disputes over the right to unlock the economic potential of the Arctic could result in military confrontation. But it is their mutual economic interests that mean that the five Arctic coastal states are motivated to pursue legal and diplomatic avenues to achieve their aspirations, and have no desire to jeopardise the status quo.
During the Russian operation, known as Arktika-2012, geological material was collected from one of the two underwater mountain ranges that extend from the Russian landmass towards the North Pole. Russia wants to prove that the Lomonosov and Mendeleev ridges are extensions of Russia's continental shelf and part of the Eurasian plate, which, according to the current legal framework, would allow Russia exclusive rights to any potential future resources under the seabed. The details of the project were intended to remain secret, but in November 2012 several news stories about the submarine appeared, citing a Russian defence ministry source.
Despite efforts to build good regional relations among Arctic countries, Russia's neighbours do have concerns about its increasing military presence in the Arctic and its sometimes assertive, anti-Western rhetoric. However, considered in the wider context of Russia's post-Cold War military re-development, its Arctic positioning is not as confrontational as it may seem.
The Arctic is a key part of Russia's reassertion of what it sees as its rightful place in international affairs, and it has far greater territory, presence and capability in the Arctic than its neighbours. Rich in hydrocarbons, the region was highlighted in Moscow's Arctic policy of 2008 as the country's primary source of energy for the twenty-first century: approximately 15% of the country's GDP and 25% of its exports come from there, while 80% of the gas in the Arctic lies within Russia's exclusive economic zone (EEZ). There are major on-shore gas installations, and plans to further develop off-shore drilling, though these have met with some logistical difficulties with international partners. Along with hydrocarbons, maritime transport is a major economic development priority. The Northern Sea Route, the new shipping route most likely to become commercially viable in the coming decades as the summer ice recedes, and promises to connect Europe and Asia, runs through Russia's territorial waters or EEZ. However, the lack of infrastructure along the route will hold back the development of commercial shipping.
Arktika-2012
The planting of a titanium Russian flag on the floor of the Arctic Ocean during a previous mission, Arktika-2007, created a powerful image, but it had no legal significance. It did, however, pique international interest in the Arctic and encouraged a media narrative about competition over the region's territory and resources.
The objective of Russia's latest mission, Arktika-2012, was to prove that its landmass extends to the North Pole by drilling into the sea floor to collect rock samples for scientific analysis. In September, the Kalitka, a Losharik-class nuclear-powered auxiliary submarine, was used to guide the Kapitan Dranitsyn and Dickson ice breakers in drilling three boreholes at two different sites on the Mendeleev ridge, collecting over 500kg of rock samples.
This was the first known mission for the Kalitka. Equipped with space-station-grade air and water regeneration systems, the submarine can remain submerged for months. During this operation, it remained 2.5-3 kilometres below the surface for 20 days. (Though the battery-powered civilian Mir stations used in the Arktika-2007 expedition can also operate at such depths, they can only stay submerged for 72 hours.) It was mounted to the underside of a larger nuclear-powered auxiliary submarine (the Orenburg, a redesigned Kalmar or Delta III stretch) to transport it to the drilling site and was supported by the larger boat during the operation.
Continental-shelf claims and maritime borders
In collecting the geological samples, Russia was responding to a request by the United Nations Commission on the Limits of the Continental Shelf (CLCS) that it submit supporting evidence for its claim to a broad continental shelf that extends beyond its landmass under the Arctic Ocean.
The five Arctic coastal states - Russia, Canada, the United States, Norway and Denmark - in 2008 issued a joint statement, known as the Ilulissat Declaration, committing to settling territorial claims diplomatically, using existing legal mechanisms. The primary legal body for maritime border delimitation in the Arctic is the UN Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), which rules that maritime countries' EEZs extend 200 nautical miles from their shore. The CLCS covers continental-shelf claims beyond that zone, up to a maximum of 350nm.
Should it be determined that the claimed portion of the ocean floor has the same geological makeup as the Russian continental landmass, then the CLCS will rule that it is an extension of Russia's continental shelf, granting Russia sovereign rights to resources under the seabed up to 350nm from its shoreline. In a submission to CLCS in 2001, Russia claimed the Lomonosov and Mendeleev ridges, as well as the seabed below the North Pole. If this claim is verified, Russia's continental shelf would be extended by 1.2 million square kilometres, and give Russia exclusive rights to the resources below the seabed. Russia's Ministry of Natural Resources and Environment tested the samples and found that they did match the make-up of its landmass. Its next submission to CLCS will likely be ready by the end of 2013, to be submitted in 2014. (The CLCS's ruling will be final and binding.)
Following Russia's lead, all Arctic countries are preparing to submit claims to the CLCS: Norway's is already complete, while the United States is going ahead with its preparations even though it has not yet ratified UNCLOS and is, therefore, not a party to its adjudication. There is considerable support for acceding to UNCLOS within the US State Department and Department of Defense, and the claim is being put together in anticipation of eventual ratification.
Further sources of friction between Arctic nations on the issue of maritime border delimitation include bilateral disagreements between the US and Canada, and between Denmark and Canada, and a trilateral dispute between Russia, Canada and Denmark. The 2,000km-long Lomonosov ridge, meanwhile, is particularly contentious: Canada claims that the ridge is an underwater extension of Ellesmere Island, while Denmark argues that it is an extension of Greenland's landmass. The US, in turn, has stated that Lomonosov is an oceanic ridge and thus cannot be an extension of any country's continental shelf.
However, joint efforts to map the seabed in more detail are under way. In 2011, the US and Canada concluded a five-year mapping operation of their continental shelf, and Canada and Denmark conducted a seismic exploration in 2007. In September 2012, Russian President Vladimir Putin called for the creation of a joint scientific council with Canada to allow potentially overlapping continental-shelf claims to be discussed, and Canada responded positively. In addition to the joint surveys, scientists and officials from Arctic nations have met annually since 2007 to discuss issues related to their continental shelves, which may overlap.
Of the known oil and gas deposits in the region, 97% lie within the Arctic states' EEZs, meaning there is not much competition between states for access to them. Most of these deposits may not be recoverable in the near term, due to the difficulties of hydrocarbon extraction in remote, harsh and ecologically sensitive environments. But in making maximal continental-shelf claims, Arctic states are hedging that there may be new discoveries or technological developments that will make these deposits more accessible in future. The area that the Russian Federation is claiming is not thought to be rich in hydrocarbons, but does include the North Pole, which has symbolic value.
Cooperation likely to produce best results
Though the CLCS will rule on the extent of the continental shelf in the Arctic, it will not draw the boundaries within the area designated as continental shelf. It is for the countries concerned to come to an agreement on the division of that continental shelf, and the outer boundaries of their national claims, as Russia and Norway did over their Barents Sea border in 2010. However, the CLCS requires that conflicting claims be resolved before it makes its recommendation on the boundary between international oceanic space and national jurisdiction.
Differences of opinion among Arctic states over the extent of their shelves could be resolved by discussing CLCS claims before they are submitted, reaching mutually agreeable findings and submitting parallel or joint applications. Each country submits its data to the CLCS confidentially, and its meetings are held in private. UNCLOS scholars believe that Russia has been in communication with Canada and possibly Denmark on the division of their respective claims to the Lomonosov ridge, but there is no information in the public domain about these negotiations. Potential joint submissions are likewise not being prepared openly.
Military activity in the Arctic
Apart from its economic potential, the strategic importance of the Arctic is not lost on any regional state and all of them have increased the number and complexity of their military exercises there.
After a long period of stagnation, Russia is devoting considerable resources to rebuilding and streamlining its military forces. Military exercises have increased for all of the Russian military, including the Northern Fleet, which is based on Russia's northwest coast, inside the Arctic Circle, and is the main locus of its sea-based nuclear deterrent. Its air assets include long-range bombers and maritime reconnaissance aircraft. On the ground, its capabilities include naval infantry and an army brigade on the Kola Peninsula. In 2009, Russia announced its plans to develop further specialised forces to protect its Arctic territory.
Russia expressed its unease about the further militarisation of the region in 2009, when Norway moved its armed forces' headquarters to Reitan, in the north of the country. It considered Cold Response - a 15-country exercise that took place in northern Norway and Sweden in March 2012 and involved 16,300 troops - a provocation, and reacted with an exercise involving its 200th motor rifle brigade from Murmansk, including T-80 tanks with gas-turbine engines suited for the Arctic climate. However, Russia has also undertaken joint exercises with both Norway and the US. Confidence-building measures such as these, as well as forums to openly address security matters, have been considered constructive.
Moscow's 2008 Arctic policy placed its emphasis not on a military build-up but on maritime law enforcement duties. It also focused on enforcing shipping and fishing regulations, and providing search-and-rescue capabilities. Russia's northern border includes almost 40,000km of coastline, which is becoming more exposed as summer sea ice retreats and economic activity increases. Though Russia has a coastal border guard, only a few of its ships are suitable for Arctic operations, and its ability to monitor its coast and EEZ, and enforce regulations, is limited. As with other Arctic countries, meeting its constabulary requirements is a more immediate and pressing challenge than rebuilding military structures to tackle comparatively notional security threats.
Mutual economic interest
Despite the signs of heightened military activity in the region, the greatest stabilising factor in the region is mutual economic interest, and the points of friction around border delimitation and military activity are unlikely to override this. Russia, in particular, is eager to open up the Northern Sea Route for trade purposes, as it perceives great potential for commerce along its otherwise remote northern coast and the possibility of imposing transit fees for shipping through the route. Russia's relations with NATO and the US will have a major impact on levels of cooperation or mistrust in the Arctic. Rebuilding its decaying infrastructure and managing the Northern Sea Route that can connect Europe and Asia will advance Russia's strategic goals in the region more effectively than an unnecessary military build-up.
.realclearworld.com
28/11/12

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...