Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Kessler effect. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Kessler effect. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2015

Over 100 tons of space junk fell on Earth in 2014 (NASA)

More than 600 non-operating satellites, used-up stages of rockets and other pieces of space vehicles burnt last year reentering the atmosphere.

According to the American weekly newspaper Space News, the data was reported by NASA to the UN Committee on the peaceful uses of outer space, where the space junk disposition was discussed. 

Specialists estimate that last year's space junk fall was more intense than usual because of high solar activity which raised the atmosphere boundary and made a part of space junk from low orbits approach the Earth’s surface.

According to experts the overall weight of the space junk that entered atmosphere is over 100 tons. It is impossible to find out how many pieces have reached the earth having crossed the dense atmosphere, but it is known that no one suffered from the phenomenon.

According to NASA experts, after the space junk fall the space has become cleaner. They claim that there are fewer 10-cm objects classified as space junk. Meanwhile, the weight of used-up satellites and pieces of orbital platforms has increased from 5 to 6.5 thousand tons over the last 10 years.

Specialists offer different ways of space junk disposition, even such exotic ones as special orbital “vacuum cleaners”. At the same time almost everybody agrees that it is most important for all countries to abide by the rules of the spacecraft usage.


Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Russia first among space junk producers (report)

Russia is occupying a confident first place as the producer of space rubbish orbiting the Earth, says a report published by the Central Research Institute of Mechanical Engineering, a subsidiary of the Russian Space Agency Roscosmos.

Of the 15,900 or so orbital objects classified as space junk, about 6.300 objects were left over by Russia, it says.
All in all, a total of 17,000 manmade objects were orbiting the Earth on October 31, 2014, experts of the institute's ballistic center say. Only 1,300 objects in that number are active-duty space probes.

The rest of objects - carrier rockets, non-operating satellites and debris of various other vehicles - belong to the category of space junk.
  • “Among the active-duty probes, the US grouping consisting of 427 items is the biggest,” the report says. “Russia has 129 probes and China has 123.”
The US has left over 4,570 objects in orbit and China has left about 3,660 objects. http://en.itar-tass.com/non-political/760610


Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Defunct Soviet satellite plunges into Pacific (Russian Air Defense)

A defunct Soviet satellite has left the Earth's orbit, disintegrated and plunged into the Pacific as anticipated by the Russian Air Defense Forces, its spokesperson said Saturday.

"According to the Center for Space Monitoring at the Main Center for the Missile and Space Defense, the fragments of the space object left the orbit at 2:52 p.m. MSK [11:52 GMT] on November 8, 2014 over the Pacific Ocean," Col. Alexei Zolotukhin, a spokesperson for Russia's Aerospace Defense Forces said.

The satellite, identified as Kosmos-1441, was expected to make a comeback in early November, together with another obsolete Soviet satellite which veered off the course and plunged into the Caribbean Sea on October 29.

Kosmos-1441 was put into orbit on February 16, 1983 and stopped operation the next year.   
  • In 2009, another decommissioned Kosmos satellite collided with a US Iridium telecom satellite in the first ever high-speed crash between two man-made objects in space.


Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

Περιπλανώμενα διαστημικά σκουπίδια απείλησαν τον Διαστημικό Σταθμό

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) απειλήθηκε από περιπλανώμενα διαστημικά σκουπίδια την περασμένη εβδομάδα, αλλά το Αυτοματοποιημένο Όχημα Μεταφοράς (ATV) «Ζορζ Λεμέτρ» της ESA, το οποίο βρισκόταν συνδεμένο στον σταθμό, έσωσε την κατάσταση πυροδοτώντας τους προωθητήρες του και ωθώντας έτσι τον ISS και τους έξι επιβάτες του έξω από την πορεία των επικίνδυνων συντριμμιών.

Είναι η πρώτη φορά που ο Σταθμός χρειάστηκε να αποφύγει με τόση βιασύνη απειλητικά διαστημικά σκουπίδια, όπως ανακοίνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA). Οι επίγειοι σταθμοί παρακολουθούν συνεχώς τα διαστημικά σκουπίδια που έχουν απομείνει από ανενεργούς δορυφόρους. Ακόμη κι ένα μικροσκοπικό τέτοιο αντικείμενο μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη, όταν ταξιδεύει με 28.800 χιλιόμετρα την ώρα. Όταν σημάνει ο κώδωνας του κινδύνου, οι ομάδες εδάφους μπορούν να μετακινήσουν τον σταθμό σε μια ασφαλέστερη τροχιά.
Συνήθως υπάρχει αρκετός χρόνος για έγκαιρη προειδοποίηση, όμως κάποιες φορές ένα επικίνδυνο αντικείμενο μπορεί να ξεγλιστρήσει μέσα από το δίχτυ των ραντάρ και να κάνει τις ακριβείς προβλέψεις δύσκολες. Αυτό ακριβώς συνέβη στις 27 Οκτωβρίου, όταν ένα κομμάτι του ρωσικού δορυφόρου Cosmos-2251, ο οποίος είχε διαλυθεί μετά από σύγκρουση με άλλο δορυφόρο το 2009, βρέθηκε σε πορεία σύγκρουσης με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το αντικείμενο ήταν περίπου στο μέγεθος ενός χεριού και οι υπολογισμοί έδειξαν, ότι θα περνούσε αρκετά κοντά στον ISS για να καθησυχάζει τους υπεύθυνους ασφαλείας.

  • Έξι ώρες πριν από την πιθανή σύγκρουση, οι πέντε φορείς-εταίροι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού συμφώνησαν να προβούν σε ένα ελιγμό έκτακτης ανάγκης. Η ομάδα του Κέντρου Ελέγχου του ATV «Ζορζ Λεμέτρ» στην Τουλούζη της Γαλλίας πυροδότησε την κατάλληλη ώθηση, έτσι ώστε ο βάρους 420 τόνων σταθμός να ανέβει κατά ένα χιλιόμετρο και πλέον η τροχιά του να βρεθεί σίγουρα έξω από την πορεία του σκουπιδιού.
Πριν από το 2012, αν ένα διαστημικό αντικείμενο εντοπιζόταν εντός 24 ωρών και υπήρχε πιθανότητα σύγκρουσης, οι αστροναύτες επέστρεφαν στο διαστημικό σκάφος τους, προετοιμαζόμενοι για εκκένωση και ελπίζοντας για το καλύτερο.
Από το 2012, οι ελιγμοί έκτακτης ανάγκης, με προειδοποίηση μικρότερη από 24 ώρες, είναι δυνατοί με τη χρήση του σκάφους εφοδιασμού Progress της Ρωσίας, το οποίο όμως δεν ήταν προσδεδεμένο στον Σταθμό την περασμένη εβδομάδα. Τα ευρωπαϊκά «μεταγωγικά» ήσαν επίσης σε θέση να εκτελέσουν την κίνηση αυτή από το περασμένο έτος, αρχής γενομένης με το ATV «Άλμπερτ Αϊνστάιν», αλλά οι υπηρεσίες τους αυτές δεν είχαν χρειαστεί μέχρι τώρα.
Η χείρα βοηθείας από το «Ζορζ Λεμέτρ» ήταν άλλη μία από πολλές πρωτιές που αυτά τα πολλαπλών χρήσεων σκάφη της ESA έχουν πετύχει. Πρόκειται για τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά διαστημικά σκάφη που εκτοξεύθηκαν ποτέ και τα μόνα μη ρωσικά οχήματα που δένουν αυτόματα στον Σταθμό. Αφού παρείχε πάνω από 6,6 τόνους προμηθειών, καυσίμων και αερίων, το «Ζορζ Λεμέτρ» θα αποσυνδεθεί τον επόμενο Φεβρουάριο και θα καεί ακίνδυνα στην ατμόσφαιρα κατά την επάνοδό του.

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014

Scientists develop new technique of orbiter defense from space debris

A new computer model that will help the scientists to increase orbiter defense from clashing with space junk has been developed in Ireland. The researchers from the country’s oldest university Trinity College reported that “new mathematical methods will help predict emergencies in terrestrial space”. 

According to one of the project initiators, Computer Science School Professor of Statistics, Simon Wilson, due to development in IT sphere they also managed to create new tools that will calculate more accurately impact points of satellite parts that didn’t burn in dense atmosphere.
“Particularly, we are now able to calculate with higher probability whether objects in dense atmosphere will burn or not,” he pointed out. Other details will be kept secret until researchers get international patent. It is known that European Space Agency is interested in the invention.

The main challenge that experts from Trinity College face is not to let the most pessimistic scenario of the Hollywood blockbuster “Gravity”, which came out in 2013, materialize. The plot of the movie describes how all crew members of shuttle “Columbia” die during the routine mission in space exactly because of the collision of spaceship with extraneous objects.

Experts estimate that total weight of space junk exceeds 100,000 tons nowadays.
This entails satellite fragments, rocket stages, inactive spacecrafts and its pieces. All this debris gradually moves on lower orbits, posing a danger for manned missions.

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Russian scientists develop system for monitoring space junk

Scientists from St. Petersburg Polytechnic University have developed a monitor system to follow space junk.

The system is a set of monitoring meters intended for a spaceship to ensure its safety if established on board, Rector of the St. Petersburg university Andrei Rudskoi told TASS on Thursday.

The space litter monitoring project aroused interest at the Russian Space Agency (Roscosmos). Chief of the Roscosmos agency Oleg Ostapenko has promised support to St. Petersburg Polytechnic University to enable it to test the litter monitoring meters on the orbit.

Space litter poses a threat to the population of the Earth, manned orbital stations, spaceships and orbital satellites. Meters on board the spaceship might warn a space crew about space litter on the spaceship's trajectory, and a space crew might either change route or destroy the space litter before encounter.


Τρίτη 5 Αυγούστου 2014

Soviet-era satellite burns up in atmosphere after 34 years of service

The Kosmos-1151, a Soviet-era satellite appears to have burned up upon reentry into the Earth’s atmosphere, Russian Aerospace Defense Forces spokesman Colonel Alexei Zolotukhin said Tuesday.

“The data analysis … has proven that the Kosmos-1151 spacecraft left its orbit,” Zolotukhin said.

According to experts, parts of the satellite burned up in the dense layers of atmosphere over the Antarctic.

The Kosmos-1151 was launched into orbit on January 23, 1980. The expected lifetime of a satellite in orbit is about half a year.


Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Pentagon plans multi-billion dollar project to combat space junk

Later this month the US Pentagon plans to award a massive contract to one of the two most influential American contractors for a project that, if all goes according to plan, will be able to identify space debris before it becomes a threat to the Earth.
Lockheed Martin Corp. and Raytheon Co. are competing for the $6 billion contract to design and construct Space Fence, a radar system that will eventually be able to track large bodies of space matter. The plan is being put into place so that the government can not only better predict the bodies that may come into contact with Earth (such as the asteroid that exploded over Chelyabinsk, Russia, for instance) but also to better protect satellites that could be destroyed while in orbit.

There’s a lot of stuff up there, and the impact of the new space fence will be able to track more objects and smaller objects,” Joan Johnson-Freese, a professor of national security affairs at the US Naval College, told the Sydney Morning Herald, adding that the technology “is a necessity, but not sufficient…We need to move on to an active plan for removal.”
  • The National Aeronautics and Space Administration has estimated that 500,000 chunks of man-made material floats around the Earth.
 Any one of those could damage or completely knock out the 1,200 operational satellites owned by various nations that are responsible for providing Internet access, banking functions, cell phone connections, Global Position System mapping, and other necessities.
  • The debris smashes together so fast – a combined speed of 22,000 miles per hour, six times the speed of a high-velocity bullet – that the collision is accompanied by a massive shockwave, according to the Wall Street Journal.
It literally shakes the satellite apart,” Felix Hoots, a distinguished engineer at the Aerospace Corporation, a government-funded space research group, told the paper. “The [fence] is going to give us a lot more data and see a lot more objects than we’ve seen before.”
US Air Force general William Shelton said during a speech earlier this year that the military issued more than 10,000 warnings of close calls to American and international satellite operators. The risk is growing, though, as a generation of satellites enters old age and break down. China intentionally destroyed one of its own satellites with a rocket in 2007, for example, sending 2,500 more pieces into space.
If maybe a two-to-three-centimeter sized object can be lethal to fragile satellites, we’ve got a lot of traffic in space that we need to be worried about and we just can’t track it right now,” he told the Journal.

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

Από το Σπούτνικ στο Gravity: Τα σκουπίδια του διαστήματος και οι κίνδυνοι που υπάρχουν. - Εν αναμονή του «φαινομένου του Κέσλερ»

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο / Επικαιρότητα: 
Τα "διαστημικά σκουπίδια", κυρίως απενεργοποιημένοι ή και κατεστραμμένοι δορυφόροι σε τροχιά γύρω από τη Γή, αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για την εξερεύνηση του διαστήματος και γι αυτό απαιτούν διαρκή χαρτογράφηση για να μην απειλούν τους ενεργούς δορυφόρων και τις διαστημικές πτήσεις. Την Τετάρτη το ΕΚ ψηφίζει πρόγραμμα που θα στηρίξει τις προσπάθειες των κρατών μελών να εντοπίζουν και να παρακολουθούν αυτά τα διαστημικά "απορριμμάτων".

Το 1957 ο Σπούτνικ, ήταν το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο στο διάστημα. Από τότε περισσότεροι από 6.000 δορυφόροι έχουν εκτοξευτεί και οι περισσότεροι από αυτούς παραμένουν μέχρι σήμερα σε τροχιά παρόλο που δεν είναι σε λειτουργία.

Είναι πολλοί και, το χειρότερο, συχνά καταστρέφονται από εκρήξεις ή συγκρούσεις τους με άλλα αντικείμενα, δημιουργώντας ακόμα περισσότερα διαστημικά απόβλητα, τα οποία με τη σειρά τους δημιουργούν περισσότερες συγκρούσεις απειλώντας άμεσα τις διαστημικές πτήσεις.

Μοναδικός τρόπος αντιμετώπισής τους σήμερα είναι η λεπτομερής χαρτογράφησή τους, ώστε να μπορούν τα ενεργά διαστημόπλοια να τους αποφεύγουν. Αυτό όμως κοστίζει…

Στις 2 Απριλίου η ολομέλεια ενέκρινε έτσι νέο πλαίσιο στήριξης, που έχει ήδη συμφωνηθεί με τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, με το οποίο θα υπάρξει κοινοτική χρηματοδότηση 70 εκατομμύριων ευρώ, που θα στηρίξουν προγράμματα εντοπισμού διαστημικών αποβλήτων.

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

Japan's Launching A Giant Net Into Orbit To Scoop Up Space Junk (video fr)

Something must be done to deal with the estimated 100 million bits of man-made space junk circling the planet, and Japan is taking the lead. But can we do? Shoot it with a laser? Invent Wall-E-like robots to collect it? Nah… let’s just blast a big net into space.

Next month, Japan Aerospace Exploration Agency (Jaxa) will do just that. Having teamed up with a company that manufactures fishing equipment, Jaxa developed a wire net nearly 300 metres long but just a foot wide that will be launched into orbit. Once it’s unravelled, the net will generate a magnetic field that will theoretically attract nearby space debris.

The mission isn’t as whimsical as it sounds. The growing cloud of space junk circling the planet poses a real threat to the hundreds of satellites in orbit, not to mention the International Space Station. It’s not just nuts and bolts, either. Experts believe there are some 22,000 pieces of space debris over 4-inches in size. Any one of those chunks could start a chain reaction that could take out Earth’s entire communications system.

Jaxa’s net test next month is just the first of many. By 2019, the agency hopes to send a net nearly half a mile long into space to scoop up all that random debris. It’s unclear what they’re going to do with the junk after they’ve captured it, although hopefully there’s enough scrap metal to finally get that Voltron project going. [SCMP]

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Comment faire le ménage dans l'espace ?

Depuis le début de la conquête spatiale dans les années 60, le nombre de débris présents dans l'espace s'est accumulé de manière quasi-exponentielle.
Aujourd'hui une couverture de poubelle high-tech entoure la terre.
Environ deux tiers de ces objets viennent de l'éclatement d'autres débris spatiaux : que ce soient des explosions ou des collisions. Comme celle de 2009 entre les satellites Iridium et Cosmos à près de 800 kilomètres au-dessus de la Sibérie.
La taille des débris varie de quelques millimètres à la taille d'un bus, n'importe lequel d'entre eux peut abimer un vaisseau estime le chef du bureau des débris spatiaux de l'agence spatiale européenne.

Heiner Klinkrad, directeur du bureau des débris spatiaux de l'Agence spatiale européenne : "Un objet d'un centimètre avec une vitesse de collision standard de 50 000 km/h aurait une énergie cinétique à l'impact équivalente à une grenade qui explose ou une voiture percutant le satellite à 60km/h... je vous laisse imaginer."

Le « pas de géant pour l'humanité » a emmené dans son sillon de lourdes conséquences.
La 6e Conférence européenne sur les débris spatiaux tache de trouver des solutions ; le but étant principalement de trouver le moyen d'éviter le syndrome dit de Kessler où les débris spatiaux seraient si nombreux que leur collisions augmenteraient de manière exponentielle.

Heiner Klinkrad, directeur du bureau des débris spatiaux de l'Agence spatiale européenne : "La seule façon de résoudre ce problème est d'aller régulièrement dans l'espace au niveau de l'orbite pour y rapatrier entre cinq et dix objets massifs par an. C'est la seule manière d'être sûr de contrôler cet environnement."

Les façons de capturer et rapporter ces objets sur terre sont actuellement à l'étude.
Cette tache titanesque est certes un défi technique mais peut-être encore plus un nœud juridique et politique inextricable.
Sur le même sujet:

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

Εν αναμονή του «φαινομένου του Κέσλερ»

Το πρόβλημα της υπερπλήρωσης του διαστημικού χώρου από κάθε λογής απόβλητα βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο της προσοχής. Αφορμή γι'αυτό αποτέλεσαν οι κυριακάτικες δοκιμές αντιπυραυλικών συστημάτων από την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτές οι δοκιμές συνήθως αφήνουν πολλά θραύσματα. Πολλοί εμπειρογνώμονες λένε ότι οικονομικά αποτελεσματικοί τρόποι για την εκκαθάριση του περίγειου χώρου ως σήμερα δεν υπάρχουν.
Οι αντιπυραυλικές δοκιμές αποτελούν μόνο ένα από τις πηγές διαστημικών σκουπιδιών. Αυξάνεται ο αριθμός των διαστημικών εκτοξεύσεων: η λύση πολλών προβλημάτων της οικονομίας, της άμυνας ή της επικοινωνίας είναι αδιανόητη χωρίς τους δορυφόρους. Μετά από ορισμένο βαθμό φθοράς, οι δορυφόροι παραμένουν σε τροχιά, όπως και τα τμήματα των πυραύλων.
Πρόκειται για μεγάλα άχρηστα σώματα, τα οποία μπορούν να παρακολουθούνται και να διορθώνεται η τροχιά τους, για παράδειγμα, η τροχιά του ΔΔΣ, όταν φαίνεται ότι πλησιάζουν επικίνδυνα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός ως σήμερα αποφεύγει με ελιγμούς τα απομεινάρια του δορυφόρου, που είχε προσβληθεί από κινεζικό πύραυλο αναχαίτισης κατά τη δοκιμή του το 2007.
Τα ραντάρ παρακολουθούν 19 χιλ. θραύσματα μεγέθους από 5 εκατοστά και πάνω. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες μικρότερα, όμως επίσης επικίνδυνα: με ένα χτύπημα τους μπορούν να προκαλέσουν βλάβες σε έναν δορυφόρο ή σε διαμέρισμα του ΔΔΣ. Η πυκνότητα των συντριμμιών που περιστρέφονται γύρω από τη Γη πλησιάζει τις συνθήκες δημιουργίας του "φαινομένου Κέσλερ» (Kessler effect). Πρόκειται για σενάριο παρόμοιο με τη χιονοστιβάδα, όταν τα θραύσματα από τη σύγκρουση διαστημικών συσκευών χτυπούνε άλλες συσκευές και ο αριθμός των θραυσμάτων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Ως αποτέλεσμα το εγγύς διάστημα καθίσταται εντελώς ακατάλληλο για οποιεσδήποτε νέες εκτοξεύσεις.
Λόγω του ότι το μεγαλύτερο μέρος των συντριμμιών πετά σε τροχιές μέσου ύψους - από 700 έως 1200 χιλιόμετρα, ο εμπειρογνώμονας από τις ΗΠΑ Μάρσαλ Καπλάν πρότεινε έστω και προσωρινά να μην εκτοξεύονται στο διάστημα νέες συσκευές. Και οι λειτουργίες τους να ανατεθούν σε μικρούς βραχύβιους δορυφόρους σε χαμηλές τροχιές. Το μόνο που τέτοιοι δορυφόροι θα χρειαστούν πάρα πολλοί. Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Ειδήσεις της κοσμοναυτικής» Ίγκορ Μαρίνιν δεν θεωρεί αυτή την ιδέα λογική:
- Οι δορυφόροι εκτοξεύονται σε τροχιές μεσαίου ύψους, μόνο επειδή ακριβώς εκεί είναι που πρέπει να βρίσκονται: οι δορυφόροι για τη χαρτογράφηση, την πλοήγηση, του συστήματος GPS ή του GLONASS. Γι΄αυτό είναι αδύνατο να μη χρησιμοποιούνται αυτές οι τροχιές. Απλώς πρέπει να δεσμευτεί κάθε χώρα και να υιοθετηθούν διεθνή έγγραφα, ώστε οι δορυφόροι που τίθενται εκτός λειτουργίας να βγαίνουν οι ίδιοι από την τροχιά τους με τη χρησιμοποίηση ειδικού κινητήρα. Προς το παρόν τέτοια έγγραφα δεν υπάρχουν. Όσον αφορά στην την εκτόξευση μικρών συσκευών σε χαμηλές τροχιές, εκεί η περίοδος λειτουργίας των δορυφόρων είναι μικρή. Εξαιτίας της μεγάλης πυκνότητας της ατμόσφαιρας κατεβαίνουν από την τροχιά τους. Είναι λυπηρό να δαπανούνται γι΄αυτούς μεγάλα ποσά.
Αν δεν κάνουμε τίποτα με τα σκουπίδια, θα κατεβούν τα ίδια και θα καούν στα πυκνά στρώματα της ατμόσφαιρας. Όμως αυτή η διαδικασία είναι υπερβολικά μακροχρόνια. Αν από μια τροχιά σε ύψος 200 χιλιομέτρων τα συντρίμμια κατεβαίνουν μέσα σε λίγες εβδομάδες, η κατάβαση από τροχιά σε ύψος 600 χλμ. θα διαρκέσει 20 χρόνια. Δεν φαίνεται ότι οι διαστημικές δυνάμεις είναι πρόθυμες να περιμένουν τόσο καιρό και να καθυστερούν τις εκτοξεύσεις τους. Όμως θα μπορούσαν τουλάχιστον να μην επιδεινώνουν την κατάσταση και να σκεφτούν πως να χρησιμοποιηθούν τεχνολογίες αξιοποίησης του διαστημικού χώρου με μικρές ποσότητες αποβλήτων.

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...