Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα uranium. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα uranium. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Ο ορυκτός πλούτος δεν «ανεξαρτητοποιεί» τη Γροιλανδία, λένε επιστήμονες

Τα ορυκτά που βρέθηκαν στη Γροιλανδία δεν είναι αρκετά για να ανεξαρτητοποιήσουν οικονομικά τη χώρα από τη Δανία, σύμφωνα με έρευνα εμπειρογνωμόνων που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή (24 Ιανουαρίου).
Σύμφωνα με την έκθεση, τα οφέλη που μπορεί να αναμένει η Γροιλανδία από την εκμετάλλευση των ορυχείων της έχουν υπερτιμηθεί σημαντικά, και η χώρα θα εξαρτάται από τις ετήσιες επιδοτήσεις της Δανίας ύψους 457εκ € για τουλάχιστον άλλα 25 χρόνια.
Τα τελευταία χρόνια, οι κυβερνήσεις Δανίας και Γροιλανδίας συζητούν το πώς η Γροιλανδία θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς της πόρους όπως το ουράνιο και πιθανώς πετρέλαιο, κάτι που ενδεχομένως οδηγήσει στην ανεξαρτησία της χώρας της Αρκτικής.

Ωστόσο σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, η Γροιλανδία θα χρειαστεί περίπου 24 ορυχεία μεγάλης κλίμακας και θα κοστίσουν περίπου 670εκ € για την κατασκευή τους, προκειμένου να διατηρήσει το σημερινό επίπεδο κράτους πρόνοιας. Καθώς η Γροιλανδία έχει σήμερα μόνο δύο ορυχεία και δεδομένου ότι οι τιμές των βασικών προϊόντων έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, οι ειδικοί λένε ότι είναι «μη ρεαλιστικό» η χώρα να μπορέσει να επιβιώσει μόνο από τα ορυχεία της.
«Δεν υπάρχει τίποτα που να υπαινίσσεται ότι ο ορυκτός πλούτος μπορεί να χρηματοδοτήσει την οικονομική ανεξαρτησία της Γροιλανδίας τα ερχόμενα χρόνια», τόνισε στη δανική εφημερίδα Politiken ο καθηγητής γεωλογίας στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, Minik Rossing.

Ο καθηγητής Lars Hovbakke Sørensen, είπε στο πρακτορείο ειδήσεων Ritzau, ότι η έκθεση θα εκληφθεί με «απογοήτευση» στη Γροιλανδία, όπου η συζήτηση για τον ορυκτό πλούτο έχει αιχμαλωτίσει την κοινή γνώμη.

Η 48χρονη Πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Aleqa Hammond, είχε τονίσει προηγουμένως ότι ελπίζει να δει μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Γροιλανδία στη διάρκεια της ζωής της, εν μέρει χάρη στη μεγαλύτερη αυτονομία που αναμένεται από την εκμετάλλευση των ορυκτών.
 EurActiv.gr  





---

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Uranium shipment signals end of US-Russian nuclear deal.

MOSCOW - A 20-year-old deal that has powered American homes while reducing the risk of Russian nuclear material falling into the wrong hands approached its end on Thursday when the final shipment of uranium left St Petersburg for Baltimore.

Under the 1993 HEU Purchase Agreement, Russia downblended 500 metric tons of highly enriched uranium (HEU) from nuclear weapons into low-enriched uranium and sent it to the United States, where it was made into fuel for nuclear power plants.

Over much of the life of the deal, it was used to generate roughly half of all commercial nuclear energy produced in the United States, or nearly 10 percent of all US electricity, according to the US Energy Department.



"For two decades, one in 10 light bulbs in America has been powered by nuclear material from Russian nuclear warheads," Energy Secretary Ernest Moniz said of the agreement, commonly known as Megatons for Megawatts.

It provided cash and jobs in Russia's nuclear industry at a time, after the 1991 Soviet collapse, when fears ran high that impoverished scientists would sell secrets or "dirty bomb" ingredients.

It was "crucial for stabilizing the Russian nuclear complex at a critical time in the 1990s," said Matthew Bunn, a Harvard University professor and expert on nuclear security and proliferation.

But times have changed. A richer Russia, while seeking to expand its nuclear energy industry, has resisted US efforts to extend the agreement or come up with another one to continue blending down HEU, Bunn said. 

 jpost.com
14/11/13

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Έσκασε η χρυσή «φούσκα» του ΥΠΕΚΑ

Τα στελέχη του ΥΠΕΚΑ που διαφήμιζαν την περιβαλλοντικά προηγμένη Φινλανδία θέλοντας να πείσουν τους «ιθαγενείς» ότι τα μεταλλεία χρυσού είναι κάτι περισσότερο από θείο δώρο, τώρα, μετά την τρομακτική καταστροφή που προκάλεσε το ορυχείο της Talvivaara Mining Company, σφυρίζουν αδιάφορα και ψελλίζουν δικαιολογίες του συρμού.
Γιατί η Φινλανδία, από την Κυριακή 11 Νοεμβρίου, βιώνει  τη μεγαλύτερη χημική καταστροφή στην ιστορία της όταν παρατηρήθηκε σημαντική διαρροή νερού , 5.000 – 6.000 κυβικά μέτρα ανά ώρα, με υψηλές συγκεντρώσεις νικελίου και ουρανίου. Και η διαρροή σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις προκλήθηκε όταν εμφανίστηκε ρήγμα στη λίμνη αποβλήτων του ορυχείου.

Η περίπτωση της Φινλανδίας είναι ταυτόσημη με την περίπτωση της Χαλκιδικής:
  •  Στη Φινλανδία όπως και στην Ελλάδα η λειτουργία του ορυχείου παρουσιάστηκε ως μια από τις μεγαλύτερες και πιο ασφαλείς επενδύσεις που θα δημιουργήσουν εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας και θα γεμίσουν εκατομμύρια το δημόσιο ταμείο.
  • Στη Φινλανδία όπως και στην Ελλάδα υπήρξαν αντιδράσεις από διαφορετικές φωνές και φόβοι για την ανυπολόγιστη περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή που είναι συνώνυμη με τη λειτουργία τέτοιων μονάδων.
  • Στη Φινλανδία όπως και στην Ελλάδα όσοι εξέφραζαν διαφορετική γνώμη καταγγέλθηκαν ως προβοκάτορες και εχθροί της ανάπτυξης της χώρας.
  • Στη Φινλανδία όπως και στην Ελλάδα οι αρμόδιες αρχές και η εταιρεία υποστήριξαν ότι η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων έχει δώσει όλες τις λύσεις για να μην υπάρξουν καταστροφικές επιπτώσεις.
Μόνο που εκεί, στη χώρα – πρότυπο του ΥΠΕΚΑ, η δεξαμενή αποβλήτων έσκασε αποκαλύπτοντας τη φούσκα και το παραμύθι της ασφαλούς επένδυσης…
Την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί περιγράφει σε μια συγκλονιστική επιστολή ο Jehki Härkönen, μέλος της Greenpeace Φινλανδίας. Μια επιστολή που αξίζει να τη διαβάσουν όλοι και κυρίως η προηγούμενη και σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΚΑ καθώς και οι υπηρεσιακοί παράγοντες που με ελαφριά καρδιά αποφασίζουν για την καταστροφή ενός τόπου στο όνομα της σωτηρίας του.
Ιδού η επιστολή – κραυγή αγωνίας και απελπισίας:
«Στην αρχή, το ορυχείο Talvivaara ήταν σαν ένα όνειρο. Μία νέα αρχή. Μία πηγή απασχόλησης και περισσότερων εσόδων από φόρους για τη βόρεια Φινλανδία. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός, όταν λειτούργησε το νέο ορυχείο στο Kainuu, περίπου 550 χιλιόμετρα από το Ελσίνκι. Ο Pekka Perä, ένας πρώην υπάλληλος της φινλανδικής εταιρίας εξόρυξης Outokumpu είχε αγοράσει την περιοχή απο τον πρώην εργοδότη του για 1 ευρώ!
Η περιοχή είχε θεωρηθεί μη αποδοτική οικονομικά, αλλά ο  Perä ήταν πεπεισμένος ότι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την ‘Αναγέννηση της εξόρυξης’. Είχε μια ολοκαίνουρια μέθοδο βιοδιύθισης που θα του επέτρεπε  να εξάγει μικροσκοπικές συγκεντρώσεις υλών. Το όνειρο δεν κράτησε πολύ και η αφύπνιση ήταν σκληρή.
Το ορυχείο ξεκίνησε να λειτουργεί τον Οκτώβρη του 2008 και τα πρώτα προβλήματα εμφανίστηκαν το επόμενο καλοκαίρι. Οι τουριστικές επιχειρήσεις γύρω από το ορυχείο παραπονέθηκαν ότι το ορυχείο μύριζε σαν κλούβιο αυγό, απωθώντας τους πελάτες τους.
Καθώς η εταιρία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της παράξενης μυρωδιάς, άρχισαν να εμφανίζονται πολύ χειρότερα προβλήματα. Η δεξαμενή νερού που χρησιμοποιούσαν για τα απόβλητα άρχισε να έχει διαρροές για πρώτη φορά το 2008. Η επόμενη διαρροή εντοπίστηκε το 2010. Οι λίμνες κοντά στο ορυχείο έγιναν αλμυρές. Επίσης, οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν κοντά στο ορυχείο έδειξαν ότι τα επίπεδα συγκέντρωσης καδμίου και νικελίου είχαν κατά πολύ ξεπεράσει τα επίσημα επίπεδα ασφαλείας. Και τον περασμένο Μάρτιο, ένας εργάτης που δεν φόρεσε προστατευτική μάσκα πέθανε εισπνέοντας υδρόθειο, την αιτία της μυρωδιάς “κλούβιου αυγού”.
Όλοι ήξεραν γι αυτό το περιστατικό, αλλά η επιβλέπουσα αρχή, το Κέντρο Οικονομικής Ανάπτυξης, Μεταφοράς και Περιβάλλοντος Kainuu δεν έκανε τίποτα στην ανεύθυνη μεταλλευτική εταιρία. Τώρα λένε ότι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι, γιατί δεν είχαν ούτε τα μέσα ούτε τις ικανότητες γι’ αυτό.
Τελικά, την Κυριακή (4/11/2012) η κατάσταση βγήκε εντελώς εκτός ελέγχου. Όλα τα απόβλητα του ορυχείου κατέληξαν σε μια τεράστια δεξαμενή αποβλήτων, όπου περιέχονται βαρέα μέταλα, επικίνδυνα χημικά και ουράνιο. Ο πάτος αυτής της πισίνας ράγισε και το σοβαρότατα ρυπασμένο νερό άρχισε να διαρρέει κατά χιλιάδες κυβικά μέτρα ανά ώρα. Το όνειρο είχε αρχίσει να μετατρέπεται σε απόλυτο εφιάλτη. Ακτιβιστές της Greenpeace πήραν δείγματα από το ρυπασμένο νερό. Το ίδιο έκανε και η Φινλανδική Αρχή Πυρηνικής Ασφάλειας και το Φινλανδικό Ινστιτούτο Περιβάλλοντος. Κανείς όμως δεν μπορεί να πει ακόμα πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι είναι επικίνδυνη.
Το ρυπασμένο νερό έχει ήδη πλημμυρίσει αρκετά χιλιόμετρα μέσα από ρέματα και ποτάμια. Οι γύρω όρμοι και οι λίμνες έχουν ρυπανθεί με τοξικό νικέλιο.
Οι όμορφες λίμνες και τα ποτάμια με γλυκά νερά είναι το πολυτιμότερο αγαθό που έχει η Φινλανδία. Κανείς δεν πίστευε ότι θα άφηναν κάποιον να τα δηλητηριάσει. Αλλά το έκαναν. Οι άνθρωποι στην περιοχή νιώθουν ανίσχυροι και φοβούνται το πόσιμο νερό. Πλέον είναι στο χέρι μας να σταματήσουμε το ορυχείο και να κάνουμε τους υπεύθυνους να ανακοινώσουν πώς σκοπεύουν να εγγυηθούν ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί.
Και εσείς, αγαπητοί αναγνώστες, δείτε το αυτό σαν μάθημα: να ανησυχείτε όποτε κάποιος λέει ότι μπορεί να βγάλει λεφτά εκμεταλλευόμενος τη φύση. Να είστε έτοιμοι να αγωνιστείτε. Βεβαιωθείτε ότι οι αρχές εκπληρώνουν τα αληθινά καθήκοντά τους και υπερασπίζονται το μέλλον μας. Αυτοί είναι συνήθως δύσκολοι αγώνες, αλλά είναι απαραίτητοι. Μόνο έτσι θα αποφύγετε τον εφιάλτη που ζούμε στην Talvivaara.»
Της Βάλιας Μπαζού από το ΠΟΝΤΙΚΙ
 http://antigoldgreece.wordpress.com/2012/11/15/pontiki-talvivaara/
15/11/12
-----

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Φινλανδία: Τεράστια διαρροή λυμάτων από εργοστάσιο νικελίου, υψηλά επίπεδα ουρανίου

Μεγάλου μεγέθους οικολογική καταστροφή στη Φινλανδία, καθώς συνεχίζεται για έβδομη ημέρα η προσπάθεια επιδιόρθωσης μίας μεγάλης διαρροής λυμάτων από το εργοστάσιο νικελίου της εταιρείας Ταλιβιβαάρα στο Σοτκάμο, στο ανατολικό τμήμα της χώρας.

Η διαρροή παρατηρήθηκε για πρώτη φορά την προηγούμενη Κυριακή, 4 Νοεμβρίου, υποχρεώνοντας την εταιρεία να διακόψει τη λειτουργία τη μονάδας. Παρά ταύτα, λύματα συνέχισαν να ρέουν στα νερά της περιοχής, μολύνοντάς τα με ουράνιο.



Σύμφωνα με μετρήσεις
που διενεργήθηκαν από τις φινλανδικές αρχές την Παρασκευή, τα επίπεδα ουρανίου στα νερά γύρω από το εργοστάσιο ανέρχονταν σε 50 έως 80 φορές πάνω από το φυσιολογικό, χωρίς ωστόσο να υπάρχει οποιοσδήποτε άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

Αυτή τη στιγμή
, οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην κατασκευή ενός φράγματος ασφαλείας, ώστε να διακοπεί η ροή των λυμάτων. Στο έργο συμμετέχουν περίπου 100 υπάλληλοι της Ταλιβιβαάρα με 40 εκσκαφείς, ενώ ο υπεύθυνος επικοινωνιών της εταιρείας έχει ζητήσει τη βοήθεια των Ενόπλων Δυνάμεων, για την τοποθέτηση σάκων με άμμο.

Η κατασκευή του φράγματος αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το βράδυ της Κυριακής.

.skai.gr
11/11/12
---


  • Finland's biggest chemical catastrophe in history

Greenpeace Finland is bearing witness and taking samples at a toxic spill that began on Sunday in the north of the country. The Talvivaara metal mine, owned and operated by Talvivaara Mining Company plc, has been leaking water containing high concentrations of nickel and uranium at a rate of between 5000-6000 cubic metres an hour. It is believed that the leak took place when the mine’s waste-water pool was breached on Sunday.

------

A friend in Finland writes:


At first, Talvivaara mine was like a dream. A new beginning. A source of employment and tax money for Northern Finland.

This was the level of excitement when the new mine opened in Kainuu, some 550 kilometers from Helsinki. Pekka Perä, an ex-employee of the Finnish mining company Outokumpu had bought the site from his former employer for the price of one Euro.

The site had been considered unprofitable but Mr Perä was convinced it could become a showcase of a “mining renessaince.” He had a brand-new "bioleaching method" that would allow him to extract tiny concentrations of materials.

The dream didn’t last long and the wake-up call was harsh.

The mine started operations in October 2008 and the first problems started appearing the next summer. Tourist businesses around the mine complained that the mine reeked of rotten egg, repelling customers.

While the company was still struggling against the awkward smell, much worse problems began to surface. The waste-water pool started leaking for the first time in 2008. The next leak was detected in 2010. The lakes next to the mine turned salty. Measurements near the mine showed concentrations of cadmium and nickel far exceeding the official safety limits. And in March of this year, a mine worker failed to use protective gear and died of breathing hydrogen sulfide, the source of the "rotten egg" smell.

Everybody knew about this and yet the supervising authority, Kainuu Center for Economic Development, Transport and the Environment did nothing to the unbelievable irresponsible mining company. Now they say they couldn’t because they never had the resources nor the skills to do it.

Finally, on Sunday the situation got totally out of control. All the waste in the mine site ends up in huge waste-water pools containing heavy metals, dangerous chemicals and uranium. The bottom of this pool ripped and the heavily contaminated water started spewing out at a rate of thousands of cubic meters every hour. Now the dream has turned into a total nightmare. Greenpeace activists are taking samples of the leaking wastewater. So does the Finnish Nuclear Safety Authority and the Finnish Environment Institute. Nobody can tell yet exactly how bad the situation is. All we know is that it is bad.

Contaminated water has flowed already many kilometers downstream. Nearby creeks and lakes are contaminated by toxic nickel.

The beautiful lakes, rivers and creeks – clean freshwater - are the most valuable asset Finns have. You wouldn’t think that we would let somebody poison them. But it happened. The people downstream feel themselves totally powerless, and fear their own drinking water. Now it is up to us to stop the mine and get the Finnish adminstrators to tell us how they intend to guarantee that this will not happen again.

And you, my dear readers, please, take a lesson: be alert when somebody says there's big money to be made exploiting nature. Be prepared to fight. Make sure that your authorities fulfil their real duty and defend our future. These are usually hard fights but they are essential. You will avoid the nightmares we're experiencing now in Talvivaara.

.greenpeace.org

9/11/12



Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Ανυπόστατους χαρακτηρίζει το IΓΜΕ ισχυρισμούς για ύπαρξη κοιτασμάτων ουρανίου στο Ν. Κιλκίς

«Ανυπόστατοι είναι οι ισχυρισμοί για ύπαρξη κοιτασμάτων ουρανίου στο Ν. Κιλκίς» αναφέρει, σε ανακοίνωσή του, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), με αφορμή δημοσιεύματα προερχόμενα από τοπικούς παράγοντες του Ν. Κιλκίς και οργανώσεις ακτιβιστών.
Οι πληροφορίες ανέφεραν ότι στην περιοχή Κρούσια - Πάικο, στην οποία έγινε μίσθωση, υπάρχουν «...κοιτάσματα ουρανίου σε μεγάλες ποσότητες που τεκμηριώνονται από μελέτες και μετρήσεις του ΙΓΜΕ και αντίστοιχων υπηρεσιών άλλων κρατών...», με αποτέλεσμα να διατρέχει κίνδυνο η υγεία των κατοίκων από τη «…ραδιενεργή σκόνη...».

Το ΙΓΜΕ υπογραμμίζει ότι οφείλει να τονίσει κατηγορηματικά, πως «δεν υπάρχει καμιά πλούσια μεταλλοφορία ουρανίου και πολύ περισσότερο τέτοιου είδους κοιτάσματα με οικονομικό ενδιαφέρον, σε όλο το Νομό Κιλκίς. Για πληροφόρηση τής κοινής γνώμης, οφείλουμε να τονίσουμε ότι ορυκτά του ουρανίου μπορεί να υπάρχουν σε πολλές περιοχές του ελλαδικού χώρου, από τη Θράκη μέχρι και τη Ν. Ελλάδα, αλλά σε καμιά περίπτωση, πλην αυτής του Παρανεστίου του Ν. Δράμας δεν υπάρχει μεταλλοφορία ουρανίου με οικονομικό ενδιαφέρον».
Η ανακοίνωση τού ΙΓΜΕ καταλήγει πως «οι ισχυρισμοί, επομένως των παραπάνω παραγόντων και ακτιβιστών είναι ανυπόστατοι και εκτός πραγματικότητας, με αποτέλεσμα να υπάρχει παραπληροφόρηση και εκφοβισμός τής τοπικής κοινωνίας για ένα θέμα, το οποίο δεν υφίσταται».

22/8/12

Πιο κοντά από ποτέ η εξαγωγή ουρανίου από θαλασσινό νερό


Εδώ και τέσσερις δεκαετίες οι επιστήμονες οραματίζονται την εξαγωγή ουρανίου, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε πυρηνικούς σταθμούς, από θαλασσινό νερό. Οι τεχνικές δυσκολίες και το αστρονομικό κόστος ήταν μέχρι σήμερα οι βασικοί ανασταλτικοί παράγοντες. Σύμφωνα ωστόσο με τα συμπεράσματα συνεδρίου της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, η υλοποίηση αυτού του οράματος βρίσκεται σήμερα πιο κοντά από ποτέ, χάρη σε νέες τεχνολογίες, αλλά και σε μια νέα οικονομική ανάλυση, που δείχνει ότι το κόστος δεν είναι απαγορευτικό.

«Εκτιμήσεις καταδεικνύουν ότι οι ωκεανοί αποτελούν "φλέβα" ουρανίου, καθώς στο θαλασσινό νερό διαλύεται πολύ περισσότερο ουράνιο απ' όλα τα αποδεδειγμένα επίγεια κοιτάσματα που μπορούν να εξορυχθούν», λέει ο διοργανωτής του συνεδρίου Ρόμπιν Ρότζερς από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. «Η δυσκολία που υπήρχε ανέκαθεν είναι ότι οι συγκεντρώσεις είναι πάρα πολύ χαμηλές, κάτι που καθιστά πολύ υψηλό το κόστος εξαγωγής, όμως κερδίζουμε έδαφος».
Σύμφωνα με παλαιότερους αμερικανικούς υπολογισμούς, στους ωκεανούς του πλανήτη υπάρχουν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια τόνοι υγροποιημένου ουρανίου, ποσότητα χίλιες φορές μεγαλύτερη από το ουράνιο που πιστεύεται ότι υπάρχει στο υπέδαφος. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους επιστήμονες είναι να βρουν έναν αποτελεσματικό τρόπο να απομονώσουν το άτομο του ουρανίου από το θαλάσσιο περιβάλλον.
Η γνωστότερη μέθοδος εφαρμογής, που αναπτύχθηκε από Ιάπωνες ερευνητές τη δεκαετία του 1990, βασίζεται σε «χαλιά» από πλεγμένες πλαστικές ίνες, στις οποίες είναι ενσωματωμένα συστατικά που «αιχμαλωτίζουν» άτομα ουρανίου. Κάθε τέτοιο χαλί έχει μήκος 45 - 90 μέτρων και μπορεί να καταδυθεί σε βάθος 90 - 180 μέτρων. Μόλις έρθουν στην επιφάνεια, τα χαλιά ξεπλένονται με ένα διάλυμα ήπιου οξέος, το οποίο τα διαχωρίζει από το ουράνιο.
Οι προσπάθειες των επιστημόνων επικεντρώνονται στην κατασκευή και χρήση φθηνότερων, αποδοτικότερων χαλιών και συστατικών που «απορροφούν» ουράνιο. Η ομάδα του δρα Ρότζερς για παράδειγμα, εξετάζει την αξιοποίηση κελυφών από καραβίδες για την παραγωγή ενός υλικού, από το οποίο θα μπορούσαν να κατασκευαστούν βιοδιασπώμενα χαλιά.
Μειώνεται το κόστος
Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, παρουσιάστηκε οικονομική ανάλυση του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας που συγκρίνει την εξαγωγή ουρανίου από θαλασσινό νερό με τις συμβατικές μεθόδους εξόρυξης μεταλλευμάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, νέες τεχνολογίες που χρηματοδοτούνται από το ίδιο το υπουργείο μπορούν χρησιμοποιηθούν για την εξαγωγή διπλάσιας ποσότητας ουρανίου σε σχέση με τις πρώτες προσπάθειες που έγιναν στην Ιαπωνία πριν από 10 - 15 χρόνια. Έτσι, και το κόστος μειώνεται από τα 560 στα 300 δολάρια ανά λίβρα.
Παρά τη διαφαινόμενη πρόοδο, στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι το θαλάσσιο ουράνιο μπορεί να συντηρήσει την ηλεκτροπαραγωγή από πυρηνικά για ολόκληρο τον 21ο αιώνα, όπως δήλωσε ο Δρ. Έρικ Σνάιντερ από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ. «Η αβεβαιότητα για το κατά πόσο υπάρχει αρκετό επίγειο ουράνιο επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων στη βιομηχανία γιατί είναι δύσκολο να ληφθούν μακροπρόθεσμες αποφάσεις για την έρευνα ή την ανάπτυξη όταν επικρατεί τόσο μεγάλη αβεβαιότητα για τους πόρους», επισήμανε ο Σνάιντερ. «Εάν μπορέσουμε να εξαγάγουμε ουράνιο από θαλάσσιο νερό, αυτή η αβεβαιότητα θα αποτελέσει παρελθόν». 
22/8/12
-

Sea uranium extraction 'close to economic reality'

Extracting uranium from seawater is closer to becoming an economic reality which could guarantee the future of nuclear power, scientists said today.
The world's oceans hold at least four billion tons of the precious metal.
But for the past four decades, the goal of mining seawater for uranium has remained a dream because of the technical difficulties and high cost.
Today, a report presented to a scientific meeting showed that fast progress is being made towards turning the oceans into a uranium reservoir.
Improvements to the extraction technology have almost halved production costs from around 560 dollars (£355) per pound of uranium to 300 dollars (£190).
Dr Robin Rogers, from the University of Alabama, told the annual meeting of the American Chemical Society in Philadelphia: "Estimates indicate that the oceans are a mother lode of uranium, with far more uranium dissolved in seawater than in all the known terrestrial deposits that can be mined......independent.co.uk 21/8

Οι νεκροί Έλληνες στα μακεδονικά χώματα σάς κοιτούν με οργή

«Παριστάνετε τα "καλά παιδιά" ελπίζοντας στη στήριξη του διεθνή παράγοντα για να παραμείνετε στην εξουσία», ήταν η κατηγορία πο...