Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ήταν Κυριακή: Όλες τις προηγούμενες ημέρες η βαρβαρότητα χτυπούσε ανελέητα

Εκείνη την ημέρα ήταν Κυριακή όταν συναντήθηκαν τα σπάνια της φύσης και της νοημοσύνης. Όλες τις προηγούμενες ημέρες η βαρβαρότητα χτυπούσε ανελέητα τα πάντα και τους πάντες για να μην υπάρχει συνέχεια του φωτός.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Ανάπτυξη κόντρα στη φύση

Στη βόρεια Αυστραλία βρίσκεται το 25% των εδαφών τροπικής σαβάνας του κόσμου. Κάθε υγρή εποχή, τα ποτάμια ξεχειλίζουν και πλημμυρίζουν τη σαβάνα που ανθίζει από ζωή. Η περιοχή αποτελεί τόπο κατοικίας για το 40% των ερπετών της Αυστραλίας και για το 75% των ψαριών των γλυκών νερών της. Αν αυτή η περιοχή καλλιεργηθεί, το περιβάλλον θα υποφέρει...

Του Τάσου Σαραντή
Ενα μεγαλεπήβολο σχέδιο δρομολογεί η κυβέρνηση της Αυστραλίας προκειμένου να μετατρέψει τον τροπικό Βορρά της χώρας σε μια τεράστια περιοχή παραγωγής τροφίμων που θα εκτείνεται σε 3 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το σχέδιο προσφέρει πολλά οφέλη, αλλά οι κίνδυνοι για το περιβάλλον έχουν μάλλον υποτιμηθεί, παρόλο που μπορεί να είναι πολύ μεγάλοι.


Η ανάπτυξη του αυστραλιανού Βορρά αποτελεί σημαντικό στόχο του Φιλελεύθερου Κόμματος που κυβερνάει την Αυστραλία, το οποίο θέλει να διπλασιάσει τη γεωργική παραγωγή της χώρας μέχρι τα μέσα του αιώνα. Με μια πρώτη ματιά, η βόρεια Αυστραλία είναι μια περιοχή πολλά υποσχόμενη, αφού δέχεται ένα εκατομμύριο δισ. λίτρα βροχής ανά έτος. Η περισσότερη πέφτει σε μόλις τέσσερις μήνες του χρόνου. Ετσι, η ιδέα της αυστραλιανής κυβέρνησης αφορά την κατασκευή φραγμάτων για την αποθήκευση του βρόχινου νερού και την άρδευση της γης κατά τη διάρκεια των οκτώ ξηρών μηνών.

60.000 εκτάρια
Σύμφωνα δε με έκθεση που εκπονήθηκε το 2009, οι υδροφόροι ορίζοντες θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν 60.000 εκτάρια καλλιεργειών, ενώ η κατασκευή φραγμάτων σε μόνο δύο μεγάλους ποταμούς θα μπορούσε να τροφοδοτήσει 50.000 εκτάρια. Με την κατασκευή περισσότερων φραγμάτων θα μπορούσαν ενδεχομένως να αρδεύονται 1,7 εκατομμύρια εκτάρια. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν θα πετύχει απαραίτητα τον στόχο της ώστε να διπλασιάσει τελικά τη γεωργική παραγωγή της Αυστραλίας.
Ενα βασικό πρόβλημα είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της βροχής εξατμίζεται γρήγορα, με αποτέλεσμα μόνο το 20% να εισέρχεται στα ποτάμια, οπότε ίσως μόνο το 1% θα είναι διαθέσιμο για άρδευση. Από την άλλη, το μεταβλητό κλίμα κάνει τα πράγματα ακόμη πιο επικίνδυνα καθώς οι ετήσιες βροχοπτώσεις μπορεί να κυμαίνονται στο μισό ή στο διπλάσιο του μέσου όρου.
Επιπροσθέτως, προκύπτουν και μειονεκτήματα. Στη βόρεια Αυστραλία βρίσκεται το 25% των εδαφών τροπικής σαβάνας του κόσμου. Κάθε υγρή εποχή, τα ποτάμια ξεχειλίζουν και πλημμυρίζουν τη σαβάνα που ανθίζει από ζωή. Η περιοχή αποτελεί τόπο κατοικίας για το 40% των ερπετών της Αυστραλίας και για το 75% των ψαριών των γλυκών νερών της. Αν αυτή η περιοχή καλλιεργηθεί, το περιβάλλον θα υποφέρει. Ωστόσο, η κυβέρνηση θέλει να χαλαρώσει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός Τόνι Αμποτ δηλώνει ότι «η Αυστραλία θα πρέπει να ξεφορτωθεί τον “πράσινο εξτρεμισμό”».
Ισως, από την ανάπτυξη της βόρειας Αυστραλίας θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι αυτόχθονες Αυστραλοί που κατέχουν ήδη το 30% της γης και διεκδικούν τα δικαιώματα γης για πάνω από το 80%. Οι αυτόχθονες του Βορρά αποτελούν το 16% του πληθυσμού, παρά το γεγονός ότι αποτελούν μόνο το 2% του συνόλου της χώρας. Οι αυτόχθονες Αυστραλοί βρέθηκαν σε πάρα πολύ μειονεκτική θέση μετά την άφιξη των Ευρωπαίων. Το προσδόκιμο ζωής τους είναι 12 χρόνια μικρότερο και καταλήγουν στη φυλακή 12 φορές συχνότερα από τους υπόλοιπους Αυστραλούς. Δικαίωμα ψήφου απέκτησαν μόλις το 1962.
Για την κυβέρνηση, αποκατάσταση της ισορροπίας σημαίνει «δημιουργία ευκαιριών μέσα από την εκπαίδευση και την οικονομική ανάπτυξη». Ομως το πρόβλημα είναι ότι οι αυτόχθονες Αυστραλοί δεν μπορούν να επωφεληθούν από αυτές τις ευκαιρίες. Και στην πράξη έχουν λιγότερα να κερδίσουν από την ανάπτυξη απ’ ό,τι οι μη αυτόχθονες και περισσότερα να χάσουν. Εχουν λίγες συνδέσεις με την οικονομία και, έτσι, είναι απίθανο να βρουν δουλειά. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένες ομάδες αυτοχθόνων έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για την ανάπτυξη του Βορρά, εφόσον θα έχουν προτεραιότητα τα συμφέροντά τους.

Αποτυχημένη προσπάθεια
Το φράγμα Φογκ ίσως αποτελεί ένα μάθημα για το πώς… δεν πρέπει να αναπτυχθεί η βόρεια Αυστραλία, αφού αποτέλεσε μια επιθετική προσπάθεια για την ανάπτυξη καλλιεργειών που σαφώς απέτυχε. Το φράγμα χτίστηκε το 1956 για να υποστηρίξει αγροκτήματα ρυζιού. Ομως το σχέδιο απέτυχε οικτρά για όλους τους λόγους που τώρα αναγνωρίζονται ως προβλήματα στην ανάπτυξη της περιοχής. Η γηγενής άγρια ζωή, όπως οι χήνες και οι καρακάξες, έφαγαν τα σπορόφυτα, οι κροκόδειλοι ήταν ένας κίνδυνος για τους εργαζομένους και το λίγο ρύζι που τελικά αναπτύχθηκε ήταν πολύ μακριά από τις αγορές. Μετά την οικοδόμηση του φράγματος, χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να κατασκευαστούν τα αρδευτικά κανάλια, αφού η πεδιάδα ήταν πάρα πολύ υγρή για τις μπουλντόζες. Αντί για ένα μεγάλο αγρόκτημα, η περιοχή είναι σήμερα ένα πάρκο άγριων ζώων, όπως σαύρες, ερπετά και αμφίβια.
Αλλά και η κατάσταση στον ποταμό Ορντ δείχνει ότι το σχέδιο για την ανάπτυξη της βόρειας Αυστραλίας στην καλύτερη περίπτωση θα στεφθεί με μια μερική επιτυχία. Εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο φράγμα της χώρας και μια τεχνητή λίμνη. Το κύριο φράγμα ολοκληρώθηκε το 1972. Ομως οι καλλιέργειες τροφίμων, κυρίως ρυζιού και ζάχαρης, απέτυχαν και αντικαταστάθηκαν με σανταλόξυλο. Ακόμη χειρότερα, 42 χρόνια μετά, το φράγμα δεν λέει να ανταποδώσει το κόστος του.

http://www.efsyn.gr/?p=224155
11/8/14

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

ΥΠΕΚΑ: Ένα Νέο Πλαίσιο για το Εθνικό Σύστημα Προστατευό​μενων Περιοχών – Έναρξη Διαλόγου - Ομιλία Υπουργού ΠΕΚΑ


Την έναρξη του Εθνικού Διαλόγου για το Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών, που θα διαρκέσει έως το Φθινόπωρο του 2014, κήρυξε το πρωί ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης.
 
Στην Ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο του ΥΠΕΚΑ, υπό τον συντονισμό της Γ.Γ του Υπουργείου, Νάντιας Γιαννακοπούλου, συμμετείχε αντιπροσωπεία όλων των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών ανά την Ελλάδα, στελέχη από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ, τα συναρμόδια Υπουργεία και τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, ο πρόεδρος και μέλη της εθνικής επιτροπής « ΦΥΣΗ 2000 », καθώς και εκπρόσωποι Φορέων του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, Πανεπιστημιακών και Ερευνητικών Ιδρυμάτων, του μελετητικού ιδιωτικού τομέα καθώς και   όλων των μη Κυβερνητικών περιβαλλοντικών οργανώσεων.
 
Ο κ. Μανιάτης έθεσε υπό την άμεση εποπτεία του τον εθνικό διάλογο, επισημαίνοντας ότι έχει ως τελικό στόχο την δημιουργία και θεσμοθέτηση ενός λειτουργικού, συνεκτικού και αποτελεσματικού Εθνικού Συστήματος Προστατευόμενων Περιοχών.
 
 Aναλυτικά, η ομιλία του Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, με θέμα :«Προς ένα λειτουργικό, συνεκτικό και αποτελεσματικό Εθνικό Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών - Βασικές αρχές».......στο....ypeka.gr

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

ΥΠΕΚΑ: Υπεγράφη από τον Υπουργό ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, η Υπουργική Απόφαση για Συγκρότηση της Επιτροπής «Φύση 2000»

 ΥΠΕΚΑ, 5/2/14

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, υπέγραψε την Υπουργική Απόφαση με την οποία συγκροτείται η Εθνική Επιτροπή «ΦΥΣΗ 2000» για την τριετία 2014-2017.

Η Επιτροπή «ΦΥΣΗ 2000»:
 

  • ·   αποτελεί το κεντρικό επιστημονικό γνωμοδοτικό όργανο του Κράτους για το συντονισμό, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών και μέτρων προστασίας της ελληνικής βιοποικιλότητας,


  • ·   ασκεί το ρόλο της Εθνικής Επιτροπής Προστατευόμενων Περιοχών συντονίζοντας, παρακολουθώντας και αξιολογώντας τις διαδικασίες προγραμματισμού οργάνωσης και λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Διοίκησης και Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών.

Η Επιτροπή «Φύση 2000» είναι 14μελής: έξι εκπρόσωποι Υπουργείων, έξι ειδικοί επιστήμονες σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα - Βοτανική, Οικολογία, Ζωολογία, Εδαφολογία, Δασοπονία, Θαλάσσια Βιολογία - και δύο εκπρόσωποι Μη Κυβερνητικών Περιβαλλοντικών Οργανώσεων (ΜΚΟ). Η ανανέωση σε πρόσωπα και η γεωγραφική αντιπροσωπευτικότητα ΑΕΙ και Ερευνητικών Ινστιτούτων είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της Επιτροπής, ως προς τους ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι διαθέτουν γνώση και μακρόχρονη εμπειρία στα θέματα διαχείρισης και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος. Πρόεδρος της Επιτροπής «Φύση 2000» αναλαμβάνει ο Καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κώστας Θάνος.

Ο Υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, με αφορμή τη συγκρότηση της Επιτροπής «Φύση 2000» δήλωσε τα εξής:

«Η Επιτροπή «ΦΥΣΗ 2000», μέσα από τον ενισχυμένο ρόλο της, καλείται να συμβάλει καθοριστικά με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή των δράσεων υλοποίησης της Εθνικής Στρατηγικής για τη Βιοποικιλότητα και το συντονισμό του διαλόγου για την εγκαθίδρυση ενός συνεκτικού, λειτουργικού Εθνικού Συστήματος Διοίκησης και Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών.

Πρόκειται για πολιτικές πρωτοβουλίες στις οποίες δίνω ιδιαίτερη βαρύτητα, και πιστεύω ότι με τη συγκρότησή της μπορούμε να επιτύχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα για τη φύση και το δίκτυο Natura 2000 που αποτελούν πυλώνες για το ζητούμενο νέο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης στην πατρίδα μας
».

ypeka.gr
5/2/14

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Νυμφαίο: ένα χωριό - πρότυπο αισθητικής και ανάπτυξης. (5 Φωτογραφίες)

ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΜΟΙΡΙΔΟΥ(Agelioforos.gr)

Το Νυμφαίο δεν αφέθηκε στην τύχη του. Αντιστάθηκε στη μοίρα της εγκατάλειψης και της ερήμωσης και αναδείχτηκε σε ένα από τα πιο όμορφα και δημοφιλή χωριά, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ζει εδώ και αρκετά χρόνια μια δεύτερη περίοδο ακμής κι έχει γίνει σημείο αναφοράς, όταν μιλάμε για γραφικούς ορεινούς προορισμούς.
Τη δεύτερη νιότη του την οφείλει στη δραστηριοποίηση τις δεκαετίες του '80 και του '90 δυο ανθρώπων που κατάγονται από εκεί, του οινοποιού και δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, αλλά και του δημοσιογράφου – συγγραφέα και προέδρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Νίκου Μέρτζου, ο οποίος επί τρεις θητείες ήταν πρόεδρος της κοινότητας. Τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών τους είναι θεαματικά και δίνουν το παράδειγμα για την αξιοποίηση και άλλων χωριών.


Η... εκδίκηση των Βορειοελλαδιτών

Μαζί με κάποια άλλα ανάλογης αισθητικής κοντινά χωριά μοιάζει να είναι η... εκδίκηση των Βορειοελλαδιτών για το ότι όλα τα νησιά είναι κοντά στην Αθήνα. Ωστόσο, ακόμη κι αν απαιτείται πολύωρη οδήγηση αξίζει τον κόπο, απλώς είναι λιγάκι δύσκολο το ταξίδι να κρατήσει μόνο ένα Σαββατοκύριακο. Από τη Θεσσαλονίκη, πάντως, απέχει 180 χιλιόμετρα, απόσταση όχι απαγορευτική για ένα διήμερο διάλειμμα από την καθημερινότητα. Είναι πραγματικά παραμυθένια η ατμόσφαιρα στο Νυμφαίο, που σε μαγεύει μόλις το αντικρίσεις, σε υψόμετρο 1.350 μέτρων στο όρος Βίτσι, σε ένα τοπίο που θυμίζει Αλπεις.

Ξεχάστε το αυτοκίνητο

Μόλις φτάσετε στην είσοδο του χωριού, θα έχετε την ευκαιρία να ξεμουδιάσετε περπατώντας, καθώς θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο στο χώρο που υπάρχει εκεί. Εξάλλου, θα ήταν μάλλον παραφωνία μέσα στα υπέροχα καλντερίμια του χωριού να κυκλοφορείτε με το όχημά σας. Το μόνο που χρειάζεται να φροντίσετε είναι να είστε κατάλληλα ντυμένοι, γιατί το κρύο εκεί... δεν αστειεύεται. Αν, μάλιστα, δεν αντέχετε τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, θα πρέπει να επιλέξετε αυτήν την εποχή, που ο καιρός είναι σχετικά ήπιος. Οσο για τη διαμονή, οι επιλογές είναι αρκετές και πάντα υψηλής αισθητικής και σε αρμονία με την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του χωριού.

Βόλτα στο χωριό

Η Νίκειος Σχολή, ένα πραγματικό κόσμημα, δε θα σας ενθουσιάσει μόνο με την εξωτερική της όψη, αλλά θα σας προσφέρει και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την πλούσια ιστορία του τόπου, που πρωτοκατοικήθηκε από Βλάχους. Μπορείτε επίσης να επισκεφτείτε το Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας, όπου θα θαυμάσετε τις αποδείξεις της οικονομικής και πολιτιστικής ακμής του Νυμφαίου, αλλά και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Οι ταβέρνες και τα εστιατόρια είναι ανάλογης ποιότητας με τα καταλύματα και δε θα δυσκολευτείτε να βρείτε αυτό που σας πάει πιο πολύ. Το σίγουρο είναι ότι θα απολαύσετε νόστιμα πιάτα σε ωραία ατμόσφαιρα, ενώ το ίδιο ευχαριστημένοι θα μείνετε και από την ποικιλία των προϊόντων που πωλούνται στα καταστήματα του χωριού.

Στον «Αρκτούρο»

Στο μυαλό όλων το Νυμφαίο έχει καταγραφεί ως χωριό με... οικολογικές ευαισθησίες, καθώς έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον «Αρκτούρο», πράγμα λογικό, αφού ιδρύθηκε το 1992 από τον Γιάννη Μπουτάρη και είχε παράλληλη πορεία με την αναγέννηση του χωριού. Το όνομά του σημαίνει «φύλακας της άρκτου» και αυτό πραγματικά είναι. Προσφέρει καταφύγιο σε αρκούδες που έχουν μεγαλώσει στην αιχμαλωσία και δεν μπορούν να επιβιώσουν στο φυσικό περιβάλλον, τις οποίες μπορείτε να δείτε στην περιφραγμένη έκταση, αρκεί να μην πάτε από Ιανουάριο ώς Μάρτιο που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη. Για να πάτε θα ακολουθήσετε ένα όμορφο, πέτρινο μονοπάτι και με το εισιτήριο των 6 ευρώ μπορείτε να επισκεφτείτε και το Καταφύγιο του Λύκου, που λειτουργεί τα Σαββατοκύριακα, αλλά και το Κέντρο Ενημέρωσης στη Νίκειο Σχολή, που θα είναι ανοιχτό το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου και τα Χριστούγεννα. Πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε στο τηλέφωνο 23860 41500.
14/10/13
---

--

--

--

--

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

Αποτελεσματικότερη μέθοδος συλλογής νερού από την ομίχλη (2+1 VIDEO)

Επιστήμονες από το MIT υποστηρίζουν ότι ανέπτυξαν μια αποτελεσματικότερη τεχνική συλλογής πόσιμου νερού από τα υδροσταγονίδια της ομίχλης μιμούμενοι σε μεγαλύτερη κλίμακα το μηχανισμό που επιτρέπει σε ορισμένα φυτά και ζώα, σε ξηρά κλίματα, να καλύπτουν από μόνα τους τις ανάγκες τους σε νερό για να επιβιώσουν.
Η συλλογή νερού από την ομίχλη δεν αποτελεί νέα ιδέα. Τέτοια συστήματα εφαρμόζονται ήδη σε τουλάχιστον 17 χώρες, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές. Παρά το χαμηλό τους κόστος, έχουν αποδειχθεί πολύ αναποτελεσματικά, καθώς το ποσοστό εξαγωγής νερού σε συνθήκες ήπιας ομίχλης δεν ξεπερνά το 2%. Σε συνεργασία με συναδέλφους τους από τη Χιλή, πιστεύουν ότι βρήκαν έναν τρόπο να αυξήσουν σημαντικά το ποσοστό.


 Το σύστημα που ανέπτυξαν χρησιμοποιεί ως άξονα ένα πλέγμα από ανοξείδωτο ατσάλι που τοποθετείται κατακόρυφα και το οποίο παγιδεύει τα σταγονίδια με βάση τρεις παραμέτρους: το μέγεθος των συρμάτων του πλέγματος, τα οποία έχουν πάχος ισό με 2-3 ανθρώπινες τρίχες, τα κενά ανάμεσα στα σύρματα και το υλικό που επικαλύπτει τα νήματα και το οποίο επιτρέπει στα σταγονίδια να ρέουν στη δεξαμενή αμέσως μόλις σχηματιστούν, πριν τα παρασύρει ο άνεμος.

Η ομάδα πιστεύει ότι η τεχνική της θα μπορούσε να αποδειχθεί τουλάχιστον πέντε φορές αποδοτικότερη σε σχέση με τα υπάρχοντα συστήματα, τα οποία χρησιμοποιούν στις περισσότερες περιπτώσεις μη διαπερατές επιφάνειες. Προσβλέπει σε ακόμη μεγαλύτερη αποδοτικότητα με την τοποθέτηση πολλών πλεγμάτων, το ένα πίσω από το άλλο, χάρη στα οποία το νερό θα συσσωρεύεται ταχύτερα.

Τέτοια συστήματα έχουν ήδη τοποθετηθεί στα βουνά που βρίσκονται στις παρυφές της ερήμου Ατακάμα, κοντά στη θάλασσα. Παρότι η απόδοσή τους δεν ξεπερνά τα λίγα λίτρα πόσιμου νερού την ημέρα για κάθε τετραγωνικό μέτρο πλέγματος, οι υπολογισμοί των επιστημόνων έδειξαν ότι μπορεί να αυξηθεί σε 12 - ή και περισσότερα λίτρα - εάν οι καιρικές συνθήκες είναι ιδανικές.

Πιστεύουν επίσης ότι θα μπορούσαν να εγκαταστήσουν πολλά τέτοια νήματα, έκτασης εκατοντάδων τετραγωνικών μέτρων το καθένα, τα οποία θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες ολόκληρων κοινοτήτων σε πόσιμο νερό με μηδαμινό λειτουργικό κόστος.
 naftemporiki.gr
2/9/13
--

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΣΤΗ ΡΟΔΟΠΗ.... Στον πηγεμό για τα Σύμβολα


ΦΩΤΟ  xronos.gr
-
Το ποτάμι αυτό πηγής ζωής και ενός ολόκληρου σχεδιασμού για την τροφοδοσία της πόλης, από μόνο του δημιουργεί τοπία εξαιρετικής ομορφιάς με μαιάνδρους και δένδρα στις όχθες του που καθρεφτίζονται στα νερά


Όλα κινούνται νομοτελειακά. Η πανίδα ξεχωριστή. Ήρεμες αγελάδες πίνουν νερό κι απολαμβάνουν το χώρο τους, αγριοκάτσικα σκαρφαλώνουν στα πετρώδη υψώματα και τα ψάρια του ποταμού κολυμπούν στα καθάρια νερά. Από εκεί υδρομαστεύεται η Κομοτηνή. Το «μπάνιο απαγορεύεται» γράφουν οι ειδικές πινακίδες της ΔΕΥΑΚ..



Σε απόσταση ανάσας από την Κομοτηνή είναι το μειονοτικό χωριό Σύμβολα που ξεχωρίζει με το ποτάμι που κυλά δίπλα του ερχόμενο από την ορεινή Ροδόπη και καταλήγοντας στο υδραγωγείο της πόλης αφού από εκεί τροφοδοτείται η Κομοτηνή με το καθάριο νερό. Οι πηγές του βουνού,  ο τάφος των Συμβόλων, η ορεινή διαδρομή με θέα το ποτάμι κάνουν την απόδραση τόσο κοντά από την πόλη πραγματικά αναζωογονητική για όποιον την επιλέξει. Στον πηγεμό για τα Σύμβολα λοιπόν έχετε να δείτε πολλά, αρκεί νάχετε χρόνο και καλή διάθεση. Πανέμορφη χλωρίδα, λουλούδια λογής λογής, εξαιρετικά σκηνικά του ποταμού με βαθυπράσινα νερά, με λειασμένες πέτρες από το νερό σε διάφορα σχήματα, με κατάφυτες όχθες όπου τα δένδρα που ρουφούν την ατέλειωτη υγρασία καθρεφτίζονται και παραμένουν το φυσικό σκηνικό. Τα μάτια δεν χορταίνουν να εισπράττουν εικόνες. 
Οι ανάσες γεμάτες καθάριο αέρα, η αίσθηση της απόλυτης ομορφιάς δεδομένη. Εκεί κοπάδια με ισχνές και ήρεμες αγελάδες βόσκουν χωρίς να ενοχλούνται από την παρουσία των ανθρώπων.

 Τα αγριοκάτσικα σκαρφαλώνουν στα πέτρινα βράχια, ενώ κάποια αυτοσχέδια μαντριά με ότι υλικό βρίσκει κανείς στο βουνό θυμίζουν Αφγανιστάν κι άλλες εποχές που δεν συμβιβάζονται με νόρμες και κανόνες νομιμοποίησής τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ρυθμοί αργοί, ο δρόμος σχεδόν στην αποκλειστικότητά μας, κινείται μόνο ένα μηχανάκι, ο οδηγός ξαφνιάζεται από την παρουσία μας. Εκεί κινούνται κυρίως ορειβάτες και κυνηγοί, αφού οι κοινοί θνητοί  της πόλης εκδράμουν μόνο σε κοσμικά στέκια πέριξ της πλατείας στην Βενιζέλου κλπ χωρίς να ανακαλύπτουν τοπικά καφενεία, όπου τρεις καφέδες με απόδειξη και την ανάλογη περιποίηση κοστίζουν μόλις 2 ευρώ! Οι άνθρωποι στο χωριό φιλόξενοι θέλουν να πιάσουν κουβέντα μαζί μας. Να μας καλέσουν και για ουζάκι και μεζεδάκι που προτείνουν στο μαγαζάκι που έφτιαξε γυρνώντας από την Γερμανία ο ιδιοκτήτης.
Σε απόσταση 600 μέτρων βόρεια του χωριού Σύμβολα, στη δεξιά πλευρά του χωματόδρομου που οδηγεί σε χαράδρα και στο εσωτερικό της Ροδόπης, ανακαλύφθηκε αρχαιοελληνικός τάφος του τέλους του 4ου – αρχών 3ου αιώνα π.Χ., χτισμένος από κιτρινωπό πωρόλιθο με δρόμο, προθάλαμο και κυρίως θάλαμο. Ο τοίχος του στολιζόταν με χρωματιστά σχέδια, υπολείμματα των οποίων διατηρούνται στις παραστάδες και τα υπέρθυρα των εισόδων. Στην ίδια περιοχή, σύμφωνα με τις υπάρχουσες ενδείξεις, υπάρχουν και άλλοι τάφοι που φτάνουν χρονολογικά έως τη βυζαντινή εποχή και υποδηλώνουν την παρουσία κάποιου άγνωστου μέχρι στιγμής οικισμού.   
Να  λοιπόν που μια εξόρμηση στα βόρεια στα Σύμβολα θα σας ανταμείψει πολλαπλά αρκεί να σας αρέσουν αυτά τα πρωτόγονα κι αυθεντικά τοπία, να βολεύεστε με τα λίγα και τα αυθεντικά.
 
Μ.Μ.
18/5/13
--
-

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Μαρώνεια: Σχολικές εκδρομές στη φύση και με δραστηριότητες .... ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΦΩΤΟ  xronos.gr
 --
Οι πέτρινες κατασκηνώσεις του La grande Avenue [ ΚΤΕΛ]  φιλοξενούν καθημερινά δημοτικά σχολεία προσφέροντας εναλλακτικές προτάσεις μονοήμερων εκδρομών ....
Είναι πολλά που βλέπει κανείς να συμβαίνουν στην περιοχή όταν υπάρχουν υποδομές. Όπως οι πέτρινες κατασκηνώσεις Μαρώνειας του La grande Avenue [ ΚΤΕΛ]  που γίνονται καθημερινά πόλος έλξης των δημοτικών σχολείων απ’ όλη την περιφέρεια που έρχονται για να ζήσουν τα παιδιά στα πλαίσια της μονοήμερης εκδρομής ξένοιαστες στιγμές με τους δασκάλους τους σένα φυσικό περιβάλλον 18 στρεμμάτων που διαθέτει κι όλη την σχετική υποδομή σε εγκαταστάσεις. Βρεθήκαμε χθες εκεί με μια τεράστια παρέα από τα δημοτικά σχολεία Χηλής Έβρου, Καλλιθέας, Διδυμοτείχου, Αβδήρων, ενώ καθημερινά προστίθενται στην ατζέντα κι άλλα σχολεία.
 
 Ένα παιδόμανι, χαμόγελα, φωνές, δραστηριότητες καλύπτουν αυτή την εξόρμηση ενώ το γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, όπως και ο χώρος για Paint Ball, για play station. 
 
Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα στην κατάφυτη έκταση των 18 στρεμμάτων, απολαμβάνουν τα πάντα από ένα πλήρες κυλικείο, ενώ γευματίζουν με φαγητά της αρεσκείας του υπό σκιά υπαίθρια από οργανωμένο catering που κάνει τα καλύτερα ικανοποιώντας όλα τα γούστα. Υποδέχονται λοιπόν το καλοκαίρι οι κατασκηνώσεις στις οποίες έδωσε το παρόν του ο πρόεδρος Πέτρος Δελιγκιόζης, για να εξηγήσει στους υπευθύνους συνοδούς και τις δυνατότητες που προσφέρει όλο το κατασκηνωτικό συγκρότημα που θεωρείται πρότυπο στο είδος του.  
 
Η προετοιμασία ήδη για την πρώτη κατασκηνωτική σεζόν είναι έντονη με το που θα κλείσουν τα σχολεία, ολοκληρώνονται οι επαφές με τα ταμεία και ασφαλιστικούς οργανισμούς ενώ προσφέρεται ειδικό πακέτο ώστε το παιδί ξέγνοιαστα να μπορεί να απολαύσει στην περίοδο αυτή βουνό και θάλασσα, ομαδικότητα, να ψυχαγωγηθεί αλλά και να αυτενεργήσει μέσα από ομαδικό πνεύμα. 
Αρχηγός της κατασκήνωσης φέτος είναι η Ευαγγελία Πολίτου, που διαβεβαιώνει στο «Χ» ότι οι μικροί κατασκηνωτές θα περάσουν υπέροχα, αφού όλα συνηγορούν σε αυτό.

Σταύρος Φανφάνης
17/5/13 
--
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Φοιτητικός τουρισμός: αγάπη στη φύση

«Καλύτερα απ’ τα βουνά μπορούν να είναι μόνο τα βουνά, όπου ακόμη δεν πήγες» λέει ο Βλαντιμίρ Βισότσκι στο τραγούδι του «Αποχαιρετισμός στα βουνά». Παρόλο που το τραγούδι είναι τουλάχιστον πενήντα χρονών, πολλοί Ρώσοι ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να ξεκινούν για την κατάκτηση κορυφών με ένα σακίδιο στην πλάτη. 


Τα βουνά της Ρωσίας είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, με τον φοβερό και ωραίο Καύκασο, το υψηλό Αλτάι, τα κρύα Ουράλια. Τους λάτρεις των λιγότερο δύσκολων διαδρομών τους προσελκύουν οι οροσειρές της πρώην ΕΣΣΔ, όπως τα Καρπάθια και η Κριμαία (Ουκρανία). Εκείνοι που αναζητούν τα δύσκολα προτιμούν το Αλτάι, το Τιαν-Σαν και βουνά των Φαν (Τατζικιστάν).

Πολλοί φοιτητές επιθυμούν να κάνουν το χόμπι τους σε ένα πιο επαγγελματικό επίπεδο. Γι’αυτούς υπάρχουν, σε διάφορα Πανεπιστήμια της Ρωσίας, τα λεγόμενα «Τουρκλάμπ» - τουριστικά σχολεία, τα οποία όχι μόνο οργανώνουν ορεινές πεζοπορίες, αλλά και προσφέρουν μαθήματα φυσικής και θεωρητικής κατάρτισης. Σε αυτά, οι νέοι μαθαίνουν να περιηγούνται στο έδαφος, να σχεδιάζουν διαδρομές, να δένουν κόμπους, να χειρίζονται τον απαραίτητο εξοπλισμό, να ξεπερνούν δύσκολες ορεινές διαβάσεις κ.α. Αποκτάνε επίσης δεξιότητες παροχής πρώτων βοηθειών, εξετάζουν θέματα ασφάλειας. Μετά από σειρά μαθημάτων οι φοιτητές πρέπει να ασκήσουν τις νεοαποκτηθείσες γνώσεις στην πρακτική. Έτσι, τα τουριστικά σχολεία οργανώνουν τις λεγόμενες «πρόβες», που είναι μικρές εκδρομές στη φύση, έξω από την πόλη, στο δάσος.

Παρά το δύσκολο κλίμα και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, οι φοιτητές πηγαίνουν στα βουνά ακόμη και το χειμώνα, με σκι. Φυσικά, τέτοιες εκδρομές πάντα συνδέονται με μεγάλες δυσκολίες και αυξημένο κίνδυνο, αλλά είναι εξίσου ευχάριστες, όπως και τα ταξίδια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Το πιο συνηθισμένο μέρος των χειμωνιάτικων εκδρομών, στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας είναι τα Χιμπίνι, μια μεγάλη οροσειρά στη χερσόνησο Κόλα, στον Αρκτικό Κύκλο.

Εκτός από τις ορεινές πεζοπορίες, η ρωσική νεολαία αγαπάει και τον υδάτινο τουρισμό. Από τη μία πλευρά, είναι καλό, όταν δεν έχει να κουβαλάει κανείς ένα σακίδιο που ζυγίζει 20 κιλά. Από την άλλη, είναι αρκετά δύσκολο να είναι ολόκληρη την ημέρα στο νερό, ειδικά αν το ποτάμι αναποδογυρίζει συνεχώς το καγιάκ. Ωστόσο, τα περισσότερα τουριστικά σχολεία στις αρχές του Μαΐου οργανώνουν εκδρομές στα πολυάριθμα ποτάμια και τις λίμνες της Ρωσίας. Οι πιο δημοφιλείς διαδρομές είναι οι υδάτινοι «δρόμοι» της Καρελίας και του Βαλντάι.

Και, φυσικά, ένα σημαντικό κομμάτι οποιουδήποτε ταξιδιού είναι η κιθάρα και τα τραγούδια γύρω από τη φωτιά. Δεν έχει σημασία πόσο βαρύ είναι το σακίδιο, κάποιος σίγουρα θα πάρει την κιθάρα και θα την κουβαλάει προσεκτικά κατά τη διάρκεια ολόκληρης πεζοδρομίας. Οι φοιτητές όχι μόνο τραγουδάνε, αλλά και συνθέτουν τραγούδια, εμπνεόμενοι από την φύση της πατρίδας τους.
.rbth.gr
27/4/13 
--

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

«Πληγή πάνω στη Γη» ο άνθρωπος

Ο Ντέιβιντ Ατένμπορο, ο άνθρωπος που επί 60 χρόνια μεταδίδει την αγάπη του για τη Φύση σε εκατομμύρια τηλεθεατές, μέσω κάποιων από τα πιο καλογυρισμένα ντοκιμαντέρ, χαρακτήρισε τον άνθρωπο «πληγή» για τον πλανήτη, που πρέπει να πάψει να αναπαράγεται με αυτούς τους ρυθμούς.
«Αποτελούμε μια πληγή πάνω στη Γη και αυτό θα μας προκαλέσει προβλήματα μέσα στα επόμενα 50 χρόνια», προειδοποίησε ο Σερ Ντέιβιντ μιλώντας στο περιοδικό Radio Times. «Το ζήτημα δεν είναι μόνο η κλιματική αλλαγή – είναι ότι δεν υπάρχει χώρος, μέρη για να καλλιεργήσουμε τρόφιμα για τεράστιες ορδές ανθρώπων.»

«Είτε θα περιορίσουμε την αύξηση του πληθυσμού μας είτε ο φυσικός κόσμος θα το κάνει για εμάς – και ήδη το κάνει», προσέθεσε ο 86χρονος παρουσιαστής και φυσιοδίφης.
Ο Ατένμπορο συμμετέχει σε ΜΚΟ για τον έλεγχο του πληθυσμού και δεν είναι η πρώτη φορά που τάσσεται υπέρ της επένδυσης των κυβερνήσεων στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και σε άλλους εθελοντικούς τρόπους ανάσχεσης της αύξησης του πληθυσμού στις αναπτυσσόμενες χώρες.
«Προβάλλουμε διαρκώς προγράμματα για την Αιθιοπία και συμβαίνει ακριβώς αυτό: υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί. Δεν μπορούν να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους και αυτό που λέω δεν είναι απάνθρωπο, είναι η αλήθεια», συνέχισε ο 86χρονος Ατένμπορο. «Έως ότου η ανθρωπότητα κατορθώσει να διαχειριστεί την κατάσταση και να αντιληφθεί με συντονισμένο τρόπο τι συμβαίνει στον πλανήτη, τα πράγματα θα γίνονται όλο και χειρότερα.»
Ο Ατένμπορο, που είναι διάσημος για τις γλαφυρές αφηγήσεις του σε σειρές ντοκιμαντέρ για τη Φύση, όπως το «Η Ζωή στη Γη», δεν είναι ο μόνος που έχει εκφράσει τέτοιες απόψεις με τόσο ευθύ τρόπο. Ο αμερικανός καθηγητής του Στάνφορντ, Πολ Έρλιχ, συγγραφέας της «Πληθυσμιακής Βόμβας», υπέγραφε πρόσφατα έκθεση, σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να προκαλούν μαζικό αφανισμό ειδών, ανάλογης κλίμακας με αυτόν που οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ο πληθυσμός της γης ξεπέρασε τα 7 δισεκατομμύρια άτομα στα τέλη Οκτωβρίου του 2011.
 .naftemporiki.gr
22/1/13

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Ζωτικής σημασίας η επαφή των παιδιών με τη Φύση

The Guardian
Πρόσφατα, η διεθνούς φήμης εταιρεία οικονομικού ελέγχου PriceWaterhouseCoopers, ένας κάθε άλλο παρά ριζοσπαστικός οργανισμός, προειδοποίησε ότι ακόμα κι αν ο παρών ρυθμός μείωσης των αερίων θερμοκηπίου διπλασιαζόταν, σε παγκόσμιο επίπεδο, θα έπρεπε και πάλι να περιμένουμε μια μέση αύξηση της θερμοκρασίας κατά 6 βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Για να περιοριστεί η αύξηση στους 2 βαθμούς, θα απαιτούνταν εξαπλασιασμός της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα· κάτι που ξεπερνά κατά πολύ τις προθέσεις των σημερινών πολιτικών ιθυνόντων.

Μια νέα έκθεση που δημοσιεύτηκε, δείχνει ότι η Βρετανία έχει χάσει το 20% των ενδημικών πτηνών της από το 1966. Ο πληθυσμός ειδών που κάποτε αφθονούσαν, όπως τα αγριοπερίστερα και οι δρυοκολάπτες, έχει σχεδόν καταρρεύσει· ακόμα και τα σπουργίτια των πόλεων έχουν μειωθεί κατά τα δύο τρίτα. Η ασθένεια της τέφρας (ash dieback) που έπληξε τα δέντρα στη χώρα μας είναι μία μόνο από τις θανάσιμες αρρώστιες που απειλούν τη χλωρίδα και που ως επί το πλείστον μεταφέρονται με το εμπόριο.
Πού είναι λοιπόν οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, οι επείγουσες απαιτήσεις για αλλαγή; Ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών επιθυμούν να δουν να προστατεύεται ο πλανήτης, λίγοι είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση. Και νομίζω ότι αυτό αντανακλά μια δεύτερη οικολογική κρίση: την απομάκρυνση των παιδιών από τον φυσικό κόσμο. Οι νέοι άνθρωποι που θα περιμέναμε να ηγούνται στην υπεράσπιση της Φύσης έχουν όλο και λιγότερη σχέση μαζί της.
Δεν χρειάζεται να υποτιμήσουμε τον «εντός» χώρο, ο οποίος έχει το δικό του πλούσιο οικοσύστημα, προκειμένου να διεκτραγωδήσουμε την αποσύνδεση των παιδιών από τον υπαίθριο κόσμο. Ωστόσο, η εμπειρία από τις δύο αυτές σφαίρες είναι τελείως διαφορετική. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για ό,τι συμβαίνει στην ύπαιθρο - και ένας από τους λόγους είναι ότι οι περισσότερες χαρές που δίνει η Φύση είναι απρόσμενες, απροσχεδίαστες. Η σκέψη ότι τα περισσότερα από τα παιδιά μας δεν θα κολυμπήσουν ποτέ ανάμεσα σε φωσφορίζον πλαγκτόν τη νύχτα, δεν θα ξαφνιαστούν από το πήδημα ενός σολομού, τη χαμηλή πτήση ενός πελεκάνου, το πλησίασμα ενός δελφινιού, είναι σχεδόν το ίδιο θλιβερή με τη σκέψη ότι τα δικά τους παιδιά δεν θα έχουν καν αυτή τη δυνατότητα.
Η μεγάλη συρρίκνωση της επαφής των παιδιών με τη Φύση -που είναι ακόμα ταχύτερη από τη συρρίκνωση του φυσικού κόσμου- καταγράφεται στο τελευταίο βιβλίο του Ρίτσαρντ Λουβ «Last Child in the Woods» («Τελευταίο παιδί στο δάσος») και σε μια έκθεση του National Trust που δημοσιεύτηκε πρόσφατα. Από τη δεκαετία του 1970, η περιοχή στην οποία τα παιδιά μπορούν να τριγυρίζουν χωρίς επίβλεψη έχει μειωθεί κατά 90%. Μέσα σε μια γενιά, το ποσοστό των παιδιών που παίζουν τακτικά έξω από το σπίτι έχει πέσει από το 50% σε λιγότερο από 10%. Τα παιδιά από 11 έως 15 ετών περνούν, κατά μέσο όρο, τη μισή «ξύπνια» μέρα τους μπροστά σε οθόνη.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτή την εξέλιξη. Οι παράλογοι φόβοι των γονιών για τους «επικίνδυνους άγνωστους» και οι λογικοί φόβοι για τα τροχαία ατυχήματα, η έλλειψη κατάλληλων υπαίθριων χώρων για παιχνίδι στις σημερινές μεγαλουπόλεις, η ποιότητα της διασκέδασης στο σπίτι, η διάρθρωση του χρόνου των παιδιών. Το τόσο ποθητό «έξω» έχει γίνει απειλητικό, στη φαντασία μας και στην πραγματικότητα. Το «μέσα» όμως είναι σίγουρα επικίνδυνο.
Η αύξηση της παχυσαρκίας, των ορθοπεδικών προβλημάτων και του άσθματος είναι καλά τεκμηριωμένη. Ο Ρίτσαρντ Λουβ συνδέει επίσης το κλείσιμο στο σπίτι με το σύνδρομο υπερκινητικότητας/ελλειμματικής προσοχής και άλλες ψυχικές διαταραχές.
Στο περίφημο δοκίμιό της με τίτλο «Η οικολογία της φαντασίας στην παιδική ηλικία», η Εντιθ Κομπ υποστήριξε ότι η επαφή με τη Φύση τονώνει τη δημιουργικότητα. Εξετάζοντας τις βιογραφίες 300 «ιδιοφυιών» ανθρώπων, σημείωσε ένα κοινό στοιχείο: έντονες εμπειρίες του φυσικού κόσμου στη μέση παιδική ηλικία (μεταξύ 5 και 12). Τα ζώα και τα φυτά, υποστηρίζει, έχουν σημαντική θέση «στα λεκτικά σχήματα της ρητορικής του παιχνιδιού, την οποία ο ιδιοφυής άνθρωπος ανακαλεί αργότερα στη ζωή του».
Μελέτες σε διάφορες χώρες δείχνουν ότι τα παιδικά παιχνίδια είναι πιο δημιουργικά στους ελεύθερους χώρους με πράσινο παρά στους τσιμεντένιους, επιβλεπόμενους χώρους παιχνιδιού. Οι φυσικοί χώροι ενθαρρύνουν τη φαντασία και το παιχνίδι των ρόλων, τη λογική σκέψη και την παρατηρητικότητα. Το κοινωνικό κύρος των παιδιών εκεί εξαρτάται λιγότερο από τη σωματική κυριαρχία και περισσότερο από την εφευρετικότητα και τις γλωσσικές ικανότητες. Ισως να είναι τελικά αντιπαραγωγικό να εξαναγκάζουμε τα παιδιά μας να μελετάνε τόσο πολύ αντί να τρέχουν και να παίζουν στη Φύση.
Και εδώ είναι που συναντάμε την άλλη μεγάλη απώλεια. Οι περισσότεροι από όσους γνωρίζω να αγωνίζονται για την προστασία της Φύσης είναι άνθρωποι που πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια σε στενή επαφή μ’ αυτήν. Χωρίς μιαν αίσθηση της υφής και της λειτουργίας του φυσικού κόσμου, χωρίς το συναισθηματικό δέσιμο που είναι δύσκολο να υπάρξει όταν απουσιάζει η πρώιμη εμπειρία, οι άνθρωποι δεν θα αφιερώσουν τη ζωή τους στην προστασία του.
Είναι αλήθεια πως γίνονται πολλές οργανωμένες προσπάθειες από ορειβατικούς και πεζοπορικούς συλλόγους, σχολεία, φυσιολατρικούς ομίλους κ.λπ. για να επανασυνδεθούν τα παιδιά με τον φυσικό κόσμο. Ολες όμως έχουν να ανταγωνιστούν δυνάμεις που, αν δεν μπορέσουν να ανασχεθούν, θα απογυμνώσουν τον ζωντανό πλανήτη από το δέος και την αγαλλίαση, την έκσταση -με την αληθινή σημασία της λέξης- που για χιλιάδες χρόνια τραβούσαν σαν μαγνήτης τα παιδιά στην άγρια φύση.
.kathimerini.gr
13/1/13

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Εκπαιδευτικά Σεμινάρια για την κοντινή μας φύση: Το Σχολείο των Πουλιών

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία σας προσκαλεί σε μία ξεχωριστή ευκαιρία γνωριμίας με τα άγρια πουλιά και τη φύση που μας περιβάλλει: το «Σχολείο των πουλιών». Η ομάδα ενεργών μελών της Ορνιθολογικής στη Θεσσαλονίκη, διοργανώνει το «Σχολείο των πουλιών» με στόχο την εκπαίδευση των συμμετεχόντων στην αναγνώριση και παρατήρηση πουλιών, στη γνωριμία με τα χαρακτηριστικά τους και τους βιοτόπους τους, αλλά και στην απόκτηση δεξιοτήτων, όπως η παρατήρηση πουλιών - birdwatching, η φωτογράφησή τους, οι κατασκευές και δράσεις για τη διατήρηση και προστασία της άγριας φύσης, εντός και εκτός της πόλης.

Το «Σχολείο των πουλιών» είναι δωρεάν, με μοναδική προϋπόθεση τη συνέπεια των “μαθητών” του. Η εκπαιδευτική αυτή δράση διοργανώνεται με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, απευθύνεται σε όλους και έχει στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για την φύση που βρίσκεται δίπλα μας.
Το «Σχολείο των πουλιών»
Τα μαθήματα θα υλοποιούνται από ορνιθολόγους, έμπειρους παρατηρητές πουλιών, φωτογράφους άγριας ζωής και ειδικούς στη διαχείριση ενδιαιτημάτων ορνιθοπανίδας. Τα μαθήματα θα συνοδεύονται από ξεναγήσεις για την παρατήρηση πουλιών στην πόλη και σε κοντινές υγροτοπικές, δασικές ή ορεινές περιοχές.
Το «Σχολείο των πουλιών» περιλαμβάνει θεωρητικό και πρακτικό μέρος. Το θεωρητικό μέρος θα διεξάγεται στην Αίθουσα Νερού (Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, ισόγειο), όπου οι ενδιαφερόμενοι θα συμμετέχουν σε διαλέξεις και συζητήσεις κάθε Πέμπτη, ώρα 7.30μμ. Το πρακτικό μέρος του σχολείου προβλέπει κοντινές εξορμήσεις στη φύση δυο Κυριακές το μήνα. Επίσης, θα υπάρξει ξεχωριστό αφιέρωμα στη «Θεσσαλονίκη των πουλιών», με μία τουλάχιστον επίσκεψη για παρατήρηση πουλιών στην πόλη.
Οι επισκέψεις σε ορεινές-δασικές περιοχές και υγροτόπους περιλαμβάνουν ορνιθολογικές εξορμήσεις στο Σέιχ Σου και στο Χορτιάτη, στο Καλοχώρι-εκβολές Γαλλικού και στην Επανωμή.
Τα μαθήματα
Οι ημερομηνίες του θεωρητικού μέρους είναι: 6/12, 13/12, 20/12, 10/1, 17/1, 24/1, 31/1, 07/02, 14/02, 21/02 (Αίθουσα Νερού, Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, 7.30 μμ) και στις 3/3  (Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών στη Θέρμη).
Οι ενότητες του σεμιναρίου είναι:
• Εισαγωγή στον κόσμο των πουλιών
• Βασικά στοιχεία μορφολογίας των πουλιών
• Παρατηρώντας τα πουλιά
• Η επιστήμη των πολιτών
• Συχνές ερωτήσεις για την ζωή των πουλιών
• Υγρότοποι και πουλιά των υγροτόπων
• Φωτογράφηση πουλιών. Εξοπλισμός και τεχνικές.
• Η Θεσσαλονίκη των πουλιών
• Βοηθώντας τα πουλιά
• Ορεινές περιοχές και αρπακτικά πουλιά
• Τα πουλιά στα δάση και τις αγροτικές περιοχές
• Οι ερωτοτροπίες των πουλιών (μέρα του Αγ. Βαλεντίνου)
• Οι φωνές των πουλιών
• Τα πουλιά στον λαϊκό πολιτισμό
• Το μεγάλο ταξίδι της μετανάστευσης. Δακτυλίωση πουλιών


Σας περιμένουμε όλους εκεί!


Περισσότερες Πληροφορίες

Για δηλώσεις συμμετοχής, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο τηλ.: 2310244245 ή με email: thess@ornithologiki.gr 
Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στους:
Λένα Βορδογιάννη: τηλ. 2310244245, 6973246150
Δημήτρη Μπούσμπουρα: τηλ. 6977635336

.ornithologiki.gr

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Μια πράσινη «Σπουδαία Πόλη» για την Κίνα

Η πράσινη «Σπουδαία Πόλη», όπως θα ονομάζεται, θα βρίσκεται έξω από το Τσενγκντού, πρωτεύουσα της επαρχίας Σιτσουάν, στη νοτιοδυτική Κίνα, και σύμφωνα με τα σχέδια της Adrian Smith + Gordon Gill Architecture το 60% της έκτασής της θα καλύπτεται από κτίρια, το 15% από χώρους πρασίνου και το υπόλοιπο 25% από δρόμους, πεζόδρομους και μονοπάτια. (Πηγή: Adrian Smith + Gordon Gill Architecture)

Με τη βοήθεια αμερικανικής αρχιτεκτονικής εταιρίας, η Κίνα σχεδιάζει την ανέγερση της πρώτης βιώσιμης πόλης της, όπου δεν θα κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Θα καλύπτει έκταση 1,3 τ.χλμ. σε ένα τοπίο γεμάτο κοιλάδες και δάση, ενώ προβλέπεται να φιλοξενεί περίπου 80.000 ανθρώπους.
Η πράσινη «Σπουδαία Πόλη», όπως θα ονομάζεται, θα βρίσκεται έξω από το Τσενγκντού, πρωτεύουσα της επαρχίας Σιτσουάν, στη νοτιοδυτική Κίνα. Σύμφωνα με τα σχέδια της Adrian Smith + Gordon Gill Architecture, που έχει έδρα το Σικάγο, το 60% της έκτασής της θα καλύπτεται από κτίρια, το 15% από χώρους πρασίνου και το υπόλοιπο 25% από δρόμους, πεζόδρομους και μονοπάτια.

Η πόλη θα περιβάλλεται από σχεδόν 2 τ.χλμ. δασών και καλλιεργειών, ενώ οι κάτοικοί της δεν θα χρειάζονται αυτοκίνητο, αφού τα πάντα θα βρίσκονται σε απόσταση 15 λεπτών με τα πόδια. Θα συνδέεται με το Τσενγκντού και τις γειτονικές περιοχές με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όμως απώτερος στόχος είναι οι κάτοικοι της «Σπουδαίας Πόλης» να εργάζονται εκεί.
Θα περιλαμβάνει φωτοβολταϊκά συστήματα καθώς και συστήματα διαχείρισης νερού και απορριμμάτων, ενώ θα είναι σχεδιασμένη να καταναλώνει σχεδόν τη μισή ποσότητα ενέργειας και 58% λιγότερο νερό από μια συμβατική πόλη του ίδιου μεγέθους.

Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες της AS + GG, η πρώτη πράσινη πόλη της Κίνας θα είναι έτοιμη να υποδεχθεί περίπου 30.000 οικογένειες έως το 2021. «Η Σπουδαία Πόλη θα αποτελεί την απόδειξη ότι το να ζεις σε ένα πυκνοκατοικημένο περιβάλλον δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να ζεις μέσα στη ρύπανση και αποξενωμένος από τη φύση», όπως λέει ο Γκόρντον Γκιλ.
«Τα πάντα μέσα στο περιβάλλον της Σπουδαίας Πόλης έχουν σχεδιαστεί με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της. Πολύ απλά, είναι ένα υπέροχο μέρος για να ζεις, να εργάζεσαι και να μεγαλώνεις την οικογένειά σου». 
.naftemporiki.gr
8/11/12
-----

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

7 κατοικίες απόλυτα ενσωματωμένες στη φύση

Είτε πρόκειται για ένα παραθαλάσσιο τοπίο, ένα πυκνό δάσος ή μια άνυδρη έρημος, δεν είναι λίγες οι φορές που η αρχιτεκτονική ενσωματώνεται πλήρως στο φυσικό περιβάλλον, με τις  κατοικίες να αποτελούν τμήμα της φύσης, ακόμη και συνέχειά της σε ορισμένες περιπτώσεις. Στην πραγματικότητα το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο σύνολο, με τις κατοικίες να μιμούνται ουκ ολίγες φορές τις μορφές της φύσης που τις περιβάλλουν, βράχια, λόφους, δέντρα… Στο πλαίσιο αυτό, 7 απίθανες κατοικίες «συστήνονται» ως οι απόλυτα εναρμονισμένες με τη φύση!

1. The Pierre, San Juan Islands, Ουάσιγκτον, ΗΠΑ (2010)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Mετά από μια γρήγορη ματιά στο εξωτερικό αυτού του 2.200 τετραγωνικών Μέτρων σπιτιού ανάμεσα στα βράχια, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ότι το κτίριο όχι μόνο δεν «συγκρούεται» με τη φύση, αλλά την «υποστηρίζει» με την εμφάνισή του εκεί στο έπακρο. «Pierre», άλλωστε σημαίνει «πέτρα» στα Γαλλικά, και δεν είναι βέβαια τυχαία ονομασία, αφού το σπίτι είναι πλήρως ενσωματωμένο στους τεράστιους βράχους της περιοχής.
2. Casa do Penedo, Fafe Mountains, Πορτογαλία (1974)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Αυτό που φαίνεται να είναι μια αριστοτεχνική δουλειά στο Photoshop είναι στην πραγματικότητα μια καταπληκτική κατοικία «σφηνωμένη» ανάμεσα σε ογκόλιθους. Η Casa do Penedo  (ή «House of Stone») φαίνεται να ταιριάζει σχεδόν απόλυτα στο φυσικό περιβάλλον, ενώ στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνεται και μία πισίνα!
3. Joshua Tree Boulder House, Καλιφόρνια, ΗΠΑ (2009)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Δεσπόζει στη μέση της ερήσου, σε ένα οικόπεδο 2,5 και πλέον στρεμμάτων,ανάμεσα σε «τεχνητούς» ογκόλιθους και δέντρα, τα οποία δημιουργήθηκαν από το αρχιτεκτονικό γραφείο προκειμένου να ενσωματωθεί πλήρως η ξύλινη κατοικία στο φυσικό περιβάλλον. Ειδικά επιλεγμένα φυτά καλλιεργήθηκαν στον κήπο, ενώ τα μεγάλα βράχια είναι αποτέλεσμα προσεκτικής κατασκευής με σκυρόδεμα. Ένα φιλικό προς το περιβάλλον «καταφύγιο της ερήμου», που πουλήθηκε στους τυχερούς ιδιοκτήτες του για 1,3 εκατομμύρια δολάρια.
4. Flintstones House, Μαλιμπού, Καλιφόρνια, ΗΠΑ (2005)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Σε μια βουνοκορφή στο Μαλιμπού δεν μπορείς παρά να ξεχωρίσεις ένα παράδοξο σπίτι, που θυμίζει καταπληκτικά την κατοικία των Flintstones μέσα και έξω. Ο αρχιτέκτονας Phillip Jon Brown είπε στο CNN ότι «ο προϊστορικός σχεδιασμός του σπιτιού υπαγορεύεται από τις περιστάσεις», δηλαδή με απλά λόγια, από την ιδιαιτερότητα των ιδιοκτητών που ήθελαν να ζήσουν το δικό τους… παιδικό όνειρο από τα ομώνυμα κινούμενα σχέδια!
5. Low Impact Woodland Home, Ουαλία (2005)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Είναι ένα μικρό μόνο δείγμα από τα σπίτια που έχουν εμπνευστεί άμεσα και έμμεσα από τον Frank Lloyd Wright, απόλυτα ενσωματωμένο στο φυσικό περιβάλλον, και πιο συγκεκριμένα στη «Μέση Γη» των Hobbit! Χτισμένο εξ ολοκλήρου… στο χέρι, με ελάχιστα εργαλεία, πολύ λίγα χρήματα και πρωτίστως φυσικά υλικά, αποτελεί το επίκεντρο μιας οικογένειας «που θέλει να ζει σε αρμονία τόσο με τη φύση όσο και με τους εαυτούς τους», όπως επισημαίνει η σχεδιάστρια.
6. Shell House, Μεξικό (1997)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Με αρχιτεκτονική… έμπνευση τόσο από τον Μπομπ Σφουγγαράκη όσο και από τον Αντόνι Γκαουντί, η εν λόγω κατοικία μοιάζει με κοχύλια βγαλμένα από τις τοπικές παραλίες που υπα΄ρχουν ολόγυρα. Με εκπληκτική θέα στον ωκεανό της Καραϊβικής αλλά και μια ιδιωτική πισίνα για τους ενοίκους, η διαμονή μοιάζει εδώ να είναι ένα κομμάτι από την καθημερινότητα της… πριγκίπισσας Ariel των παιδικών παραμυθιών!
7. Fallingwater House, Πενσυλβάνια, ΗΠΑ (1937)
perierga.gr - 7 κατοικίες πλήρως ενσωματωμένες στη φύση
Είναι ένα από τα διασημότερα και εμπνευσμένα σπίτια που έγιναν ποτέ, αν σκεφτεί κανείς τη χρονολογία της κατασκευής του (1937) αλλά και τον δημιουργό του, που δεν είναι άλλος από τον Frank Lloyd Wright, σπουδαίο αρχιτέκτονα και υπέρμαχο της οργανικής αρχιτεκτονικής. Με έναν καταρράκτη να ρέει στο ισόγειο και ένα ποτάμι να περνάει δίπλα του, το σπίτι αποτέλεσε άριστο εξοχικό καταφύγιο του Αμερικανού μεγιστάνα J. Edgar Kaufmann και της οικογένειάς του αλλά και ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο επιτυχημένα εξώφυλλα στο αμερικανικό περιοδικό «Time». Από το 1964 λειτουργεί πλέον ως μουσείο με την ονομασία «National Historic Landmark», ενώ συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών κάθε χρόνο.
.perierga.gr
3/11/12
----
Περισσότερα στο: 

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Η πρώτη «πράσινη» πόλη στον κόσμο

Επειδή οι περισσότεροι γνωρίζουμε την Κίνα ως μία από τις πλέον μολυσμένες και πυκνοκατοικημένες χώρες του κόσμου, το γεγονός ότι η πρώτη «πράσινη» πόλη προετοιμάζεται στη χώρα δεν μπορεί παρά να προκαλεί ευχάριστη εντύπωση.

Η Chengdu Tianfu District Great City αποτελεί το όραμα του σχεδιαστικού γραφείου Adrian Smith + Gordon Gill Architecture και αναμένεται να αλλάξει το αρχιτεκτονικό… τοπίο της χώρας προς το καλύτερο.



Αποτελώντας μια εξ ολοκλήρου αυτοσυντηρούμενη πόλη, που θα προσφέρει λύση στα προβλήματα της υπερφορτωμένης αστικής υποδομής αλλά και στα υψηλά επίπεδα ρύπανσης, η «Μεγάλη Πόλη» όπως ονομάζεται θα αναπτυχθεί μέσα στα επόμενα 8 χρόνια και με την ολοκλήρωσή της θα προσφέρει κατοικία σε 80.000 και πλέον ανθρώπους.


Μια ματιά στο μεγαλεπήβολο σχέδιο της πόλης αποκαλύπτει το μυστικό για τη μείωση της ρύπανσης: η απόσταση από οποιοδήποτε σημείο της πόλης δεν θα ξεπερνά τα 15 λεπτά με τα πόδια, εξαλείφοντας την ανάγκη για τη χρήση αυτοκινήτου, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι θα μπορούν να δουλεύουν εντός, χωρίς να χρειάζεται να μετακινούνται μακριά.


Επιπλέον, χάρη στη δημιουργία «πράσινων» κτιρίων και στη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι σχεδιαστές περιμένουν ότι η πόλη θα χρησιμοποιεί 48% λιγότερη ενέργεια και 58% λιγότερο νερό από ό,τι μια αντίστοιχου πληθυσμού συμβατική πόλη.


Μέσα στην πόλη, το 15% της γης θα γίνει πάρκο, σε διαφορετικές μορφές κάθε φορά, ενώ το 60% θα διατεθεί για την κατασκευή των κατοικιών και των λοιπών κτιρίων. Το υπόλοιπο 25% θα είναι οι δρόμοι και οι πεζόδρομοι.


«Έχουμε σχεδιάσει αυτό το έργο ως μια πυκνοκατοικημένη πράσινη πόλη που στην πραγματικότητα θα αγκαλιάζει το γύρω τοπίο, μια πόλη της οποίας οι κάτοικοι θα ζουν σε αρμονία με τη φύση και όχι σε αντίθεση με αυτήν», τόνισε ο Gordon Gill.


Πηγή: perierga.gr

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=183103&catID=5
26/10/12

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Στο χείλος της καταστροφής ο φυσικός κόσμος της Ευρώπης

Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνουν ό,τι μπορούν για την καταστροφή της βιοποικιλότητας. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τη συνολική αξιολόγηση του ευρωπαϊκού παραρτήματος της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης BirdLife.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση αν δεν μειωθούν άμεσα οι περιβαλλοντικά επιζήμιες επιδοτήσεις στη γεωργία, την αλιεία, τις μεταφορές και τον τομέα της παραγωγής ενέργειας και αν παράλληλα δεν αυξηθεί η χρηματοδότηση για τη διατήρηση της φύσης,  η ευρωπαϊκή στρατηγική για τη βιοποικιλότητα θα εκτροχιαστεί.

«Τα κράτη της ΕΕ πρέπει να ξεκινήσουν να επενδύουν στο περιβάλλον άμεσα, και να σταματήσουν να δίνουν σημασία στους παρεμβατικούς λομπίστες ορισμένων συμφερόντων. Ειδάλλως η ΕΕ θα αποτύχει στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα μόλις δύο χρόνια μετά την υιοθέτηση των στόχων για το 2020», αναφέρει ο συντονιστής του Τομέα Πολιτικής Περιβάλλοντος της BirdLife Europe κ. Άριελ Βρούνερ.

Η οργάνωση προτείνει τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και πιέζει ώστε ο προϋπολογισμός της ΕΕ για το διάστημα 2014-2020 να περιλαμβάνει κονδύλια για τα οικοσυστήματα. «Παρόλο που η στρατηγική της ΕΕ έχει σωστά προσδιορίσει τις δράσεις που πρέπει να γίνουν για να επανέλθει η βιοποικιλότητα, ελάχιστες από αυτές έχουν γίνει πράξη», σημειώνεται στην αναφορά της BirdLife.

Το 2010, η Ελλάδα _ όπως δείχνουν τα στοιχεία από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ έως σήμερα _ κατείχε τη δεύτερη θέση στο ποσό των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων καθώς είχε λάβει συνολικά 3,4 δις ευρώ.

«Η χρήση των κονδυλίων δεν έχει φέρει σημαντικά μακροχρόνια αποτελέσματα για το φυσικό πλούτο της Ελλάδας, παρότι η χώρα είναι από τις πιο πλούσιες σε βιοποικιλότητα στην ΕΕ», επισημαίνει η έκθεση και αποδίδει την αποτυχία αυτή στο γεγονός ότι οι χρηματοδοτήσεις χρησιμοποιήθηκαν για πανάκριβα έργα υποδομών, καταστροφικών για το φυσικό περιβάλλον, όπως η Εγνατία Οδός και η σχεδιαζόμενη εκτροπή του Αχελώου. 
tovima gr
24/10/12 

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Τα 25 πιο απειλούμενα είδη πρωτευόντων θηλαστικών

Πίθηκοι στο κόκκινο .... Τα 25 πρωτεύοντα που βρίσκονται στο «κόκκινο» αποκάλυψαν οι επιστήμονες στο πλαίσιο του 11ου συνεδρίου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τη βιοποικιλότητα COP11 , που πραγματοποιείται στην πόλη Χαϊντεραμπάντ, στην Ινδία (8-19 Οκτωβρίου).

Σύμφωνα με την έκθεση των ειδικών της Διεθνούς Ένωσης Προστασίας της Φύσης (IUCN), με τίτλο «Πρωτεύοντα σε Κίνδυνο», εννέα από τα απειλούμενα είδη ζουν στην Ασία, έξι στη Μαδαγασκάρη, πέντε στην ηπειρωτική Αφρική και άλλα πέντε σε χώρες της Ν. Αμερικής.


Αιτία οι ανθρώπινες δραστηριότητες



Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι πίσω από την απειλή του αφανισμού κρύβονται ανθρώπινες δραστηριότητες όπως π.χ. η αποψίλωση τροπικών δασών, το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων και το κυνήγι κρέατος άγριων ζώων με σκοπό την εμπορία.


Με την έκθεσή τους οι περιβαλλοντολόγοι θέλουν να υπογραμμίσουν τον μεγάλο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν είδη όπως ο πυγμαίος τάρσιος (Tarsius pumilus) που ζει στην Ινδονησία. Το μικροσκοπικό πρωτεύον είχε ανακαλυφθεί το 1920, όμως εντοπίστηκε πάλι από ερευνητές τον Αύγουστο του 2008. Ο λεμούριος της Μαδαγασκάρης αποτελεί άλλο ένα είδος που από το 2009 οδεύει προς την εξαφάνιση, λόγω της καταστροφής του φυσικού του περιβάλλοντος και της λαθροθηρίας.


«Για άλλη μια φορά, η έκθεση δείχνει ότι τα πρωτεύοντα του πλανήτη αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης χρόνο με το χρόνο, εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων», δηλώνει ο επικεφαλής ερευνών στο Ίδρυμα Διατήρησης και Επιστήμης του Μπριστόλ (BCSF) δρ Κρίστοφ Σβίτσερ.


«Συγκεκριμένα οι λεμούριοι βρίσκονται στη χειρότερη θέση, λόγω ελλιπούς αντιμετώπισης του προβλήματος στην “πατρίδα” τους Μαδαγασκάρη. Κάτι παρόμοιο, συμβαίνει τώρα και στην Νοτιοανατολική Ασία, όπου το παρεμπόριο πρωτευόντων οδηγεί τα ζώα αυτά στον αφανισμό» εξηγεί χαρακτηριστικά ο ίδιος.


Κόκκινη λίστα


Σύμφωνα με τη λίστα των 25 (την οποία μπορείτε να δείτε εδώ) σχεδόν το 54% των συνολικά 633 πρωτευόντων του πλανήτη έχει καταταχθεί στην κατηγορία των απειλούμενων ειδών.


«Τα πρωτεύοντα αποτελούν τους στενότερους “συγγενείς” μας και ''σήμα κατατεθέν'' των τροπικών δασών. Σχεδόν το 90% των πρωτευόντων εντοπίζεται στις εν λόγω απειλούμενες περιοχές» αναφέρει ο δρ Ράσελ Μιτερμάιερ, επικεφαλής του IUCN.


«Όλως παραδόξως όμως, από το 2000 συνεχίζουμε να ανακαλύπτουμε νέα είδη κάθε χρόνο. Τα συγκεκριμένα είδη μάλιστα αποτελούν πλέον ατραξιόν οικοτουρισμού, γεγονός που έχει αυξήσει την πιθανότητα να ζουν σε προστατευόμενες περιοχές, σε κάποιες χώρες. Η ύπαρξή τους στα τροπικά δάση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς παίζουν τον ρόλο “διανομέων” σπόρων διαφόρων φυτών, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρησης της ποικιλομορφίας των δασών» καταλήγει ο δρ Μιτερμάιερ.


Βήμα Science

16/10/12

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Μήνυμα του Κοσμήτορα της ΣΘΕ για τη Διεθνή Ημέρα Μείωσης των Φυσικών Καταστροφών- 13 Οκτωβρίου

Διεθνής Ημέρα κατά των Φυσικών Καταστροφών-13 Οκτωβρίου
Το 1983 το Συμβούλιο του ΟΗΕ και το 1989 η Γενική Συνέλευση του ανακήρυξαν την 13 Οκτωβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τη Μείωση των Φυσικών Καταστροφών. Η διακήρυξη της Διεθνούς Ημέρας κατά των Φυσικών Καταστροφών εντάσσεται ειδικότερα στη Διεθνή Επιτροπή Στρατηγικής Μείωσης Καταστροφών (ISDR). Κάθε χρόνο στις 13 Οκτωβρίου, οργανώνονται εκδηλώσεις παγκοσμίως με σκοπό την συνειδητοποίηση των πολιτών για τον αγώνα με σκοπο τη μείωση των συνεπειών από τις φυσικές καταστροφές, όπως είναι οι σεισμοί, οι πλημμύρες, οι καταιγίδες και οι τυφώνες, οι κατολισθήσεις, οι πυρκαγιές, οι εκρήξεις ηφαιστείων, τα μεγάλα θαλάσσια σεισμικά κύματα τσουνάμι, οι ακραίες θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την ξηρασία και τις ερημοποιήσεις. Η σεισμογενής χώρα μας έχει μια ευαισθησία στα θέματα των καταστροφών από ακραία φυσικά φαινόμενα και έχει κάνει σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση τους. Η προσπάθεια όμως αυτή πρέπει να συνεχιστεί και να ενταθεί, ενώ η αδράνεια των τελευταίων ετών δεν δικαιολογείται.

Πρώτο στάδιο προσέγγισης του προβλήματος είναι η κατανόηση της Φύσης και των λειτουργιών της, γιατί εσφαλμένα επιρρίπτομε στη φύση καταστροφική μανία. Στην πραγματικότητα η ευθύνη είναι ανθρώπινη. Όλα τα φυσικά συστήματα που αντιλαμβανόμαστε και μελετούμε είναι πολύπλοκα. Έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο μέχρι να τα κατανοήσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό και ακόμη μεγαλύτερο μέχρι να τα συνειδητοποιήσουμε και να τα αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία. Σήμερα γίνεται περισσότερο φανερό ότι οι παρεμβάσεις μας στη φύση είναι σημαντικότερες απ’ ό,τι επιτρέπουν οι γνώσεις και οι χειρισμοί μας.
Δεύτερο και κυριότερο στάδιο αποτελούν τα μέτρα αντιμετώπισης, τα οποία θα πρέπει να είναι διαρκή και αποτελεσματικά. Δυστυχώς η διεθνής εμπειρία, πάρα τις συνεχείς προσπάθειες δείχνει σαφέστατα ότι οι συνέπειες από τις φυσικές καταστροφές μεγαλώνουν και τα θύματα πολλαπλασιάζονται. Τα διαθέσιμα στοιχεία είναι  συντριπτικά, και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Οι φτωχές και αναπτυσσόμενες χώρες υφίστανται τις μεγαλύτερες απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό, αλλά και δυσβάστακτες ζημιές, εξαιτίας της έλλειψης υποδομών και τεχνογνωσίας για την αντιμετώπιση των καταστροφών που προκύπτουν από φυσικά φαινόμενα.
Τα επετειακά μηνύματα δεν αρκούν. Χρειάζεται συνεχής υπενθύμιση και εγρήγορση, σχεδιασμός και λήψη μέτρων σε Διεθνές, Κρατικό, Τοπικό (Δήμοι, Οργανισμοί, Σχολειά) και οικογενειακό-ατομικό επίπεδο.
Όταν ο άνθρωπος λογίζεται ως μέρος της φύσης, τότε η φύση δεν θεωρείται ξένη ούτε εχθρική. Η φύση δεν μπορεί να γίνει ένα ακόμη πεδίο επιβολής της εξουσίας μας, αλλά αντίθετα πρέπει να είναι αντικείμενο προσεχτικής διαχείρισης. Πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιερότητα, σύνεση και ευθύνη. Η εξοικείωσή μας με τη φύση και η συμπεριφορά μας απέναντί της ως νοήμονες και σώφρονες, με δυναμικό όμως και όχι παθητικό τρόπο, θα μας εξασφαλίσει την «ευδαιμονική συμβίωση», κατά τη διακήρυξη των στωικών «το ακολουθία φύσεως ζην τέλος η ευδαιμονία».


Σπύρος Β. Παυλίδης
Καθηγητής Γεωλογίας Α.Π.Θ.
Κοσμήτορας Σχολής Θετικών Επιστημών

Υ.Γ. Μερικές πρακτικές συμβουλές μπορούν να βρεθούν στην ιστοσελίδα Natural Disasters: Prepare, Mitigate, Manage http://www.csa.com/discoveryguides/archives/ndht.php
---
 http://www.auth.gr/news/anouncements/8326

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΕΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΦΡΑΚΤΟΥ ΤΗΣ ΟΡΟΣΕΙΡΑΣ ΡΟΔΟΠΗΣ.... Περπάτησαν σε ένα «Διατηρητέο μνημείο της φύσης»

Στο δάσος Φρακτού περιφερειακά του παρθένου δάσους στο Παρανέστι Δράμας, πραγματοποίησε αποστολή ο Ορειβατικός Σύλλογος Κομοτηνής. Οι συμμετοχές έφτασαν τις 39, με ορειβάτες από Κομοτηνή, Διδυμότειχο, Αλεξανδρούπολη, Ξάνθη, Δράμα, Αθήνα και Πειραιά. Η αποστολή έφθασε στο δασικό εργοτάξιο το απόγευμα της 6ης Οκτωβρίου. 
 
Την επομένη πραγματοποιήθηκε η διαδρομή:  Εργοτάξιο-συστάδα Συμήδας-Τζάκι και Γκούρας ρέμα- Αχλαδόρεμα- 1ος,2ος,3ος καταρράκτης-ερείπια Αχλαδοχωρίου-Πανόραμα-Τζάκι και Γκούρας  ρέμα-συστάδα Συμήδας-Εργοτάξιο.

Το "Παρθένο Δάσος", το μοναδικό αυτό εργαστήρι της φύσης,  το πασίγνωστο για την επιστημονική του αξία, βρίσκεται στη θέση "Φρακτό" του δάσους του Παρανεστίου του νομού Δράμας,  στο βορειότερο άκρο της Ελληνικής Κεντρικής Ροδόπης, σε απόσταση  100 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Δράμας και σε υψόμετρο  1.500-1.950 μ. Καταλαμβάνει έκταση 8.500 στρεμ. περίπου και η γενική  του έκθεση είναι νότια. Από το 1980 έχει ανακηρυχθεί "Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης" και έκτοτε τελεί υπό καθεστώς ειδικής προστασίας. Η αρχική ανακάλυψη παρθένων εκτάσεων (5.500 στρεμ.) και η υπόδειξη  και ο προσδιορισμός για πρόσβαση τους έγιναν από τη Σχολή Δασολογίας  και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  Αργότερα τέθηκαν εκτός δασικής διαχείρισης και άλλες συστάδες, έκτασης  2.700 στρεμ., γύρω από τις ήδη προστατευόμενες, που προσομοιάζουν  με αυτές.

Η  επιστημονική αξία του παρθένου δάσους του Παρανεστίου για τη μελέτη  και έρευνα της φυσικής αναγέννησης και εξέλιξης της δομής του δάσους,  κάτω από εντελώς φυσικές συνθήκες, είναι πραγματικά ανυπολόγιστη  και παρουσιάζει πανευρωπαϊκό ενδιαφέρον. Ο ορισμός "Παρθένο  Δάσος" έχει γίνει αντικείμενο ποικίλουσας διατύπωσης εκ μέρους  Ευρωπαίων επιστημόνων από τα μέσα του περασμένου αιώνα (Seidel, 1848) ως πολύ πρόσφατα από τον Leipundgut (1982), ο οποίος όρισε  ότι "Παρθένο Δάσος είναι το δάσος εκείνο του οποίου η βλάστηση,  η μίξη και η  δημιουργία εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνον από φυσικούς,  σταθμικούς και οικολογικούς παράγοντες. Έτσι μπορεί να θεωρηθεί  ως φυσικό εργαστήρι που στο μέλλον θα παίρνει όλο και μεγαλύτερη  αξία, καθόσον θα αυξάνει η σημασία της έρευνας του περιβάλλοντος".

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...