Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Αύξηση της συγκέντρωσης υδραργύρου στους τόνους του Ειρηνικού

Τα επίπεδα υδραργύρου στους κιτρινόπτερους τόνους του Ειρηνικού αυξάνονται με ρυθμό 3,8 τοις εκατό το χρόνο, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, η οποία υποστηρίζει πως υπεύθυνη για αυτό το φαινόμενο είναι η άνοδος των επιπέδων της τοξικής ουσίας στην ατμόσφαιρα.

Οι επιστήμονες συνέλεξαν και ανέλυσαν ξανά δεδομένα από το 1971 έως το 2008 από τρεις διαφορετικές έρευνες, και ανακάλυψαν πως ένας τόνος περίπου 75 κιλών είχε κατά μέσο όρο συγκέντρωση υδραργύρου 0,4 μέρη στο εκατομμύριο το 1998, ενώ το 2008 η συγκέντρωση ανέβηκε στα 0,6 μέρη στο εκατομμύριο.

Στην ανάλυσή τους, οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 230 τόνους βάρους 21 έως 75 κιλών, 111 από το 1971, 105 από το 1998 και 14 από το 2008.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε πως η αύξηση των επιπέδων υδραργύρου βρίσκεται σε αντιστοιχία με την άνοδο της ρύπανσης υδραργύρου από ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η καύση του λιγνίτη στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και σε ορυχεία.

Ο υδράργυρος είναι ένα τοξικό μέταλλο το οποίο μπορεί να φτάσει υψηλές συγκεντρώσεις στα ψάρια, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των ανθρώπων που καταναλώνουν μεγάλα, αρπακτικά ψάρια όπως ο ξιφίας και ο τόνος. Στον ανοιχτό ωκεανό, η κύρια πηγή υδραργύρου είναι η ατμοσφαιρική εναπόθεση από τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

«Τα επίπεδα του υδραργύρου αυξάνονται παγκοσμίως στα νερά των ωκεανών. Χρειάζονται πιο αυστηρές πολιτικές για τη μείωση των εκπομπών υδραργύρου στην ατμόσφαιρα. Αν διατηρηθούν οι σημερινοί ρυθμοί απόθεσης, τότε ο υδράργυρος στα νερά του Βόρειου Ειρηνικού θα διπλασιαστεί έως το 2050», δήλωσε ο Πωλ Ντρέβνικ, επικεφαλής της μελέτης.

  [naftemporiki.gr]
8/2/15

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Οι θάλασσες θερμαίνονται, τα ψάρια κολυμπούν προς τους πόλους. Ερημώνουν οι τροπικοί

Βανκούβερ: Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι τα ψάρια των τροπικών και υποτροπικών περιοχών έχουν αρχίσει να μετακινούνται όλο και περισσότερο προς τους πόλους εξαιτίας της θέρμανσης των νερών των ωκεανών - μια ματιά στις δικές μας θάλασσες άλλωστε μπορεί να σας πείσει, εφόσον οι λεγόμενοι λεσεψιανοί μετανάστες, τα «ξένα» είδη που περνούν τη Διώρυγα του Σουέζ, αυξάνονται και πληθύνονται και φθάνουν όλο και πιο βόρεια στο Αιγαίο και στο Ιόνιο.


Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα είναι ωστόσο η πρώτη που «μέτρησε» την απόσταση αυτής της μετακίνησης υπολογίζοντας με ποιον ρυθμό θα συνεχιστεί στο μέλλον εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των συγγραφέων της, και με βάση τα τρία σενάρια που προβλέπει η Εκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μέσα στις επόμενες δεκαετίες οι τροπικοί αναμένεται να ερημώσουν από ψάρια, ενώ οι βόρειες και νότιες θάλασσες του πλανήτη θα φιλοξενούν πρωτόγνωρα για αυτές είδη.

Μελέτη σε 802 εμπορικά είδη

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά μελέτησαν 802 είδη ψαριών και ασπόνδυλων που είναι διαδεδομένα στο εμπόριο χρησιμοποιώντας μοντέλα για να «προβάλουν» την κατανομή τους στις θάλασσες του πλανήτη ως το τέλος του αιώνα.

Οι επιστήμονες εξέτασαν τρία διαφορετικά σενάρια μεταβολής των συνθηκών διαβίωσης των θαλάσσιων ειδών εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής - αυτά που προβλέπονται από την επίσημη έκθεση της IPCC.

Στο χειρότερο σενάριο - εκείνο που προβλέπει άνοδο της θερμοκρασίας των ωκεανών κατά 3 βαθμούς Κελσίου ως το 2100 - τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ψάρια των τροπικών και υποτροπικών περιοχών θα απομακρύνονται από τους σημερινούς οικοτόπους τους και θα μετακινούνται προς τους πόλους κατά 25 χλμ. ανά δεκαετία. Στο καλύτερο σενάριο - το οποίο προβλέπει άνοδο της θερμοκρασίας των νερών κατά έναν βαθμό Κελσίου - η μετακίνηση θα γίνεται με ρυθμό 15 χλμ. ανά δεκαετία.

Τα αποτελέσματα αυτά συμφωνούν με τις μεταβολές στην κατανομή των ψαριών που έχουν παρατηρηθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Ερημοι τροπικοί

Η τελική συνέπεια αυτής της τάσης θα είναι το «άδειασμα» των τροπικών θαλασσών. «Οι τροπικοί θα είναι οι κυρίως χαμένοι» εξήγησε σε δελτίο Τύπου ο Γουίλιαμ Τσέουνγκ, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας και εκ των συγγραφέων της μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Marine Science».

«Οι περιοχές αυτές εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα ψάρια για τη διατροφή τους. Θα δούμε μια απώλεια σε πληθυσμούς ψαριών που είναι πολύ σημαντικοί για την αλιεία και τις κοινότητες σε αυτές τις περιοχές». Αντιθέτως οι ψαράδες των πολικών περιοχών, τόσο στο νότιο αλλά κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο, φαίνεται ότι θα βγουν κερδισμένοι.

«Καθώς τα ψάρια μετακινούνται προς τα ψυχρότερα νερά, το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει ευκαιρίες για τους αλιείς στην Αρκτική» επεσήμανε η Μιράντα Τζόουνς, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας και κύρια συγγραφέας της μελέτης, τονίζοντας: «Από την άλλη πλευρά αυτό θα διαταράξει τους πληθυσμούς που ζουν εκεί σήμερα και θα αυξήσει τον ανταγωνισμό για τους πόρους».
Πηγή: Βήμα Science / news.in.gr / philenews.com
4/11/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Η Θερμοκρασία στο Αιγαίο Αναμένεται να Ανέβει 1,2 - 2,5 Βαθμούς

Πώς συνδέεται η Ελλάδα με το παγκόσμιο κλίμα; Ποιες οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής για την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων; Πώς καταγράφεται το θερμοκρασιακό προφίλ της χώρας μας το τελευταίο διάστημα και τι μεταβολές προβλέπουν οι ειδικοί μέχρι το τέλος του αιώνα;
Το IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change), ένα διεθνές επιστημονικό σώμα υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και του Παγκόσμιου Οργανισμού Μετεωρολογίας (WMO), που συστήθηκε το 1988 αποκλειστικά για την καταγραφή της κλιματικής αλλαγής, προσφέρει πολύτιμες επιστημονικές πληροφορίες στους ιθύνοντες των κρατών για τη διαμόρφωση περιβαλλοντικής πολιτικής. Με βάση «σενάρια» προσομοίωσης κλίματος, τα οποία λαμβάνουν κάθε φορά υπόψη διαφορετικές παραμέτρους, τα επιστημονικά μέλη του IPCC προχωρούν σε προβλέψεις για τις επιπτώσεις που θα επιφέρει η κλιματική αλλαγή στον πλανήτη μας μέχρι το τέλος του αιώνα.


Ο κ. Γιώργος Τριανταφύλλου, μαθηματικός, ωκεανογράφος, διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας – Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών, αποτυπώνει τις κυριότερες προβλέψεις για το κλίμα και τις αντιδράσεις των οικοσυστημάτων στο Αιγαίο πέλαγος: «Κατ’ αρχάς, να σημειωθεί ότι η αλλαγή που παρατηρείται πλέον στη θερμοκρασία της θάλασσας δεν ανήκει στη φυσική μεταβλητότητα, αλλά σχετίζεται άμεσα με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Με βάση το σενάριο Α1Β του IPCC, που στηρίζεται στη λογική της “ομοιόμορφης χρήσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών μας”, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Αιγαίου αναμένεται να αυξηθεί μεταξύ 1,2 και 2,5 βαθμούς Κελσίου, βάσει της προσομοίωσης του κλίματος (2080-2100)».

Τι σημαίνει αυτό; «Σύμφωνα με την αναφορά για την εξέλιξη του κλίματος, αναμένεται αύξηση της στρωμάτωσης του θερμοκλινούς –δηλαδή της ανώτερης ζώνης της θάλασσας όπου συγκεντρώνονται τα πιο θερμά νερά το καλοκαίρι– με αποτέλεσμα να εμποδίζονται οι διάφορες θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στον πυθμένα να ανεβούν και να θρέψουν το φυτοπλαγκτόν, επηρεάζοντας με αυτόν τον τρόπο το σύνολο της τροφικής αλυσίδας. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τις παράκτιες παραποτάμιες περιοχές, οι προβλέψεις κάνουν λόγο για αύξηση της αλατότητας (0,05 psu κατά μέσο όρο) εξαιτίας της μείωσης της απορροής των ποταμών και των βροχοπτώσεων. Να τονιστεί ότι το νερό των ποταμών μεταφέρει πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, απαραίτητα για την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού και ζωοπλαγκτού. Οπως προκύπτει, με τις αλλαγές της βιομάζας του πλαγκτού συμπορεύονται οι αντίστοιχες στα ψάρια. Οι επιστήμονες κάνουν λόγο για μείωση της παραγωγής ψαριών της τάξης του 3%, ενώ, αν προσμετρηθεί η μείωση του φορτίου θρεπτικών συστατικών από τα ποτάμια, το ποσοστό ανεβαίνει στο 10%».

Πού αλλού αναμένονται αλλαγές; «Στη βιοποικιλότητα γενικά. Οι αρνητικές συνέπειες εδώ σχετίζονται με την άνιση κατανομή της, τη μείωση της βιομάζας των κύριων τροφικών επιπέδων (φυτοπλαγκτόν, ζωοπλαγκτόν, ψάρια), την εκτόπιση ειδών προς τους πόλους αλλά και αλλαγές που αφορούν το μέγεθος και τη δομή των κοινοτήτων των ειδών. Σκεφτείτε, π.χ., τον γαύρο μας, από τα κύρια αλιεύματα της χώρας, με τεράστια εμπορική αξία, να μεταναστεύει προς τη Βαλτική, την ώρα που στις δικές μας θάλασσες αντικαθίσταται από τοξικά και άχρηστα ψάρια που έρχονται από τις θερμές περιοχές».

Οσο για τις παγκόσμιες βασικές προβλέψεις σχετικά με το κλίμα, «η μέση μεταβολή της θερμοκρασίας αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,29 βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Ειδικά για την επιφάνεια των θαλασσών, αύξηση αναμένεται σε όλους τους ωκεανούς, σε ορισμένους μάλιστα, όπως στο Gulf Stream, θα ξεπεράσει τους 4 βαθμούς». Η κατάσταση επιδεινώνεται αν συνδυαστεί με την οξίνιση των ωκεανών εξαιτίας των αυξημένων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα, που διασαλεύουν την ισορροπία κυρίως του pH του νερού. «Μεγαλύτερες αλλαγές προβλέπονται για τον Αρκτικό Ωκεανό και τον Β. Ατλαντικό. Οσο για την παγκόσμια μέση μεταβολή στη βιομάζα των ψαριών, η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναμένει μέχρι το τέλος του αιώνα μείωση της τάξης του 17,6%».


Πώς εξηγούνται οι τελευταίες μπόρες και η αύξηση της υγρασίας
Ο μαθηματικός – μετεωρολόγος κ. Δημήτρης Ζιακόπουλος δίνει το στίγμα της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα: «Φέτος είχαμε τον πιο θερμό Μάιο και Ιούνιο σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανοδική τάση της θερμοκρασίας είναι βέβαιη. Με βάση όσα προκύπτουν από το Εθνικό Κέντρο Κλιματικών Δεδομένων της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (ΝΟΑΑ), το α΄ εξάμηνο του 2014 ήταν το τρίτο θερμότερο εξάμηνο των τελευταίων 134 ετών, με θερμοκρασία κατά 0,67 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τη μέση θερμοκρασία του συγκεκριμένου εξαμήνου τον 20ό αιώνα.
Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, το πρώτο τρίμηνο, οι μήνες ήταν θερμότεροι του κανονικού, ενώ το δεύτερο η θερμοκρασία κυμάνθηκε στα κανονικά επίπεδα ή λίγο κάτω από αυτά (Απρίλιος και Ιούνιος). Αν και υπάρχουν περιοχές που κινούνται κάτω από τις μέσες τιμές, αυτό αφορά τις φυσικές μεταβλητότητες του κλίματος. Αν δηλαδή εμφανίζεται πιο δροσερός –ή θερμότερος– ο Ιούνιος, δεν σημαίνει ότι αναιρείται η κλιματική αλλαγή. Μετριέται, μάλιστα, σε βάθος 30ετίας - όχι σε μεμονωμένες χρονιές».

Πώς δικαιολογούνται οι πρόσφατες μπόρες και η αυξημένη υγρασία; «Οταν τον Ιούλιο απουσιάζουν οι μεγάλοι καύσωνες και τα ισχυρά μελτέμια, τότε κατά κανόνα οι ατμοσφαιρικές συνθήκες που δημιουργούνται ευνοούν την ατμοσφαιρική αστάθεια, δηλαδή την εκδήλωση βροχών και καταιγίδων. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό είναι το φυσιολογικό “σετ” καιρού για τον Ιούλιο στη χώρα μας. Οι συνιστώσες του κλίματος είναι σε τέτοιες αναλογίες, που οδηγούν σε ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα – η Ελλάδα είναι μία ευλογημένη χώρα».

(από την εφημερίδα "Καθημερινή")
energia.gr
2/8/14
--
-

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Τα ποτάμια που αντιστέκονται. --Τα ποτάμια της Ελλάδας δεν έρχονται συνήθως στη δημοσιότητα για καλό

Οι ποταμοί δεν είναι «σωλήνες νερού», είναι ζωντανοί οργανισμοί που αμύνονται απέναντι στις επιθέσεις. Και τα ελληνικά ποτάμια δείχνουν να επιβιώνουν παρά τις δικές μας επιθέσεις – που δεν είναι λίγες...

Στον Αώο, στην καρδιά της Πίνδου, κολυμπάνε χέλια που έχουν διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ στον Κράθι, στη Βόρεια Πελοπόννησο, το νερό έχει έξι φορές λιγότερο άζωτο από το νερό της βροχής! Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι τα έχουμε συνδέσει με εικόνες από νεκρά ψάρια και σκουπίδια, τα ποτάμια μας έχουν σε γενικές γραμμές να επιδείξουν καλή υγεία, οπωσδήποτε καλύτερη από εκείνη των ποταμών της Ευρώπης, όπως φαίνεται από τις πρώτες εκτιμήσεις του πρώτου στην ιστορία μας Εθνικού Προγράμματος Παρακολούθησης της Οικολογικής Ποιότητας των υδάτων στους ποταμούς που δημοσιεύει αποκλειστικά «Το Βήμα».

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα δεν υπάρχουν – αντιθέτως, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αρκετά έντονα. Χάρη στο νέο πρόγραμμα ωστόσο, το οποίο εξετάζει για πρώτη φορά συστηματικά και ολοκληρωμένα την κατάσταση των ελληνικών ποταμών, αρχίζουμε πλέον να γνωρίζουμε την πραγματική τους διάσταση και τις αιτίες τους – και μαζί με αυτά και τους τρόπους για να τα αντιμετωπίσουμε. Η εικόνα θα είναι πιο ολοκληρωμένη σε δύο χρόνια, όταν οι επιστήμονες του ΕΛΚΕΘΕ που έχουν αναλάβει το έργο θα είναι σε θέση να δημοσιεύσουν τις πρώτες επίσημες αξιολογήσεις τους. Και τότε πια το μόνο που θα χρειάζεται για να πολλαπλασιάσουμε τις «γαλάζιες σημαίες» των ποταμών μας θα είναι η βούληση όλων μας. 

Τα ποτάμια της Ελλάδας δεν έρχονται συνήθως στη δημοσιότητα για καλό - αν τα δούμε στις ειδήσεις, θα είναι είτε επειδή τα νερά τους σκοτώνουν ψάρια, όπως συνέβη με τον Ευρώτα, τον Πηνειό, τον Σπερχειό και όχι μόνο, είτε επειδή πλημμυρίζουν και προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες και σπίτια. Και όμως, όπως φαίνεται, παρά τα κατά τόπους έντονα προβλήματα η χώρα μας έχει σε γενικές γραμμές να επιδείξει ποταμούς σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με την Ευρώπη. Και αυτό είμαστε σε θέση να αρχίζουμε να το διαπιστώνουμε σιγά-σιγά χάρη στην πρώτη στην εθνική μας ιστορία συστηματική προσπάθεια αποτίμησης της οικολογικής ποιότητας των ποταμών μας που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια. Οι πρώτες επίσημες αξιολογήσεις δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη, οι επιστήμονες όμως είναι σε θέση να κάνουν κάποιες εκτιμήσεις, τις οποίες δημοσιεύει αποκλειστικά «Το Βήμα», αναδεικνύοντας τόσο τα ευαίσθητα όσο και τα «δυνατά» σημεία. Και αν αυτό δεν λύνει από μόνο του τα προβλήματα, μας δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα να τα γνωρίσουμε στην πραγματική τους διάσταση και έτσι να είμαστε σε θέση να τα αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο διαφυλάσσοντας την «υδάτινη» κληρονομιά μας. 


Το πρώτο πλήρες πρόγραμμα παρακολούθησης
Το Εθνικό Πρόγραμμα Παρακολούθησης της Οικολογικής Ποιότητας των υδάτων στους ποταμούς άρχισε να «τρέχει» το καλοκαίρι του 2012, όταν ανατέθηκε με κοινή υπουργική απόφαση στο Ινστιτούτο Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων και Εσωτερικών Υδάτων του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) από την Ειδική Γραμματεία Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ). Η εκκίνησή του ήταν βιαστική - «στήθηκε» άρον-άρον προκειμένου να αποφύγει η χώρα μας μια καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή είχε καθυστερήσει τις υποχρεώσεις που υπαγορεύει από το 2000 η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/60, γνωστή και ως Οδηγία-Πλαίσιο για τα Υδατα (ΟΠΥ). Η δε πορεία του γίνεται μετ' εμποδίων, κυρίως λόγω προβλημάτων στη ροή χρηματοδότησης. Παρά τα εμπόδια ωστόσο, τα πράγματα προχωρούν και σήμερα φθάνει να καλύπτει αρκετούς ποταμούς σε όλη την επικράτεια. «Εχουμε 450 σταθμούς παρακολούθησης και στα 14 υδατικά διαμερίσματα. Αντιστοιχούν σε 140 ποτάμια και καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των επιφανειακών απορροών της χώρας» λέει στο «Βήμα» ο γεωλόγος-βιογεωχημικός Νίκος Σκουλικίδης, διευθυντής Ερευνών στο ΕΛΚΕΘΕ και επικεφαλής του προγράμματος. 


Με «μάρτυρες» ζώα και φυτά
Πέραν του ότι είναι πιο εκτεταμένο και συστηματικό από κάθε προηγούμενη προσπάθεια (οι έλεγχοι και οι δειγματοληψίες γίνονται τρεις φορές τον χρόνο: τον χειμώνα, την άνοιξη και το καλοκαίρι), μια βασική διαφορά του νέου, εθνικού προγράμματος είναι ότι δεν περιορίζει τους ελέγχους του μόνο στη φυσικοχημική και χημική σύσταση του νερού. «Επεκτείνεται, σύμφωνα με την ΟΠΥ, και στα υδρομορφολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά των ποτάμιων οικοσυστημάτων, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα μιας πιο ολιστικής εκτίμησης της κατάστασής τους. Παλαιότερα το εθνικό δίκτυο υλοποιούνταν από το υπουργείο Γεωργίας, που παρακολουθούσε σε μηνιαία βάση ένα μικρότερο δίκτυο σταθμών μόνο ως προς την παροχή τους και τις φυσικοχημικές και χημικές παραμέτρους του νερού» επισημαίνει ο κ. Σκουλικίδης. «Πήγαιναν δηλαδή στα σημεία δειγματοληψίας, έπαιρναν δείγματα νερού και με βάση τις χημικές αναλύσεις έκριναν πώς ήταν η κατάσταση των ποταμών, κάτι δηλαδή σαν "φωτογραφία στιγμής"» εξηγεί από την πλευρά του μιλώντας στο «Βήμα» ο περιβαλλοντολόγος-ποταμολόγος Γιώργος Χατζηνικολάου, επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΚΕΘΕ. «Αυτό όμως δεν ανταποκρίνεται πάντα στην κατάσταση ενός ποταμού, γιατί, όπως ξέρετε, το νερό τρέχει. Αν, για παράδειγμα, ένα βυτιοφόρο ακαθάρτων είχε παρανόμως αδειάσει το φορτίο του σε εκείνο το σημείο ή παραπάνω, η εικόνα θα ήταν εντελώς διαφορετική αν η μέτρηση γινόταν αμέσως μετά το συμβάν ή κάποιες ημέρες αργότερα».
Σήμερα το ΕΛΚΕΘΕ εξετάζει την κατάσταση των ποταμών μελετώντας επιπροσθέτως και τους οργανισμούς που ζουν μέσα σε αυτούς - τα ψάρια, τα υδρόβια φυτά, τα μακροασπόνδυλα (λάρβες εντόμων, βδέλλες, σαλιγκάρια, καρκινοειδή που ζουν κυρίως στον πυθμένα) και τα διάτομα (μονοκύτταροι οργανισμοί που ζουν συνήθως κολλημένοι στις πέτρες στα ρηχά του βυθού). Η υδρόβια ζωή ενός ποταμού, όπως εξηγεί ο κ. Χατζηνικολάου, είναι ένας δείκτης που αποκαλύπτει την «ιστορία» του. «Η παρουσία ή απουσία οργανισμών, όπως έντομα ή ψάρια, λειτουργεί ως μάρτυρας για το τι έχει συμβεί το προηγούμενο διάστημα» λέει. «Αν δεν υπάρχουν τα φυτά και τα ζώα του ποταμού ή αν δεν είναι αυτά που θα έπρεπε να είναι με βάση τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ποταμού, ακόμη κι αν το νερό βγαίνει στις χημικές αναλύσεις πεντακάθαρο, σημαίνει ότι κάτι έχει συμβεί, κάτι δεν πάει καλά»...............................http://www.tovima.gr/science/article/?aid=616759

[Φαφούτη Λαλίνα]
20/7/14
--

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Κίνδυνος για τα αλιευτικά αποθέματα της Μεσογείου (Μία αυτοκαταστροφική τακτική)

Ανησυχία προκαλεί η μείωση του πληθυσμού των ψαριών στη Μεσόγειο τα τελευταία 20 χρόνια...
Οι ερευνητές του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), με επικεφαλής τον Παρασκευά Βασιλακόπουλο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους περιοδικό βιολογίας «Current Biology», ανέφεραν ότι ενώ σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, ιδίως στον Ατλαντικό, έχει υπάρξει σταθεροποίηση ή ακόμη και αύξηση των αλιευτικών αποθεμάτων κατά την τελευταία δεκαετία, στη Μεσόγειο η κατάσταση επιδεινώνεται διαχρονικά.



Στην μελέτη αναλύεται η κατάσταση για εννέα είδη ψαριών και εισηγούνται αυστηρότερα μέτρα επιτήρησης της αλιευτικών δραστηριοτήτων στη Μεσόγειο και καλύτερη εφαρμογή των υπαρχόντων κανονισμών.
Η νέα έρευνα δείχνει ότι η πίεση της αλιείας στους πληθυσμούς των ψαριών συνεχώς εντείνεται μετά το 1990 και μέχρι σήμερα, καθώς όλο και περισσότερα ψάρια πιάνονται σε πολύ μικρή ηλικία στα δίχτυα των αλιέων. Αν αυτά τα νεαρά ψάρια αφήνονταν να φθάσουν σε ώριμη ηλικία, ώστε να γεννήσουν έστω μια φορά, τότε θα υπήρχε σημαντική βελτίωση στα αλιευτικά αποθέματα της Μεσογείου. Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι ψαράδες ακολουθούν μία αυτοκαταστροφική τακτική.

[elzoni.gr]
12/7/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Γεμάτοι με πλαστικά που δεν φαίνονται οι ωκεανοί του πλανήτη (μικρά κομματάκια που δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμα)

Μία τεράστια ποσότητα πλαστικών σκουπιδιών ρυπαίνει όλους τους ωκεανούς της Γης, ωστόσο στη συντριπτική πλειονότητά τους, που φθάνει το 99%, τα πλαστικά αυτά δεν έχουν προς το παρόν εντοπιστεί.

Ενώ οι άνθρωποι παράγουν σχεδόν 300 εκατ. τόνους πλαστικών κάθε χρόνο, μια νέα ισπανική ερευνητική αποστολή, που γύρισε στα βκαι τα πλάτη των θαλασσών του πλανήτη, εκτίμησε ότι δεν υπάρχουν πάνω από 40.000 τόνοι στους ωκεανούς.


Οι επιστήμονες αδυνατούν να εξηγήσουν το μυστήριο, αλλά κάνουν την ανησυχητική υπόθεση ότι όλα αυτά τα πλαστικά διασπώνται σε μικροσκοπικά κομματάκια, που τα τρώνε τα ψάρια και έτσι εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα και τελικά στο στομάχι μας.

Μία εναλλακτική εξήγηση είναι ότι τα πλαστικά παρασύρονται από τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα και καταλήγουν στους βυθούς των ωκεανών.

Οι ερευνητές της αποστολής Μαλασπίνα του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών, με επικεφαλής τον οικολόγο Άνδρες Κοθάρ της Σχολής Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου του Καντίθ και τον ωκεανογράφο Κάρλος Ντουάρτε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ(PNAS), γύρισαν με τέσσερα ερευνητικά πλοία όλο τον κόσμο συλλέγοντας και αναλύοντας σχεδόν 200.000 δείγματα νερού από βάθη έως 6.000 μέτρων, μεταξύ άλλων μελετώντας την κατά τόπους συγκέντρωση πλαστικών.

Επίσης, έλαβαν υπόψη τους ανάλογα στοιχεία από άλλες ερευνητικές αποστολές που είχαν προηγηθεί.

Αυτό που διαπίστωσαν, είναι ότι, ενώ μετά την εμφάνιση των πλαστικών στη δεκαετία του “50, θα έπρεπε να υπάρχουν πια πολλά εκατομμύρια τόνοι πλαστικών σκουπιδιών στους ωκεανούς, τελικά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Επειδή κάθε μεγάλο κομμάτι πλαστικού μπορεί σιγά-σιγά να διασπαστεί από τα κύματα και την ηλιακή ακτινοβολία σε ολοένα μικρότερα κομμάτια, οι ερευνητές περίμεναν να βρουν στα δείγματα του νερού πολυάριθμα τέτοια πλαστικά ίχνη διαμέτρου μικρότερης των πέντε χιλιοστών, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρουν.

Μια πιθανότητα είναι να διασπώνται αυτά τα πλαστικά σε τόσο μικρά κομματάκια που να μην είναι πλέον ανιχνεύσιμα και των οποίων η περιβαλλοντική επίπτωση είναι άγνωστη. Μία άλλη πιθανότητα είναι να μεταφέρονται σε χαμηλότερα βάθη και να επικάθονται τελικά στους βυθούς, οπότε πάλι δεν μπορούν να εντοπιστούν.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν τα μικρά ψάρια να τρώνε ένα τουλάχιστον μέρος από τα μικρο-πλαστικά, προτού αυτά φθάσουν στο βυθό.

Επειδή τα μεγαλύτερα ψάρια, όπως ο τόνος και ο ξιφίας, τρώνε αυτά τα μικρότερα ψάρια, υπάρχει πιθανότητα οι τοξίνες από τα πλαστικά να μολύνουν τους θαλάσσιους

οργανισμούς και τελικά εμάς που τους τρώμε. Οι επιστήμονες, όπως παραδέχονται, αγνοούν προς το παρόν πόσα πλαστικά τρώνε τα ψάρια και ποιές είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Η αποστολή β, που άρχισε το 2010, ανακάλυψε ότι πέντε είναι οι κυριότερες περιοχές μεγάλων συγκεντρώσεων πλαστικών σκουπιδιών: στον Βόρειο Ειρηνικό, στον Βόρειο Ατλαντικό, στον Νότιο Ειρηνικό, στον Νότιο Ατλαντικό και στον Ινδικό Ωκεανό.

Τα συχνότερα είδη πλαστικών στους ωκεανούς είναι το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο, πολυμερή χημικά που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή πλαστικών προϊόντων καθημερινής χρήσης (σακούλες, συσκευασίες τροφών και ποτών, σκεύη κουζίνας, παιγνίδια κ.α.).

[crashonline.gr]
2/7/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Τα φράγματα επηρεάζουν σημαντικά την ιχθυοπανίδα των ποταμών, σύμφωνα με το Πανελλήνιο Συνέδριο Ιχθυολόγων.

Σημαντικές και σοβαρές καταγράφονται οι επιπτώσεις των φραγμάτων στην ιχθυοπανίδα των ποταμών, όπως προκύπτει από παρέμβαση του επικεφαλής του εργαστηρίου Εσωτερικών Υδάτων και Λιμνοθαλασσών του Ινστιτούτου Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝ.ΑΛ.Ε) Μάνου Κουτράκη, στο 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ιχθυολόγων.
Υπογραμμίζοντας ότι η ιχθυοπανίδα των εσωτερικών υδάτων της Ελλάδας θεωρείται ιδιαίτερα πλούσια, ο κ. Κουτράκης τόνισε ότι πολλά ενδημικά είδη, κυρίως αυτά που είναι απομονωμένα κι έχουν μικρό πληθυσμό, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.



Εκτός από τη ρύπανση, απειλές προέρχονται, επίσης, από υδροηλεκτρικά, αρδευτικά ή και υδρευτικά έργα (κυρίως φράγματα) που διακόπτουν τη συνέχεια των ποταμών, αφαιρούν νερό και αλλοιώνουν τα ενδιαιτήματα των ψαριών, ενώ τα φράγματα επιβραδύνουν ή και σταματούν ακόμα τις μετακινήσεις των ψαριών και προκαλούν αλλαγές στην σύνθεση των πληθυσμών τους.

«Εμποδίζουν την μετανάστευση των ανάδρομων ειδών, αυτά δηλαδή που μετακινούνται για την αναπαραγωγής τους προς τις πηγές των ποταμών, αλλά και των κατάδρομων ειδών που μετακινούνται προς τη θάλασσα, όπως τα χέλια» υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι η κατασκευή φραγμάτων μεταβάλλει τα ποτάμια συστήματα σε τεχνητά λιμναία, προκαλώντας προβλήματα σε είδη που ζουν ή αναπαράγονται σε τρεχούμενα νερά.

Περαιτέρω, κατά τη λειτουργία τους, με την απότομη μεταβολή στη ροή των ποταμών (εξαιτίας της απελευθέρωσης νερού για την παραγωγή ενέργειας, ανάλογα με τη ζήτηση), υπάρχουν επιπτώσεις στην ιχθυοπανίδα.

Αναφερόμενος στην αντιμετώπιση των αναφερομένων προβλημάτων σε όλο τον κόσμο, τόνισε ότι γίνεται με πολλούς τρόπους, από τους πιο απλούς, όπως η σύλληψη και μεταφορά ψαριών και η κατασκευή παρακαμπτήριων καναλιών, μέχρι την κατασκευή περασμάτων ή σκαλών ψαριών (ιχθυοκλίμακες) από τα κατάντη στα ανάντη (και αντίστροφα) των εμποδίων.

Μάλιστα, όπως ο ίδιος επεσήμανε, τα τελευταία χρόνια προέκυψε ένα ακόμη πρόβλημα, τα Μικρά Υδροηλεκτρικά Έργα (ΜΥΗΕ) που κατασκευάζονται σε ορεινά υδάτινα συστήματα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις φιλοξενούν ξεχωριστά είδη ψαριών, που αρκετές φορές, μάλιστα, αποτελούν και το μοναδικό γενετικό απόθεμα του είδους.

Η διακοπή των μετακινήσεών τους και ο χωρισμός των πληθυσμών τους σε δύο ή περισσότερα τμήματα θέτει σε κίνδυνο, τόσο τους πληθυσμούς όσο και το υπάρχον γενετικό απόθεμα.

Με βάση όλα τα παραπάνω, ο κ. Κουτράκης υπογράμμισε ότι είναι τουλάχιστον αντιεπιστημονικό να επαναλαμβάνεται σήμερα ο μύθος του '60 για «νερό που χάνεται στην θάλασσα».

Συμπερασματικά, ανέφερε πως είναι απαραίτητη η ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων της χώρας μας, όπου ο σχεδιασμός φραγμάτων μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης του νερού, όπου θα λαμβάνονται υπόψη όλες οι χρήσεις του (περιβάλλον, γεωργία, αλιεία, ενέργεια, κ.ά.).

tanea.gr
11/10/13

-
-
 ΣΧΕΤΙΚΑ:

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Νέο κεφάλαιο για την αλιεία στην Ελλάδα. -WWF, ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΛΙΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Ψαράδες που συνεργάζονται για το παρόν και το μέλλον του επαγγέλματός τους και της θάλασσας, μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ που τολμά να πρωτοπορήσει για την πιστοποίηση των προϊόντων της και ένα πρόγραμμα που βλέπει την αλιεία με διαφορετικό τρόπο!
Στο πλαίσιο του προγράμματος του WWF Ελλάς για μια «Υπεύθυνη Αλιεία», η περιβαλλοντική οργάνωση και η ΑΒ Βασιλόπουλος, σε συνεργασία με τους αλιείς γρι-γρι της εταιρίας εμπορίας ψαριών «Μανιός» και το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝΑΛΕ), υλοποιούν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο ένα πρόγραμμα βελτίωσης βιωσιμότητας στόλου. Στόχος της πρωτοποριακής αυτής συνέργειας είναι η εξασφάλιση της βιωσιμότητας του επαγγέλματος των ψαράδων, αλλά και των πληθυσμών των ψαριών, ενώ ταυτόχρονα θα μπορεί να παράσχει στους καταναλωτές αξιόπιστα προϊόντα.

Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα αφορά στους πληθυσμούς σαρδέλας και γαύρου που αλιεύουν τα συγκεκριμένα σκάφη. Σε πρώτη φάση, θα αξιολογηθεί η κατάσταση του στόλου γρι-γρι της Καβάλας, σύμφωνα με τα πρότυπα του MSC, ενός διεθνούς οργανισμού πιστοποίησης ως προς την αλίεια. Στη συνέχεια, οι εμπλεκόμενοι φορείς θα διαμορφώσουν από κοινού τις αναγκαίες προτάσεις για τη βελτίωση βιωσιμότητας του στόλου και το σχέδιο δράσης, το οποίο θα εξασφαλίσει ένα υγιές μέλλον σε ψαράδες και στα ιχθυαποθέματα στην περιοχή.
«H βιωσιμότητα των αλιευτικών στόλων και των αλιευμάτων προκύπτει ως επιτακτική ανάγκη αφού το 80% των ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου είναι υπεραλιευμένα», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Παξιμάδης, υπεύθυνος θαλάσσιων προγραμμάτων του WWF Ελλάς: «Ως εκ τούτου, η υγεία του θαλάσσιου περιβάλλοντος έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα και το εισόδημα των Ελλήνων αλιέων έχει μειωθεί».
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια. Είναι μέρος μιας ευρύτερης συνεργασίας του WWF Ελλάς και της ΑΒ Βασιλόπουλος, με στόχο τη διατήρηση των φυσικών θαλάσσιων πόρων και τη βιωσιμότητα της αλυσίδας προμηθειών θαλάσσιων αλιευμάτων που ξεκίνησε το 2011.
«Η AB Βασιλόπουλος, παραμένει συνεπής στη δέσμευση του ομίλου, για προμήθεια βιώσιμων προϊόντων», δηλώνει ο Διονύσης Διονυσόπουλος, Προϊστάμενος Τμήματος Διασφάλισης Ποιότητας της ΑΒ Βασιλόπουλος. «Ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις των καταναλωτών και με αίσθημα ευθύνης για τις μελλοντικές γενιές, είμαστε η πρώτη αλυσίδα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα, που έμπρακτα δεσμεύεται για την παροχή ποιοτικών και βιώσιμων ελληνικών αλιευμάτων».
«Με μεγάλη μας χαρά δεχτήκαμε να γίνουμε ο πρώτος στόλος στη Μεσόγειο που θα συμμετάσχει σε πρόγραμμα βιωσιμότητας στόλου. Η συνεργασία με το WWF Ελλάς και την ΑΒ Βασιλόπουλος, καθώς και η επιστημονική καθοδήγηση του ΙΝΑΛΕ, πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα έχει ως αποτέλεσμα τη βιωσιμότητα της αλιείας καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας των παραγομένων αλιευμάτων μας», δηλώνει ο Γιάννης Μανιός, πρόεδρος της εταιρίας Μανιός και των αλιέων Καβάλας.
Ο Δ/ντής του ΙΝΑΛΕ, Δρ. Α. Καλλιανιώτης δήλωσε ότι η προσπάθεια αυτή μπορεί να γίνει το εφαλτήριο για την εφαρμογή των αρχών της υπεύθυνης αλιείας σε ένα από τα πλέον δραστήρια τμήματα του ελληνικού αλιευτικού στόλου. «Βασιζόμενοι στην πρόοδο του προγράμματος θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε ανάλογα προγράμματα και σε άλλα επαγγελματικά σκάφη», δήλωσε ο Δρ. Καλλιανιώτης.
 http://www.elzoni.gr
10/10/13

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Ζάκυνθος: Η «νόσος των ψαριών» χτύπησε τον κόλπο του Λαγανά.

Πολλά νεκρά ψάρια, κυρίως ροφοί και λαβράκια, εντοπίστηκαν στο κόλπο του Λαγανά Ζακύνθου και το φαινόμενο αυτό ερευνάται από τις αρμόδιες υπηρεσίες και κυρίως το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως οι θάνατοι των ψαριών οφείλονται στην «ιογενή εγκεφαλοπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια» ή αλλιώς στην ιογενή νευρική νέκρωση, μια νόσο των ψαριών που έχει κάνει την εμφάνισή της και στη Ζάκυνθο.
Την περασμένη Δευτέρα, δείγμα τριών ψαριών, που βρέθηκαν νεκρά σε παραλίες της Ζακύνθου, εστάλησαν για εξέταση τόσο στο Εθνικό Εργαστήρι Αναφοράς, όσο και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, δεδομένου ότι το Τμήμα Επιστημών της Θάλασσας διαθέτει εργαστήρια.



Το πρόβλημα είναι αρκετά έντονο στη Ζάκυνθο τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οπότε και οι αναφορές για νεκρά ψάρια πολλαπλασιάστηκαν προς τις αρμόδιες υπηρεσίες.


  • Το επόμενο χρονικό διάστημα αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις από τις υπηρεσίες καθώς και τα αποτελέσματα των εξετάσεων στα δείγματα που εστάλησαν για έλεγχο.
 ethnos.gr
1/10/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Ισμαρίδα: Τα νεκρά ψάρια όχι μόνο δεν απομακρύνθηκαν από τη λίμνη, αλλά αντίθετα, λόγω της παρέλευσης σχεδόν δύο εβδομάδων, έχουν αρχίσει να βυθίζονται και να αποσυντίθενται στον πάτο της λίμνης.

ΦΩΤΟ: xronos.gr
Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου (xronos.gr)
Η φύση ανέλαβε να αποκαταστήσει το οικοσύστημα στη λίμνη Ισμαρίδα, εκεί όπου πριν δύο εβδομάδας παρατηρήθηκε το φαινόμενο με τα νεκρά ψάρια. Η ανθρώπινη, κατά κύριο λόγο παρέμβαση, σε συνδυασμό με τις καιρικές συνθήκες, φαίνεται να προκάλεσε τη μαζική θανάτωση ψαριών, αλλά η ανθρώπινη παρέμβαση δε μπόρεσε να αποκαταστήσει το λάθος της. Έτσι αναλαμβάνει η φύση, αφού τα νεκρά ψάρια όχι μόνο δεν απομακρύνθηκαν από τη λίμνη, αλλά αντίθετα, λόγω της παρέλευσης σχεδόν δύο εβδομάδων, έχουν αρχίσει να βυθίζονται και να αποσυντίθενται. Περίπου 18 τόνοι υπολογίζονται τα νεκρά ψάρια που εντοπίστηκαν ήδη από την περασμένη Δευτέρα στη λίμνη Ισμαρίδα από μέλη του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου - Βιστωνίδας - Ισμαρίδας και συνεργάτες του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που πραγματοποιούσαν εργασίες λήψεις δειγμάτων υδάτων στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος. 

Στην περιοχή είχε μεταβεί και κλιμάκιο αποτελούμενο από υπηρεσίες της Π.Ε. Ροδόπης και μέλη του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Μαρωνείας, διαπιστώνοντας την ύπαρξη χιλιάδων νεκρών ψαριών, τόσο στις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις, όσο και σε όλες τις όχθες των καναλιών και των ακτών της λίμνης.
 
ΟΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΕΔΕΙΞΑΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ
Οι απόψεις περί της μαζικής θανάτωσης ψαριών συνέτειναν εξαρχής στην έλλειψη οξυγόνου. Αυτό επιβεβαίωσε μιλώντας στο «Χ» ο προϊστάμενος της διεύθυνσης κτηνιατρικής Αν. Μακεδονίας και Θράκης Αχιλλέας Σαχπατζίδης, εξηγώντας βέβαια ότι στην έλλειψη οξυγόνου συνετέλεσαν τόσο ανθρώπινες παρεμβάσεις, όσο και οι καιρικές συνθήκες. «Επισταμένα ψάξαμε το ζήτημα και εντοπίζουμε ότι ο βασικός λόγος που προκλήθηκε αυτή η μαζική θανάτωση των ψαριών οφείλεται στην κακή ανανέωση των υδάτων του καναλιού. Υπήρχαν, βέβαια, κάποιες άλλες αιτίες που το καθόρισαν αυτό. 

Το ένα γεγονός ήταν ότι η χαμηλή βροχόπτωση που υπήρχε όλη αυτή την περίοδο, η κακή επικοινωνία με τη θάλασσα, ο πολύ μεγάλος αριθμός ψαριών, ο οποίος ήταν συγκεντρωμένος στα κανάλια, παρόλο που αυτά ήταν έτοιμα για αλίευση. Επίσης το γεγονός ότι κάποιοι καλλιεργητές για να κάνουν άρδευση έφραξαν το κανάλι σε κάποιο σημείο με ξύλινο φράχτη και η επικοινωνία με τη θάλασσα επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο. 

Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα να μειωθεί δραματικά το οξυγόνο που υπήρχε μέσα στο κανάλι. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις που κάναμε το οξυγόνο ήταν 0,5mg ανά λίτρο, όταν υπάρχουν ανάγκες για τουλάχιστον 2,5mg ανά λίτρο. Αυτό το γεγονός οδήγησε τα ψάρια στην ουσία να πνιγούν στο νερό λόγω έλλειψης οξυγόνου και μάλιστα όταν επισκεφθήκαμε το χώρο βλέπαμε τα ψάρια να έχουν αυτή τη χαρακτηριστική εικόνα της ασφυξίας και να προσπαθούν να βγουν έξω από την επιφάνεια του καναλιού για να μπορέσουν να αναπνεύσουν». 

ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ
Η εμφάνιση νεκρών ψαριών στην επιφάνεια της λίμνης Ισμαρίδας επιδεινώθηκε όλες τις προηγούμενες ημέρες. Εξαρχής τέθηκε το θέμα της απομάκρυνσής τους καθώς λόγω της αποσύνθεσης των νεκρών ψαριών, τα οποία συγκεντρώνονται εξαιτίας της κίνησης των νερών στις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν, προέκυπταν και ζητήματα προστασίας της δημόσιας υγείας. Η πρόταση της υπηρεσίας, σύμφωνα με τον κ. Σαχπατζίδη, ήταν εξαρχής να μπουν μέσα στη λίμνη έμπειρα άτομα, δηλαδή οι ψαράδες του συνεταιρισμού, που χειρίζονται το κανάλι με δίχτυα και απόχες και να βγάλουν έξω τα ψάρια. 

Αυτό στη συνέχεια μπορούσαν να οδηγηθούν για αποτέφρωση ή αδρανοποίηση σε μια από τις δύο μονάδες αδρανοποίησης που έχουμε στην Ξάνθη ή στην Καβάλα. Επίσης προτείναμε και μία δεύτερη λύση, να κάνουμε υγειονομική ταφή. Στη ουσία, δηλαδή, να σκάψουμε ένα λάκκο που θα τον στρώσουμε με νάιλον και ασβέστη, να τοποθετήσουμε τα ψάρια πάνω, ξανά ασβέστη και να τα περικλύσουμε, για να προστατέψουμε τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα. 

Όμως είχαμε ελάχιστη ανταπόκριση από τους ανθρώπους του συνεταιρισμού, γι’ αυτό προσπαθήσαμε να δώσουμε και μια μηχανική λύση, δηλαδή να τα ανασύρουμε, αν υπήρχε τρόπος, με κάποιο εκσκαφέα. Δυστυχώς η μέθοδος αυτή, που εφαρμόστηκε, αποδείχτηκε ανέφικτη και ανεπαρκής, καθώς όταν ο εκσκαφέας έμπαινε στο νερό, έπεφτε πάνω στα ψάρια και αυτά διαλύονταν αντί να συγκεντρώνονται».

ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΨΑΡΙΑ
Δύο εβδομάδες σχεδόν έχουν παρέλθει από την εμφάνιση του φαινομένου και ήδη τα ψάρια άρχισαν να βυθίζονται στο κανάλι. Γι’ αυτό εκτίμηση των ανθρώπων της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Αν. Μακεδονίας και Θράκης είναι ότι «η διαδικασία της φυσικής ανανέωσης θα είναι και γρηγορότερη και αποτελεσματικότερη». Όμως επειδή τέθηκαν ζητήματα για το ποια θα είναι η ποιότητα των καινούριων ψαριών, όταν αυτά αλιευτούν από τα μέλη του Συνεταιρισμού, ο κ. Σαχπατζίδης, εξήγησε πως «θα παρέλθει κάποιο σημαντικό διάστημα για να μπουν μέσα καινούργια ψάρια. 

Αυτά όταν αλιευτούν και πριν δοθούν στην κατανάλωση θα περάσουν από κτηνιατρικό έλεγχο. Πάντως η φυσική ανανέωση των υδάτων που θα γίνει σιγά - σιγά, θα εξαλείψει αυτό το πρόβλημα, που εξάλλου και αρκετές φορές στο παρελθόν έχει εμφανιστεί, απλούστατα δεν εμφανίστηκε με αυτή την ένταση».

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η φύση θα φροντίσει να επαναφέρει την ισορροπία στο οικοσύστημα.
14/9/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

 

Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Ξεκίνησε η περισυλλογή των νεκρών ψαριών στη λίμνη Ισμαρίδα. -Οι αναλύσεις έχουν απορρίψει ως αίτιο του συμβάντος την παράνομη αλιεία με χρήση δυναμίτη.

Ξεκίνησε χθες η επιχείρηση περισυλλογής των νεκρών ψαριών από τις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις και τις όχθες των καναλιών και των ακτών της Ισμαρίδας λίμνης.
Τα ψάρια, που άρχισαν να νεκρώνονται μαζικά από την αρχή της εβδομάδας, μαζεύονται με μηχάνημα dragline, και αναμένεται να καταστραφούν με τη μέθοδο της καύσης από εξειδικευμένη εταιρεία στην Ξάνθη .

Η επιχείρηση κρίνεται επιτακτική, καθώς τα ψάρια ήδη άρχισαν να αποσυντίθενται και η δυσοσμία να γίνεται ολοένα και πιο έντονη στην περιοχή.



Ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Μαρώνειας υπολογίζει πως η καταστροφή είναι σχεδόν ολική, με τα νεκρά ψάρια (στην πλειονότητά τους κέφαλοι, και ελάχιστα χέλια, πεταλούδες και μπλε καβούρια) να υπολογίζονται σε 15 περίπου τόνους, ενώ έχουν απομείνει ελάχιστα ζωντανά.

Για την ύπαρξη των νεκρών ψαριών, ενημερώθηκε αρχικά ο Φορέας Διαχείρισης Δέλτα Νέστου – Βιστωνίδας - Ισμαρίδας, από συνεργάτες του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης που πραγματοποιούσαν εργασίες λήψεις δειγμάτων υδάτων στα πλαίσια ερευνητικού προγράμματος,

Άμεσα στελέχη του Φορέα μετέβησαν στην περιοχή, όπου κατέγραψαν και επιβεβαίωσαν το περιστατικό, προχωρώντας παράλληλα και σε λήψη μετρήσεων της ποιότητας των υδάτων, και συγκεκριμένα της ποσότητας διαλυμένου οξυγόνου στο νερό σε διάφορα σημεία της λίμνης.

Επίσης, κλιμάκιο αποτελούμενο από υπηρεσίες της Π.Ε. Ροδόπης, στελέχη του Φ.Δ. και μέλη του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Μαρωνείας, μετέβησαν στη λίμνη, όπου από κοινού πραγματοποίησαν μετρήσεις και νέο έλεγχο της κατάστασης.

Οι μετρήσεις έδειξαν μείωση της στάθμης των υδάτων κατά τουλάχιστον 20 εκατοστά, και συνεπακόλουθα συνθήκες έλλειψης οξυγόνου (0,40 αντί 2 του φυσιολογικού), τόσο στο εσοδευτικό στόμιο της λίμνης όσο και σε σημείο βόρεια αυτού.

Οι αναλύσεις έχουν απορρίψει ως αίτιο του συμβάντος την παράνομη αλιεία με χρήση δυναμίτη, ενώ από βδομάδα αναμένονται και τα αποτελέσματα των εξετάσεων των δειγμάτων των νεκρών ιχθύων από το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας.

Η υδάτινη έκταση της λίμνης είναι περίπου 3.500 στρέμματα.

Πηγές:perifereianews, zougla.gr

---
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:
 

 

--

 

--

 

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

10 τόνοι νεκρά ψάρια στη λίμνη Ισμαρίδα. -Φέτος είναι η πρώτη φορά που αντικρίζουμε τόση μεγάλη ποσότητα

Περίπου 10 τόνοι νεκρά ψάρια εντοπίστηκαν στη λίμνη Ισμαρίδα από μέλη του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου - Βιστωνίδας - Ισμαρίδας και συνεργάτες του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που πραγματοποιούν εργασίες λήψης δειγμάτων υδάτων στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος. 

"Η έκταση του φαινομένου είναι μοναδική. Παρά το γεγονός ότι κάθε χρόνο εντοπίζαμε ποσότητες νεκρών ψαριών στη λίμνη, φέτος είναι η πρώτη φορά που αντικρίζουμε τόση μεγάλη ποσότητα" ανέφερε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Μάνος Κουτράκης.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία από τις μετρήσεις που πραγματοποιεί ο φορέας, φαίνεται να επικρατούν συνθήκες έλλειψης οξυγόνου από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, τόσο στο στόμιο της λίμνης όσο και σε σημείο βόρεια αυτού. “Για άγνωστο λόγο, το νερό δεν έχει οξυγόνο" εξηγεί ο κ. Κουτράκης.
"Τα νεκρά ψάρια είναι κυρίως κέφαλοι και ελάχιστα χέλια και πεταλούδες. Το σημαντικό, όμως, είναι να μην χάσουμε ενδημικά είδη όπως η γελάρτζα (Alburnus vistonicus), γι΄αυτό και πρέπει να προχωρήσουμε σύντομα στην απομάκρυνση όλων των νεκρών ψαριών, τα οποία σαπίζοντας μέσα στο νερό απορροφούν όλο το οξυγόνο" ανέφερε ο κ. Κουτράκης.
Ο Φορέας Διαχείρισης έχει προχωρήσει ήδη στην αποστολή σχετικού εγγράφου προς τις αρμόδιες αρχές για τη λήψη όλων των απαιτούμενων μέτρων, καθώς τίθεται σε κίνδυνο η ιχθυοπανίδα της λίμνης και το σύνολο του οικοσυστήματος. Παράλληλα, λόγω της αποσύνθεσης των νεκρών ψαριών, τα οποία συγκεντρώνονται εξαιτίας της κίνησης των νερών στις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν, προκύπτουν και ζητήματα προστασίας της δημόσιας υγείας.
Στην περιοχή μετέβη και κλιμάκιο της Π.Ε. Ροδόπης και μέλη του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Μαρωνείας, που διαπίστωσαν την ύπαρξη χιλιάδων νεκρών ψαριών, τόσο στις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις όσο και σε όλες τις όχθες των καναλιών και των ακτών της λίμνης. 
enet.gr
4/9/13
-

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Ενα νέο... οικοσύστημα επιπλέει στους ωκεανούς

Φωτο: naftemporiki.gr
Με το όνομα «πλαστικόσφαιρα» περιγράφουν επιστήμονες το νέο, αλλά τεράστιο και διαρκώς εξαπλούμενο οικολογικό βιότοπο μικροβιακών αποικιών, οι οποίες «τρέφονται» και αναπτύσσονται χάρη στη ρύπανση από μικροπλαστικά που απαντάται πλέον στους ωκεανούς ανά τον πλανήτη.
Οι επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτειών εξηγούν στην έκθεσή τους ότι το πλαστικό έχει γίνει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα ρύπανσης των ωκεανών, δημιουργώντας φόβους για επιπτώσεις στην υγεία των θαλάσσιων κοινοτήτων. Οι επιπτώσεις αυτές έχουν περιγραφεί λεπτομερώς σε παλαιότερες δημοσιεύσεις, όμως στόχος των ερευνητών αυτή τη φορά ήταν να μελετήσουν με ποιον τρόπο επηρεάζονται οι πιο μικροσκοπικοί οργανισμοί.

Η πλαστικόσφαιρα «αντιπροσωπεύει ένα νέο οικολογικό βιότοπο στον ωκεανό και εγείρει μια σειρά από ερωτήματα: πώς θα αλλάξει τις περιβαλλοντικές συνθήκες για τα θαλάσσια μικρόβια, ευνοώντας ορισμένα που είναι ανταγωνιστικά άλλων; Πώς θα αλλάξει το οικοσύστημα των ωκεανών συνολικά, επηρεάζοντας μεγαλύτερους οργανισμούς; Πώς θα αλλάξει τον τρόπο μεταφοράς μικροβίων, ανάμεσά τους και των παθογόνων, στον ωκεανό», αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Environmental Science and Technology.
Αναλύοντας την ποικιλία πλαστικών που εντόπισαν στην επιφάνεια της θάλασσας, σε διάφορα σημεία του βορείου Ατλαντικού, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι διάφοροι οργανισμοί – από φύκια μέχρι βακτήρια – ευνοούνται από τα πλαστικά, μετατρέποντάς τα μάλιστα σε «μικροβιακούς υφάλους», διαφορετικούς από άλλες κοινότητες στις ίδιες θαλάσσιες περιοχές. Παρότι μακροπρόθεσμα το πλαστικό καταστρέφεται από κάποιους εξ αυτών των οργανισμών, σε γενικές γραμμές λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο για τα μικρόβια.
Από την άλλη, όμως, τα ίδια υλικά είναι επικίνδυνα για τα ασπόνδυλα των ωκεανών, τα ψάρια ή ακόμη και τους ανθρώπους. Η «πλαστικόσφαιρα», σύμφωνα με τους ερευνητές, αποτελεί παράλληλα ιδανικό σπίτι για μία ομάδα βακτηρίων που ονομάζονται Vibrio ή δονάκια. Ορισμένα από αυτά μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες, ανάμεσά τους χολέρα, μόλις έρθουν σε επαφή με τον άνθρωπο.
Οι επιστήμονες εξηγούν επίσης ότι οι επιπτώσεις αυτές δεν είναι παροδικές, αφού σύμφωνα με τον Έρικ Σέτλερ, έναν από τους συντάκτες της έκθεσης, το πλαστικό «έχει πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής, όχι σαν ένα κομμάτι ξύλου ή ένα φτερό που διαλύεται με την πάροδο των μηνών και εξαφανίζεται. Το πλαστικό επιμένει για χρόνια, ίσως και δεκαετίες.»
 http://www.naftemporiki.gr
19/7/13

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Ανάπτυξη από φύκια...

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρέως, αλλά περιμένουν τον κατάλληλο επιχειρηματία
Η επεξεργασία τους δύναται να αποβεί μια σημαντική επαγγελματική επιλογή, καθώς μπορούν να αποτελέσουν πρώτη ύλη για πολλά προϊόντα, όπως μονωτικά υλικά ή καλλυντικά

ΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ της Ποσειδώνιας προστατεύονται με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης, την οποία η Κύπρος έχει προσυπογράψει

Ξέρετε ότι: Τα φύκια που βλέπουμε να φυτρώνουν στον πυθμένα της θάλασσας γύρω-γύρω από την Κύπρο έχουν επιστημονικό όνομα και λέγονται Posidonia oceanica ή στα ελληνικά Ποσειδώνια. Οι εκτάσεις του θαλάσσιου πυθμένα που καλύπτονται από τα φύκια λέγονται Λιβάδια Ποσειδωνίας. Ανήκουν στην οικογένεια των αγγειόσπερμων κι αυτό σημαίνει ότι... δεν είναι φύκη!


Τα φύκια, δηλ. οι Ποσειδώνιες, φυτρώνουν σε βάθη θαλάσσιου νερού από 4 μέχρι 25 μέτρα. Εκεί βρίσκονται οι ιδανικές συνθήκες για να αναπτυχθούν. Τα λιβάδια της Ποσειδώνιας δίνουν τροφή στα ψάρια, σε άλλους θαλάσσιους οργανισμούς και στις θαλάσσιες χελώνες. Είναι οι βιότοποί τους, τα βοσκοτόπια τους. Αν χαθούν τα Λιβάδια της Ποσειδωνίας, θα κινδυνεύσουν να χαθούν και όλα αυτά τα θαλάσσια είδη, αφού δεν θα μπορούν πια να τραφούν. Γι’ αυτό τα Λιβάδια της Ποσειδωνίας προστατεύονται από τη Σύμβαση της Βαρκελώνης, την οποία η Κύπρος έχει προσυπογράψει. Η Σύμβαση της Βαρκελώνης προστατεύει τα θαλάσσια είδη που κινδυνεύουν. Η Posidonia oceanica περιλαμβάνεται στα είδη αυτά.
Καταστρέφονται από τη ρύπανση

Οι Ποσειδώνιες φυτρώνουν μόνο σε καθαρές θάλασσες. Όταν υπάρχει ρύπανση, οι Ποσειδώνιες καταστρέφονται. Αυτό σημαίνει ότι όπου υπάρχουν φύκια, η θάλασσα είναι υγιής. Μπορούμε να κολυμπάμε άφοβα. Τα φύκια που βλέπουμε στις παραλίες, είναι τα νεκρά φύλλα της Ποσειδώνιας, η οποία, ανανεώνει το φύλλωμά της όπως τα φυλλοβόλα δέντρα της στεριάς.
Πέφτουν λοιπόν τα νεκρά φύλλα από τα θαλάσσια φυτά και τα ξεβράζει το κύμα στην παραλία. Δεν κάνουν κακό. Τα κύματα θα τα ξαναμεταφέρουν στη θάλασσα σε κάποια στιγμή, αν βέβαια η ακτή είναι σε φυσική κατάσταση, δηλαδή δεν έχουν κατασκευαστεί κυματοθραύστες ή άλλα έργα που παγιδεύουν τα νεκρά φύλλα της Ποσειδώνιας, δεν τα αφήνουν να ξαναμεταφερθούν στην ανοιχτή θάλασσα, με αποτέλεσμα να σαπίζουν και να μυρίζουν άσχημα. Τα πρανή που σχηματίζουν τα νεκρά φύλλα Ποσειδώνιας, όταν συσσωρεύονται στην ακτή, λειτουργούν και σαν φυσική προστασία της παραλίας, αποτρέποντας της διάβρωσή της από τα κύματα του χειμώνα. Την άνοιξη, τα κύματα είναι τέτοια που μεταφέρουν τα νεκρά φύλλα πίσω στην ανοιχτή θάλασσα, οπότε η ακτή μένει καθαρή. Όπως όμως είπαμε πιο πάνω, πρέπει η ακτή να είναι στη φυσική της κατάσταση, χωρίς κυματοθραύστες και άλλα έργα. 

Πρώτη ύλη
ΤΑ ΝΕΚΡΑ φύλλα αποτελούν πρώτη ύλη για πολλά προϊόντα, όπως μονωτικά υλικά ή καλλυντικά. Μπορεί η επεξεργασία τους να αποτελέσει μια σημαντική επαγγελματική επιλογή και να ανοίξει ένας νέος τομέας ανάπτυξης στην Κύπρο. Τα φύκια δεν είναι βρομιά, όπως πολλοί πιστεύουν: αντίθετα, είναι η υγεία της θάλασσας, με πολλαπλά οφέλη για την ακτή και τον άνθρωπο. Ενημερωθείτε και εξοικειωθείτε με τα είδη της θαλάσσιας βιοποικιλότητας της Κύπρου.
ΞΕΝΙΑ Ι. ΛΟΪΖΙΔΟΥ
ΑΚΤΗ Κέντρο Μελετών και Έρευνας
www.akti.org.cy

 http://www.sigmalive.com/simerini/environment/564216
2/6/13 

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Έπεσαν οι υπογραφές για τα Τοπικά Προγράμματα Αλιευτικών Περιοχών .... ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Υπεγράφησαν χθες τα Τοπικά Προγράµµατα Αειφόρου Ανάπτυξης Αλιευτικών Περιοχών (LEADER Αλιείας), που υλοποιούνται στο πλαίσιο του Άξονα 4 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Αλιεία 2007-2013», από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αθανάσιο Τσαυτάρη και εκπροσώπους των Ομάδων Τοπικής Δράσης Εύβοιας και Χίου, παρουσία του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Σίμου Κεδίκογλου.

Κατά την υπογραφή των LEADER Αλιείας παρευρέθηκαν επίσης οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ από τη Χίο ο κ. Κώστας Τριαντάφυλλος και από την Εύβοια ο κ. Συμεών Κεδίκογλου. Επίσης συμμετείχε ο Ειδικός Γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του ΥπΑΑΤ κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος, αλλά και εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Ομάδων Τοπικής Δράσης.



Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανέδειξε τη σημασία της υπογραφής των Leader Αλιείας για την Εύβοια και τη Χίο, τονίζοντας ότι το Leader αποτελεί πυλώνα ανάπτυξης για τις τοπικές κοινότητες τόσο σε επίπεδο κοινωνικοοικονομικό, με τη δημιουργία επιχειρήσεων και νέων θέσεων εργασίας, όσο και σε πολιτισμικό, με την περαιτέρω ενίσχυση του τουρισμού, την προώθηση των αλιευτικών προϊόντων και την ανάδειξη της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Ενώ πρόσθεσε όλες τις αναπτυξιακές δράσεις, στον αλιευτικό κλάδο, τις οποίες προωθεί και στηρίζει το Υπουργείο, κυρίως τη θεσμοθέτηση των ζωνών ιχθυοκαλλιέργειας.. Επιπλέον αναφέρθηκε στις στοχευμένες δράσεις, τις οποίες έχει αναπτύξει το Υπουργείο για την ενίσχυση της εξωστρέφειας των ελληνικών ποιοτικών αγροτικών προϊόντων, ανάμεσα τους με έμφαση στην αγορά της Ρωσίας, με ιδιαίτερη μνεία στα προϊόντα ιχθυοκαλλιέργειας, όπως τσιπούρας και λαβρακίου, αλλά και κονσερβοποιημένου ροδάκινου.

Από την πλευρά του ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Ευβοίας της Ν.Δ, κ. Σίμος Κεδίκογλου τόνισε τη σημασία του πρωτογενούς τομέα για την ενίσχυση της οικονομίας των τοπικών κοινωνιών και χαιρέτησε την εφαρμογή του αναπτυξιακού Προγράμματος LEADER στην περιοχή της Εύβοιας και της Σκύρου, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Χαιρόμαστε που «ανοίγουν» τα προγράμματα Leader, γιατί οι ψαράδες μας περνούν πολύ δύσκολα. Βέβαια υπάρχουν και τα θέματα με την Κοινοτική Επίτροπο που ελπίζουμε να διευθετηθούν σε μια λογική βάση. Τα LEADER είναι ένα πρώτο εργαλείο και θα βοηθήσει κυρίως στο θέμα της μεταποίησης, γιατί δεν πρέπει να πουλάμε χύμα, από το λάδι μέχρι την τσιπούρα το χύμα έχει τελειώσει.

Να επισημάνω και εγώ το δυναμικό των ιχθυοτροφείων μας, τα οποία όμως θα πρέπει να είναι σε αγαστή λειτουργία με τις τοπικές κοινωνίες και καλωσορίζουμε και τη χωροθέτηση βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων.

Έχουμε πολλή δουλειά, αλλά αυτά είναι πολύτιμα εργαλεία και άλλη μια φορά ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση και την προσπάθεια εκ μέρους του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων».

Ακολούθησε η υπογραφή των Τοπικών Προγραµµάτων Αειφόρου Ανάπτυξης Αλιευτικών Περιοχών (LEADER Αλιείας), που υλοποιούνται στο πλαίσιο του Άξονα 4 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Αλιεία 2007-2013» ανάμεσα στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Τσαυτάρη και για την Εύβοια τον Αντιπεριφερειάρχη και Πρόεδρο της Αναπτυξιακής Ευβοίας Α.Ε κ. Αθανάσιο Μπουραντά και για τη Χίο το Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης Χίου Α.Ε κ. Πέτρο Ντομάτα.

Ο Άξονας 4 του ΕΠΑΛ 2007-2013 αφορά συνολικά σε δέκα αντίστοιχα Τοπικά Προγράµµατα Αειφόρου Ανάπτυξης Αλιευτικών Περιοχών (LEADER Αλιείας), τα οποία υλοποιούνται σε περιοχές µε μικρές κοινότητες αλιέων, ή στις οποίες η αλιεία φθίνει, ή µε χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού.

Υπενθυμίζεται ότι ο προϋπολογισμός του Leader Αλιείας της Εύβοιας είναι ύψους 4.690.000 ευρώ και αφορά σε περιοχές της Ν. Εύβοιας και της Σκύρου με ποσοστό χρηματοδότησης 27% από δημόσιες επενδύσεις και 73% από ιδιωτικές.
Αντίστοιχα, το Leader Αλιείας της Χίου είναι προϋπολογισμού ύψους 4.600.000 ευρώ και αφορά σε περιοχές της Κεντρικής και Β. Χίου, καθώς και στα νησιά Ψαρά και Οινούσσες και το ποσοστό χρηματοδότησης είναι 28% από δημόσιες επενδύσεις και 72% από ιδιωτικές.

Δήλωση Τσαυτάρη

«Τα αναπτυξιακά προγράμματα του LEADER, στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας είναι μια δραστηριότητα σε συνέργεια του κεντρικού Υπουργείου και των υπηρεσιών του με τις αντίστοιχες περιφερειακές υπηρεσίες και τους κατά τόπους επιχειρηματίες, αλλά και τις τοπικές κοινωνίες.

Είναι μια δραστηριότητα αναπτυξιακή, με σημαντικές επιπτώσεις στην απασχόληση και φυσικά μια δραστηριότητα υποστήριξης και του τριτογενούς τομέα, δηλαδή του τουρισμού.

Το κάθε έργο είναι προϋπολογισμού ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ και πιστεύω ότι, βλέποντας το συνολικό προϋπολογισμό, θα έχουμε την ευκαιρία να εντάξουμε και πολλές τέτοιες νησιώτικες ή παράκτιες περιοχές σε αυτού του είδους τα προγράμματα. Σε αυτήν την περίοδο κρίσης προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε ορθολογικά το κάθε ευρώ, με στόχο την ανάπτυξη, ιδιαίτερα ευαίσθητων περιοχών.

Στόχος του ΥΠΑΑΤ είναι η προώθηση και η στήριξη της αειφόρου ανάπτυξης των αλιευτικών περιοχών και προσδοκούμε ότι οι επιλεγμένοι φορείς που αναλαμβάνουν σήμερα την υλοποίηση αυτών των δράσεων, θα εργαστούν και αυτοί με συνέπεια και αποτελεσματικότητα προς αυτήν την κατεύθυνση».

Συμφωνία για την Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής

Στο μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ως συν-νομοθέτες, κατέληξαν σήμερα σε συμφωνία σχετικά με τη Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Σχετικά με τη συμφωνία, η Επίτροπος Μαρία Δαμανάκη δήλωσε τα εξής:

«Αυτό είναι ένα ιστορικό βήμα για όλους όσους εμπλέκονται στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Στο μέλλον, πρόκειται να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που ψαρεύουμε.

Ανοίγουμε το δρόμο σε ένα βιώσιμο μέλλον για τους αλιείς μας και τη βιομηχανία μας. Αυτό θα το επιτύχουμε με την αύξηση των ιχθυαποθεμάτων σε ποσοστά πάνω από τα βιώσιμα επίπεδα. Με την ευθυγράμμιση των αλιευτικών δυνατοτήτων μας με τις επιστημονικές οδηγίες. Με τη διακοπή των απορρίψεων ψαριών πίσω στη θάλασσα νεκρών, όταν αυτά δεν βρίσκονται σε εμπορεύσιμο μέγεθος και με την παύση όλων των άλλων σπάταλων πρακτικών.

Τις ίδιες αρχές θα εφαρμόσουμε , όταν ψαρεύουμε εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα σεβαστούμε πλήρως το διεθνές δίκαιο και τις δεσμεύσεις μας.

Θα σταματήσουμε τη συγκεντρωτική πρακτική όλες οι αποφάσεις να παίρνονται στις Βρυξέλλες.

Το επόμενο βήμα, για μένα, είναι να υπάρξει η ίδια ενεργητική στάση και στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, ώστε να επιβεβαιωθεί η επιτυχία για τη βιομηχανία, για τους πολίτες μας και για την οικονομία της Ευρώπης». 

www.elzoni.gr
31/5/13

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

ΟΗΕ: Φάτε μέδουσες, να σώσουμε τα ψάρια!

Ο Οργανισμός του ΟΗΕ για τα Τρόφιμα και τη Γεωργία (FAO) συνιστά, σε έκθεσή του που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα στη Ρώμη, την ανάπτυξη διατροφικών προϊόντων με βάση τις μέδουσες, για να αντισταθμιστεί η διάδοση αυτού του ζελατινώδους ζώου που απειλεί τα αποθέματα των ψαριών.
Οι μέδουσες είναι όλο και περισσότερο παρούσες στους ωκεανούς ολόκληρου του κόσμου, αναφέρει ο FAO επικαλούμενος τους εμπειρογνώμονες οι οποίοι μιλούν για έναν "ωκεανό μεδουσών" που παίρνει τη θέση ενός "ωκεανού ψαριών".

"Αν δεν καταφέρνετε να τις καταπολεμήσετε... φάτε τις!", προτείνουν οι ειδικοί αυτοί, οι οποίοι συνιστούν την ανάπτυξη προϊόντων διατροφής με βάση τις μέδουσες.



Μια άλλη δυνατότητα θα ήταν η εκμετάλλευση της "αθάνατης μέδουσας" (Turritopsis nutricula): ικανή να αντιστρέφει τη διαδικασία της γήρανσης, υπόσχεται την επεξεργασία προϊόντων αναζωογονητικών για τους ανθρώπους, προτείνει επίσης ο οργανισμός.

Διότι για τον FAO, η μεγάλη αύξηση των πληθυσμών των μεδουσών μπορεί να είναι μία από τις αιτίες της μείωσης των αλιευτικών αποθεμάτων που διαπιστώνεται στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.

"Η υπεραλιεία, η οποία εξαφανίζει τα μεγάλα θαλάσσια αρπακτικά, είναι ένας από τους παράγοντες που εξηγούν αυτό τον πολλαπλασιασμό των μεδουσών. Ένας φαύλος κύκλος μπορεί να ακολουθήσει, αφού οι μέδουσες τρέφονται με τις νύμφες ψαριών και με μικρά ψάρια", διευκρινίζει ο FAO.

Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, συνήθως "λαμβάνονται υπόψη μόνον οι επιπτώσεις της αλιείας από τον άνθρωπο για να προσδιοριστούν τα όρια αναφοράς για μια αειφόρο αλιεία".

Όμως "οι μέδουσες μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στα αυγά και τις νύμφες των ψαριών, είτε άμεσα είτε επειδή ανταγωνίζονται άλλα είδη για την τροφή τους.

Πρέπει συνεπώς να τις παίρνουμε υπόψη σε κάθε οικοσυστημική προσέγγιση της διαχείρισης των αλιευμάτων".

Οι βλάβες που προκαλούνται από τις μέδουσες στα αλιευτικά αποθέματα εμφανίσθηκαν στην αρχή της δεκαετίας του 1980, όταν η μέδουσα Mnemiopsis leidyi, ένα είδος που ζει συνήθως στον Ατλαντικό Ωκεανό, εισήχθη τυχαία στη Μαύρη Θάλασσα, όπου είχε καταστροφικά αποτελέσματα στους πληθυσμούς των αλιευμάτων, γονατίζοντας την τοπική αλιεία, σύμφωνα με το FAO.


  • Το πρόβλημα δεν λύθηκε παρά με την έλευση στη Μαύρη Θάλασσα ενός άλλου είδους, της Beroe ovata, που τρέφεται με τις μέδουσες Mnemiopsis.

Μολονότι οι λόγοι που εξηγούν αυτό το φαινόμενο δεν είναι πλήρως κατανοητοί, περιλαμβάνουν αναμφίβολα, εκτός από την υπεραλιεία, την άνοδο της θερμοκρασίας του κλίματος και την αύξηση των θρεπτικών ουσιών στα ύδατα.

www.protothema.gr
30/5/13
--
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...